Opinia: The Crimson Crossroads – Jedna z najbardziej mylących i dziwacznych produkcji AAA w historii gier wideo

Crimson Desert, jedna z najbardziej wyczekiwanych gier ostatnich lat, wreszcie tu jest. 19 marca o godzinie 23:00 CET, o dość nietypowej porze, która była obowiązkowa na wszystkich platformach, Pearl Abyss wreszcie otworzyła drzwi do swojego rozległego otwartego świata Pywel, pozwalając graczom eksplorować go jako Kliff, główny bohater. Jednak gdy ta godzina nadeszła, pierwsze recenzje prasy i krytyków były już opublikowane na cały dzień, w tym moja, i już pokazywały, że to nie jest tytuł, który zmieni wszystko w gatunku. A przynajmniej tak to wyglądało pięć dni temu, w chwili pisania.

Ale nie wyprzedzajmy faktów. Teraz, gdy wszystkie embargo i zobowiązania wygasły, pozwólcie, że opowiem trochę o procesie recenzji gry. Nie wchodząc w zbyt wiele szczegółów, mogę powiedzieć, że miałem niecałe dwa tygodnie na zagranie w grę i zdążyć na moją recenzję. Miało to potrwać kilka dni dłużej, ale patch przedpremierowy do wersji press (pierwszy z kilku) zmusił mnie do usunięcia zapisów i rozpoczęcia od nowa. Pomimo tego niepowodzenia, okres recenzji byłby wystarczający i komfortowy dla większości gier... ale całkowicie niewystarczająca na skalę tej serii. Co więcej, bycie pierwszym, który postawił stopę w nowym świecie — w którym niemal nie ma kontekstu, by zrozumieć jego tajemnice czy to, co jest wymagane, by się rozwijać — było dość wymagającym procesem, zarówno pod względem czasu, jak i cierpliwości.

Możesz być zainteresowany: Crimson Desert: Porady i triki, jak rozpocząć swoją przygodę w Pywel

Na szczęście wszyscy my, europejscy testerzy, byliśmy w kontakcie ze sobą oraz z członkami Pearl Abyss przez prywatny kanał, gdzie wskazywaliśmy najpilniejsze problemy gry i udzielaliśmy rad, jak dalej postępować i ukończyć fabułę. Muszę przyznać, że ten kanał, oprócz tego, że jest miejscem spotkań graczy zaangażowanych w proces recenzji, służył także jako poligona testowy dla wielu poprawek, które nadchodzą (i nadejdą) w grze. Zamiast krytyków, byliśmy testerami gry, dlatego uważam, że teraz, pięć dni później, większość recenzji premierowych, w tym moja, stała się przestarzała.

Po rozwiązaniu problemów dotyczących sterowania, interakcji z przedmiotami, balansu w walkach z bossami, przeprojektowaniu systemu przechowywania i ogromnej rozbudowie ekwipunku postaci (dla mnie to główna poprawa w rozgrywce) oraz dodaniu wielu punktów szybkiej podróży, obecne doświadczenie jest diametralnie inne niż to, co widzieliśmy podczas recenzji. Wszystkie te problemy zostały naprawione podczas trzech aktualizacji w pierwszym weekendzie gry. Niesamowite... i bardzo dziwne.

To, co sprawia, że krzywię się na te — a co do tego duże i bardzo mile widziane zmiany — to fakt, że mogły zostać wprowadzone tak szybko do gry, nie oceniając, czy faktycznie wpłynęły na ogólne doświadczenie. To tak, jakby Pearl Abyss powiedziała: "Zgadzamy się ze wszystkimi krytykami, z całym feedbackiem; damy ci wszystko, czego będziesz chciał od razu." Nikt wcześniej tego nie zauważał? Czy to nie sugeruje pewnego braku kierunku w grze? Bo jeśli zaczniesz dodawać punkty teleportacji tam, gdzie wcześniej ich nie było, wiele z tej eksploracji — która była jednym z filarów gry przed premierą — się rozmywa. Na przykład w obozie Gildii Kupców Złotych Liści są dwa Nexusy Otchłani oddzielone 200 krokami. To pochopny i niezdarny dodatek.

Problem braku kierunku, nawiasem mówiąc, również ostatnio zwrócił uwagę publiczności, po rzekomym wycieku rozmów i komentarzy obecnych i byłych członków zespołu Crimson Desert, w których mówili o kulturze twórczej "pozytywnej toksyczności", gdzie nikt nie zwracał uwagi na brak kierunku czy strukturalne problemy nagromadzone przez grę. To, bez oficjalnego potwierdzenia (a post usunięty z Reddita), potwierdza oczywisty brak spójności w fabule gry, jeden z jej najsłabszych punktów, ponieważ rzekomo została dodana w ostatniej chwili. Może to też być powiązane z brakiem planu pracy, bo musieli szybko przeprowadzić ćwiczenie ratowania po odkryciu zasobów stworzonych przez GenAI w grze, ale w tym przypadku dam im kredyt zaufania i założę, że to kropla w morzu – ich ogromny otwarty świat.

Nie narzekam, że Pearl Abyss posunął się tak szybko, że wszystkie recenzje premier Crimson Desert stały się przestarzałe, co właśnie się stało. Wręcz przeciwnie, cieszę się z faktu, że zareagowali (tak) szybko i zajęli się problemami, które były najpilniejsze dla rosnącej społeczności gry, która obecnie liczy ponad trzy miliony graczy.

Czy teraz jest kandydatem do tytułu GOTY? Moim zdaniem nie. To lepsze doświadczenie, bez wątpienia, ale nie lepsza gra wideo. Teraz jest znacznie mniej surowa dla nowych graczy, a krzywa trudności została wyraźnie wygładzona, ale wciąż cierpi na zbyt duże rozbieżności między swoimi elementami.

A teraz nadchodzi moja ostatnia myśl, dlatego zatytułowałem ten artykuł "Karmazynowe Skrzyżowanie". Część mnie cieszy się, że bezpośrednie opinie tak szybko dotarły do biurek deweloperów. W obecnej sytuacji to wyjątkowy przypadek pozytywnej reakcji, i być może dlatego zostaję, by zobaczyć, dokąd zmierza Kliff w tym ciągle zmieniającym się Pywel. Ale mam też pewne obawy, bo jeśli ta gra – która teraz robi wszystko, by zadowolić fanów, wypuszczając niemal codziennie łatki ze zmianami w rozgrywce i obserwując gwałtowny wzrost sprzedaży – naprawdę osiągnie próg sukcesu... Jak wpłynie to na przyszły rozwój tytułów dla jednego gracza w tym samym gatunku? Czy inne zespoły z mniejszymi lub nawet podobnymi budżetami będą podążać za jego planem rozwoju dla własnych tytułów? Przypuszczam, że wkrótce, może gdy kwartał finansowy się skończy i kurz opadnie, zobaczymy, czy ten model będzie możliwy do powtórzenia w przyszłości.