Enola Holmes 3

Choć brakuje im intensywnej akcji z adaptacji Sherlocka Holmesa Guya Ritchiego oraz ostrej zagadki, fabuły i narracji serialu Sherlocka z Benedictem Cumberbatchem, filmy Netflixa o Enolu Holmes zdołały zapewnić przyjemną rozrywkę zarówno w oryginale, jak i w kontynuacji, która pojawiła się kilka lat później. Minęły już cztery lata, a Millie Bobby Brown, złota dziewczyna streamera (obok Jennifer Lopez, jak się wydaje...), powraca jako tytułowa siostrzana detektywka na kolejną bezpieczną, a jednocześnie przyjemną przygodę kryminalną.

Choć lokalizacja się zmieniła, zastępując tętniące życiem londyńskie ulice słonecznymi brzegami wczesnoXIX-wiecznej Malty, wiele z tego, co jest oferowane w Enola Holmes 3, spełnia oczekiwania, do których się przyzwyczailiśmy. Bohaterka Brown wciąż zmaga się z przekonaniem, że jej brat Sherlock (wciąż grany przez Henry'ego Cavilla) postrzega ją jako plamę na nazwisku Holmes, a jednocześnie zmaga się z porzuceniem pseudonimu Holmesów w związku z małżeństwem z Louisem Partridge'em jako Tewkesbury. Oczywiście, jak często słyszymy pod koniec filmów o Enoli Holmes, te przekonania nigdy nie są do końca trafne, raczej to niepewność Enoli, ale tak czy inaczej, to rozumienie jest szkieletem w centrum Enola Holmes 3, podczas gdy porwanie Sherlocka przez złowrogiego antagonistę i wykorzystanie do rozbicia wielkiego dnia Enoli to prawdziwa sprawa.

Od tego momentu śledzimy Enolę, która wykorzystuje swoje umiejętności detektywistyczne, by połączyć wskazówki Sherlocka, ostatecznie odkrywając, kto naprawdę pociąga za sznurki, dlaczego pociągają za sznurki i jak to łączy się z szerszym spiskiem udziałem kilku ważnych członków Imperium Brytyjskiego. Jak to często bywa w takich filmach, jest trochę prymitywny i przewidywalny, brakuje mu trochę finezji i nie pozwala widzowi przez pięć minut błądzić w niedowierzaniu przed rozwiązaniem łagodzącym wszelkie wątpliwości. Enola Holmes 3 podąża za tradycją poprzednich rozdziałów, będąc w pewnym sensie wprowadzającym i przyjaznym rodzinom spojrzeniem na filmy kryminalne i uniwersum Sherlocka Holmesa, i choć nie mam do tego żadnych zastrzeżeń, nie mogę się powstrzymać od zastanawiania się, czy rzadziej trzymanie widza za rękę nie pomogłoby zachować części tajemnicy i doprowadzić do bardziej satysfakcjonujących odkryć.

Poza tym Brown pozostaje skuteczną główną bohaterką, udowadniając coraz bardziej energiczną i charyzmatyczną jako postać Enoli za każdym razem, gdy ją zabiera na przejażdżkę. W filmie można również zobaczyć rozwój Brown jako aktorki w praktyce, ponieważ doświadczenie, które zdobyła przez ostatnie cztery lata, zdziałało cuda na umiejętności performatywne, co można również przypisać drugiej młodej głównej aktorce, która powraca w Partridge. Ci aktorzy nie wydają się już dziecięcymi aktorami z pewnym potencjałem, lecz bardziej doświadczonymi i utalentowanymi wykonawcami z długimi i obfitymi karierami przed sobą. A do tego dochodzą Cavill, Himesh Patel, Helena Bonham Carter, starsi członkowie obsady wciąż świetnie, a ta ostatnia coraz bardziej wpływa na to, jak Brown radzi sobie jako młoda główna gwiazda.

Choć są sceny z szczególnie imponującymi oprawami wizualnymi, zwłaszcza maltański festiwal z ekscentrycznymi kostiumami i jaskrawymi kolorami, większość filmu wydaje się dla mnie zbyt brązowa. Większość czasu trwania rozgrywa się na Malcie, co oznacza, że brakuje jej tej różnorodności i głębi, którą widać przy takich opowieściach w nowych, odważnych miejscach i środowiskach. W większości przypadków Enola Holmes 3 oferuje zakurzone, wypalone słońcem piaski i rozpadające się maltańskie ulice, które zaczynają wydawać się zbyt znajome, zwłaszcza po 60 minutach.

Jednak nic z tego nie zmienia faktu, że Enola Holmes 3 to kolejna udana historia przygodowa z zagadką. Można by argumentować, że jest przewidywalna i momentami zbyt bezpieczna, być może nawet pozbawiona oryginalności. Mimo to będziesz cieszyć się tym filmem, czując satysfakcję i rozrywkę, gdy napisy końcowe po około 100 minutach się pojawią.