Naprawdę nie mogę znieść dzisiejszego gatunku wampirów, w którym te błyszczące, pełne niepokoju, niezgrabnie ubrane w emo nastoletnie wampiry z Twilight zasadniczo wpłynęły i zainspirowały większość tego, co zostało teraz wydane. Nienawidzę tego. Wampiry nie są dla mnie szczególnie seksowne (chociaż wersja Lestatu Toma Cruise'a jest), ale zamiast tego są śmiertelnie śmiertelne i mrożące krew w żyłach, co w dużej mierze zaginęło w ciągu ostatnich 15 lat. Na szczęście ten film jest trochę antidotum na ten okropny trend i zdecydowanie jest to jedna z rzeczy, które doceniam w The Last Voyage of the Demeter.
Historia oparta jest na "The Captain's Log", który jest siódmym i moim zdaniem najlepszym rozdziałem fantastycznego 19-wiecznego klasyka Brama Stokera o Draculi. Pod wieloma względami jest to pierwsza historia "found footage" w historii świata i przerażająco sugestywna, skuteczna i przerażająca, która zaczyna się od grupy brytyjskich policjantów lokalizujących wymyty wrak statku na brzegach Dover, a we wraku znajdują Captain's Log, który opowiada historię o tym, jak konkretna skrzynia w ładowni mieści mroczną, Wysysający krew demon, którego jedyną motywacją jest zabijanie.
Dracula to jedna z moich ulubionych książek i naprawdę uwielbiam rozdział siódmy. Oryginalna książka buduje mrożącą krew w żyłach mroczną atmosferę, a Dracula jako bestia prawie nigdy się nie pojawia. Ta część książki zawiera bardzo mało czystego krwiopijstwa i morderstw, co tworzy różnorodność i równowagę w stosunku do pozostałych rozdziałów, które stają się ostatecznym dowodem na to, jak stylowo utalentowanym pisarzem był Stoker. Historia filmu zaczyna się tak samo jak książka, ale potem nabiera pewnych swobod, gdy Dracula ujawnia swoje niedożywione ja znacznie bardziej, nigdy nie poruszając się wśród marynarzy w "ludzkiej postaci" i nigdy nie wchodząc w interakcje z nikim innym niż biednymi draniami, z których spuszcza krew. The Last Voyage of the Demeter to klasyczny i typowy horror, natomiast rozdział The Captain's Log nie jest horrorem według najbardziej typowych gatunkowych klisz.
W rezultacie prawdopodobnie nie polubiłbym tego filmu, ponieważ oczywiście byłoby całkowicie możliwe odniesienie się bardziej i lepiej do oryginalnej historii, ale myślę, że można to zobaczyć na dwa różne sposoby. Serial BBC z 2021 roku Dracula zawierał trzy odcinki oparte na tym samym rozdziale i ta część była najlepszą, jaką BBC miało do zaoferowania. Powtarzanie tego samego w kółko, z różnymi aktorami, byłoby o wiele mniej skuteczne niż malowanie Drakuli jako brutalnego demona diabła, który zaszczepia strach w całym statku, co robi tutaj norweski reżyser stojący za Trollhunter i działa to dobrze.
Dracula jest nieprzyjemnie makabryczny, paskudny jak diabli i zabija jak prawdziwy potwór. Nie ma tu wymyślnych koszul ani dobrze spiłowanych różowych paznokci, tylko postrzępione kły, szara skóra, pot, włosy, krew i śmierć. Struktura jest super klasyczna, dialogi są autentyczne, a cała historia jest bardzo przewidywalna, co w tym przypadku nie stanowi problemu. Podobało mi się, że The Last Voyage of the Demeter wydawał się staroświecki i w dużej mierze podobało mi się przygotowanie do szaleństwa Draculi. Scenografia jest tutaj również wyjątkowo dobra ze świetnym projektem Demeter, doskonałą pracą kostiumów i najlepiej wyglądającą fotografią horroru od lat. Są oczywiście lepsze horrory, ale wszystko, co dotyczy Draculi, przemawia do mnie i ogólnie jestem tutaj szczęśliwy.