Madame Web

Dużo mówiło się o tym filmie od czasu pojawienia się jego pierwszego zwiastuna. W miesiącach poprzedzających debiut Madame Web był wyśmiewany, wyśmiewany, otrzymywał ponure wrażenia i natychmiastowe reakcje, a nawet był porównywany do Morbius, jako najnowsza porażka w uniwersum Sony bez Spider-Mana. Nie trzeba dodawać, że ta uwaga sprawiła, że niesamowicie zainteresowałem się Madame Web, aby zobaczyć, czy to się nie wytrzymuje jako kompletna i śmieszna katastrofa. Możecie sobie wyobrazić moje rozczarowanie, gdy odkryłem, że Madame Web nie jest komicznie zły, nie ma być kultowym filmem, który przetrwa próbę czasu, jest po prostu kiepskim filmem, któremu brakuje jakiejkolwiek charyzmy i uroku.

Akcja filmu rozgrywa się mniej więcej w tym samym czasie, w którym urodził się Peter Parker. Nie jest jasne, o którym Peterze Parkerze, a co za tym idzie, uniwersum mówimy, ale to nieistotny fakt, ponieważ żadna z postaci w tym filmie nie pojawiła się nigdzie indziej. Fabuła obraca się wokół Cassandry Webb (Dakota Johnson), sanitariuszki mieszkającej w Nowym Jorku, która po doświadczeniu z pogranicza śmierci odkrywa, że jest bardzo silnym jasnowidzem. Mniej więcej w tym czasie zaczynają ją nawiedzać wizje trzech młodych dziewcząt ściganych i mordowanych przez śmiertelnego przeciwnika. Wkrótce potem Cassie zostaje wciągnięta w przygodę, w której niestrudzenie pracuje, aby uratować życie Julii Cornwall (Sydney Sweeney), Anyi Corazon (Isabela Merced) i Mattie Franklin (Celeste O'Connor - trzech młodych kobiet, które w przyszłości mają zostać Spider-Manami). W historii Cassie dowiaduje się również więcej o swojej przeszłości i o tym, dlaczego ten złoczyńca grany przez Tahara Rahima poluje na te trzy nastolatki.

Fabuła nie jest świetna, ale ma swoje momenty. Są tu wyraźne elementy, które działają i choć może to być głupie, jest to zdecydowanie najmocniejsza część Madame Web. Nie jest to arcydzieło w żadnym sensie, ale zmieniająca czas natura, sposób, w jaki film podchodzi do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, nie jest kompletną katastrofą. Jasne, nie potrzeba elegancji w łączeniu poszczególnych postaci lub budowaniu głębokiej i satysfakcjonującej narracji ze znaczącym rozwojem postaci, ale w porównaniu z resztą Madame Web historia jest jednym z jej najmocniejszych elementów.

Mówię to, ponieważ rzeczywiste występy są żałosne. Żadna z postaci nie zapada w pamięć, a czarny charakter może przejść do historii jako jedna z najgorszych i najmniej interesujących postaci w filmie. Jego motywacje są nieciekawe, jego dialogi i akcja żałosne, jego obecność ledwo wyczuwalna. Biorąc pod uwagę to, co widzieliśmy u innych postaci w świecie Spider-Mana, Ezekiel Sims Rahima jest obecnie faworytem do najgorszego z nich wszystkich.

Akcja jest również tragiczna. Nie jest to przekonujące ani wciągające, po prostu wydaje się niewygodne i nudne do oglądania. W tym filmie nie ma żadnej super natury, w rzeczywistości nadal nie jestem pewien, czy złoczyńca ma jakieś znaczące moce poza tym, że po prostu może czołgać się po ścianach, ponieważ nigdy tego nie widzimy. Może wyglądać jak wariant Spider-Mana, ale jego działania mówią zupełnie co innego. Rozciąga się to również na krótkie momenty, w których widzimy Spider-Girls w akcji, a nawet bardzo ograniczone użycie mocy Madame Web, nic z tego nie jest ekscytujące i wiele mówi, że niektóre z najgorszych momentów filmu o superbohaterach pojawiają się podczas sekwencji akcji.

Do tego dochodzi montaż i to, jak ten film został zszyty jak patchworkowy koc. Niektóre elementy przesunięcia w czasie są naprawdę dobrze poprowadzone, ale są też momenty, które niespodziewanie przeskakują między lokacjami i scenami, sprawiając, że wydaje się, jakby coś zostało wyrąbane w ich środku. W jednej chwili Madame Web jest w Nowym Jorku, a potem w Peru i nie ma żadnej sceny przejściowej, jest to po prostu bezpośrednie przejście między tymi dwoma lokalizacjami. Oglądanie tego jest bardzo wstrząsające.

Rzecz jednak w tym, że Madame Web nie może się równać z Morbiusem, ponieważ film z Jaredem Leto, choć jest zły, nadal jest czasami zabawny. Morbius jest idealnym przykładem głupiego i kiepsko zrobionego filmu o superbohaterach, podczas gdy Madame Web jest po prostu kiepskim filmem w ogóle. Dla mnie właśnie dlatego nie zdobędzie statusu kultowego, bo to nie jest śmiesznie zły film, to nie jest Cats czy Jack and Jill. Po prawie dwóch godzinach wychodzisz z kina rozczarowany Madame Web, rozczarowany, że przesiedziałeś dwie godziny szczerze nudnego i płaskiego kina, które rzadko wywoływało uśmiech, nie mówiąc już o chichocie. To jest film na wskroś słaby i tyle. Kolejne wycięcie w kulejącym pasie Sony Spider-Verse.