Faces of death pojawiło się w moim feedzie tej wiosny i wydawało się idealnie dla mnie. Horror, seryjni mordercy, snuff i klimat przypominający Se7en i inne świetne filmy. Ustalmy jedno: Faces of death nie jest remakiem pseudo-dumentu z 1978 roku, który był zakazany w wielu krajach w tamtych czasach. To, jak to ująć, duchowa kontynuacja albo coś w tym stylu. O tym, jak to wszystko się łączy, omówimy trochę później. Przed obejrzeniem tego filmu nie wiedziałem absolutnie nic o oryginale, co było dość interesujące, bo jeśli wejdziesz na ślepo, dostajesz trochę tła fabularnego za darmo. Najwyraźniej film spotkał się także z pewną krytyką z powodu stosunkowo drastycznych plakatów filmowych. Po prostu jedna z tych rzeczy!
Zanurzmy się więc w fabułę:
Margot Romero, moderatorka treści, która przegląda klipy filmowe wrzucane na dużą stronę internetową, próbuje odnaleźć sadystycznego reżysera, który odtwarza legendarne filmy snuff. Jednocześnie robi wszystko, by uciszyć internetową obsesję na punkcie własnej traumatycznej przeszłości – wirusowej tragedii, o której ciągle sobie przypomina.
Faces of death wyreżyserował Daniel Goldhaber, który wcześniej reżyserował filmy takie jak Jak wysadzić rurociąg oraz erotyczny cyberthriller (jeśli wierzyć klasyfikacji gatunkowej IMDb). To pierwszy z jego filmów, które widziałem. Faces of death z pewnością wzbudził moje zainteresowanie śledzeniem jego drogi jako reżysera.
W obsadzie są Barbie Ferreira z filmu No oraz Bob Trevino Likes It (koniecznie obejrzyj, jeśli jeszcze nie – to naprawdę uroczy film!). Jest naprawdę, naprawdę dobra w głównej roli. Dacre Montgomery gra Arthura Spevaka, naprawdę odrażającą postać, której zdecydowanie nie chciałbyś w swojej okolicy. Rozpoznajemy go jako Billy'ego Hargrove'a ze Stranger Things, a Dacre również świetnie sobie radzi.
Wracając do historii. Klipy filmowe, które Margot zaczyna otrzymywać jako moderatorka, okazują się rekonstrukcjami scen z pełnego skandali dokumentu z 1978 roku Faces of death. Zawiera połączenie prawdziwych nagrań – takich jak sekcje zwłok i skutków wojny – oraz sfałszowane fragmenty z praktycznymi efektami, które sprawiają, że wyglądają realistycznie. Margot zaczyna podejrzewać, że nowe klipy nie są sfałszowane. Pobiera pliki, analizuje dane i zaczyna publikować na Reddicie pytania do publiczności. Wskazówki prowadzą ją do Arthura Spevaka. Nie zdradzę nic więcej ani o fabule, ani o antagoniście.
Faces of death to film, który od razu mnie wciąga. Jest ekscytująca, interesująca i oferuje coś, co wyróżnia się w dość rozwodnionym gatunku. Jest pełna napięcia i momentami naprawdę brutalna. Więc jest tu wiele rzeczy, które można polubić. Jest kilka dziur fabularnych i słabszych momentów, ale jestem skłonny je przymknąć oko na nie, bo film od początku do końca jest naprawdę, naprawdę rozrywkowy.
Średnia ocena na IMDb nie jest szczególnie wysoka, ale nie daj się tym zniechęcić. Jak wspomniano wcześniej, ten rok zaprezentował mnóstwo ekscytujących horrorów, a więcej jest w drodze. Osobiście Faces of death wyróżnia się jako jedna z najprzyjemniejszych niespodzianek. Wcześniej o tym nie słyszałem, a moje oczekiwania były bardzo niskie. Ale faktem jest, że oglądałem go z lekkim uśmiechem na ustach niemal do końca. To naprawdę wysoka pochwała.
Na razie nie wiadomo, kiedy Faces of death zostanie wydany w Szwecji, ale przypuszczam, że od razu trafi do streamingu. Kiedy już się pojawi, spróbuj. Nie bój się krytykować mojego gustu filmowego i oceny tego konkretnie, jeśli się nie zgadzasz, ale to zabawne bzdury!