Scary Movie 6

Dobrze, zacznijmy od trochę tła. Po pierwsze: wierz lub nie, praktycznie nie mam żadnego związku z serią Scary Movie. Nigdy, nawet gdy byłem nastolatkiem w wieku dojrzewania i premierą pierwszego filmu, nie uznałem ich za zabawne. Ale oglądałem Ghettoblaster (albo Don't Be a Menace to South Central While Drinking Your Juice in the Hood, jak głosi oryginalny tytuł), gdy miałem 10 lub 11 lat. Były w nim sceny zabawne, mimo że w tym wieku nie widziałem nawet połowy filmów, które parodiował.

Tak czy inaczej, mimo to, moje oczekiwania wobec nowego Horrory Movie były niskie od samego początku, ale (bo zawsze jest jakieś ale) wciąż czułem maleńką, mikroskopijną iskierkę nadziei. W mojej naiwnej głowie pojawiła się myśl, że na pewno nie wykopałbyś i nie zrestartowałbyś franczyzy 26 lat po premierze pierwszego filmu, chyba że faktycznie miałeś dobry pomysł lub czegoś się po drodze nauczyłeś? Miałem napisać coś o "dojrzałości", ale powstrzymam się.

W każdym razie. Fabuła, dla tych, którym zależy:

"26 lat po ucieczce przed Ghostface'em, oryginalni 'Czwórka' znów są celem zabójcy i żadna seria horrorów nie jest bezpieczna. Marlon Wayans ("Shorty"), Shawn Wayans ("Ray"), Anna Faris ("Cindy") i Regina Hall ("Brenda") ponownie łączą siły u boku powracających ulubieńców i nowych twarzy, by przebić się przez rebooty, remake'i, rebooty remake'ów, prequeli, sequele, spin-offy, horror artystyczny, historie pochodzenia, wszystko uznawane za ikoniczne i każdy "ostatni rozdział", który tak naprawdę nie jest ostatnim.

"Nic nie jest święte. Żaden narracyjny środek nie jest bezpieczny. Wszystkie granice są przekraczane. Bracia Wayans wracają, by cancelować kulturę cancelowania."

Przyjrzyjmy się temu. "Nic nie jest święte. Wszystkie granice są przekraczane." Naprawdę? Cóż, szczerze mówiąc, całkiem sporo takich...

Nawet nie wydaje się, żeby się starali. Na przykład jest postać, która bawi się dysforią płciową i transfobią, co mogłoby być zarówno prowokujące, jak i zabawne. Niestety, scenarzyści nie mają finezji ani komicznego wyczucia potrzebnego, by zrealizować ten film. Niestety to samo dotyczy reszty filmu i każdej próby humoru. Żarty o uprzedzeniach rasowych są dołożone, i tam jest dokładnie tak samo, bo mogło być zarówno skuteczne, jak i zabawne, ale jest całkowicie zmarnowane.

Czy brzmię jak najsuchszy, najbardziej pozbawiony humoru drań na świecie, pisząc tę recenzję? Właściwie lubię komedię, ale oczekuję pewnego poziomu jakości. Podoba mi się nawet pomysł parodii, nawet jeśli niewiele z nich naprawdę dobrze to robi. Tutaj uśmiechnąłem się dwukrotnie przez cały film... Po raz pierwszy miało to miejsce na początku, gdy Teyana Taylor (grająca samą siebie) zostaje zaatakowana przez Ghostface'a w zaułku w Nowym Jorku. Wydobywa z siebie krzyk, a ulica roi się od gangsterów, którzy przybiegają, wyskakują z samochodów, są opuszczani linami z helikoptera, a w końcu pojawia się spóźnialski na hulajnodze elektrycznej. Wtedy naprawdę się uśmiechnąłem.

Nie spodziewam się żadnej komicznej genialności, wręcz przeciwnie. Spodziewam się komedii młodzieżowej, która będzie grała na temat rasizmu, seksu i humoru toaletowego. To w porządku, zwłaszcza gdy masz do parodii mnóstwo genialnych horrorów, takich jak Get Out, Sinners, M3GAN czy Terrifier, żeby wymienić tylko kilka. Zebranie całego zespołu ludzi składającego się ze scenarzystów, reżyserów, producentów i aktorów i stworzenie 90-minutowej komedii, która ledwo wywołuje śmiech, jest samo w sobie fascynujące. Do tego dochodzi fakt, że wiele humoru tkwi w aktorach robiących miny lub wypowiadając głupie głosy. Niewielu aktorów potrafi oddać taki humor, a Marlon Wayans i spółka nie należą do nich.

Oczywiście, mogę być wybrednym widzem, ale uwielbiam guilty pleasures, w tym głupie filmy, filmy tak złe, że dobre. To miejsce, w którym chciałbym, żeby Scary Movie się skończył, bo podstawowa fabuła jest tak prosta i można z niej zrobić coś cholernie zabawnego. To dziecinne, ale w niewłaściwy sposób, głośne, ale bardziej żenujące, i niemal wstydzisz się w imieniu obsady i niemal chce się zebrać pieniądze na łopaty, by pogrzebać ich kariery. Aż tak źle? Tak, tak bardzo jest źle. Dostajemy komedię, która wcale nie jest zabawna.

Ale wiesz co? Mam dwie pozytywne opinie o Scary Movie. Pierwsza to koniec. Po drugie, że film przyjmuje ostre recenzje krytyków na zaktualizowanych okładkach. Niestety, to jest nieskończenie bardziej rozrywkowe niż sama treść. Proszę, zrób sobie przysługę i poświęć czas na oglądanie czegoś innego, co naprawdę jest zabawne.