Over Your Dead Body

Trzeba oddać horrorowi kwiaty, bo konsekwentnie potrafi bawić i zaskakiwać w sposób, z którym inne gatunki filmowe nie potrafią dorównać. Ta część branży nigdy nie zawodzi w dostarczaniu unikalnych i zapadających w pamięć historii, zarówno z uznanymi gwiazdami i reżyserami na czele, jak i z nieznanymi aktorami. Tak czy inaczej, filmy grozy zwykle są bardziej skupione na kreatywnej wizji, a jednocześnie radzą sobie i odnoszą sukces, używając budżetów ułamków kosztów hitów hitowych. Innym solidnym przykładem jest Over Your Dead Body.

Od reżysera Jormy Taccone, Over Your Dead Body to historia małżeństwa na krawędzi. Śledzimy pokonanego i słabego męża Jasona Segela obok zdradzającej i nieudającej żony Samary Weaving, a w skrócie fabuła jest taka, że oboje są tak nieszczęśliwi w małżeństwie, że nieświadomie planują idealne morderstwo, by zabić swoją drugą połówkę i zdobyć ubezpieczenie na tę sytuację. Całość rozkręca się, gdy para udaje się do odosobnionej chaty rodziny w lesie, a wkrótce potem widzimy, jak obaj ujawniają sobie swoje prawdziwe zamiary, gdy oba plany zawodzą katastrofalnie.

Już teraz to całkiem interesująca i przyjemna fabuła narryczna do eksploracji, a przez pierwszy akt i pół mamy okazję obserwować, jak się to rozpada, wychwytując subtelności i nietypowe uwagi, gdzie coraz bardziej oczywiste staje się, że żadna ze stron nie zna intencji drugiej strony. To prowadzi do nerwowych i niezręcznych spotkań, niezręcznych zwrotów wydarzeń, gdy krzywisz się na myśl, jak bardzo ci pary w małżeństwie są naprawdę niekompatybilne. To fascynujące i dość zabawne do śledzenia, zwłaszcza gdy wszystkie karty wreszcie są wyłożone na stół, ale właśnie wtedy zaczyna się prawdziwy horror Over Your Dead Body.

Partnerzy nieświadomie dzielą swoją chatkę z trójką brutalnych i brutalnych przestępców, którzy są na wolności. Timothy Olyphant, Juliette Lewis i Keith Jardine grają dwóch zbiegłych skazańców oraz strażnika więziennego, który pomógł im uciec, co ostatecznie prowadzi do brutalnego starcia, w którym małżeństwo jest torturowane i dręczone pod pretekstem wymuszania pieniędzy, których żaden z nich nie ma.

Przechodzi od niemal zabawnie pokręconej komedii romantycznej do ekscytującej i przerażającej fabuły włamania do domu w stylu The Strangers, gdzie małżeństwo doświadcza najgorszych koszmarów i odnajduje niezliczone obrażenia oraz uderzenia, próbując uciec, pokonując i eliminując najeźdźców. To skuteczne połączenie wydarzeń, prawdziwa huśtawka emocji, podczas której ciągle zastanawiasz się, jak ta para przetrwa to, co nadejdzie. Oczywiście, w bardzo charakterystycznej dla siebie sytuacji horroru, trzeci akt pozostawia trochę do życzenia, zwłaszcza gdy interwencje niczym w stylu Deus ex machina pomagają uratować duet w najgorszych możliwych momentach. Trochę łagodzi to ból historii, gdy niemal boska interwencja daje im drugą szansę, nawet jeśli kosztem palca czy płatka ucha czy dwóch. Niesamowicie zapowiedziane zakończenie na łodzi jest jednym z kluczowych przykładów, bo do dziś nie potrafię pojąć, jak Pete w wykonaniu Segela zdołał uciec z tego ponurego zakończenia.

Tak, pojawiają się pułapki horroru Over Your Dead Body, ale mówimy też o filmie, który w dużej mierze odnosi sukces w tym, co zamierza osiągnąć. Segel i Weaving to odpowiednia i imponująca para głównych bohaterów, przestępcy (zwłaszcza Olyphant) wyróżniają się jako skuteczni i przerażający antagoniści, a ogólna fabuła i fabuła tworzą niezapomnianą historię. Gdyby tylko zakończyło się 10 minut wcześniej i nie doszło do takiego tandetnego i absurdalnego zakończenia...