Gatunek RTS nigdy mnie tak naprawdę nie zawładnął; Jasne, miałem kilka dobrych chwil z Command & Conquer i StarCraftem, ale dopiero gdy Company of Heroes wylądowało na moim zmęczonym starym komputerze w 2006 roku, sprawy naprawdę nabrały tempa dla mnie i gatunku RTS.
Company of Heroes 3 pojawił się na PC pod koniec lutego, a teraz pojawiły się edycje PlayStation 5 i Xbox Series X / S. Minęło 10 lat, odkąd po raz ostatni dostaliśmy pełną grę z serii Company of Heroes, a ta nowa gra jest zdecydowanie największą. Zawiera dwie kampanie, z których pierwsza i największa rozgrywa się we Włoszech w 1943 roku i dotyczy inwazji, która doprowadziła do upadku faszystów i śmierci Mussoliniego.
Wszystko zaczyna się na Sycylii i poprzez różne główne bitwy z nazistami walczysz na północ w kierunku Rzymu. Historia jest opowiedziana za pomocą statycznych sekwencji i listów żołnierzy do rodziny i przyjaciół, dając wgląd w to, jak brutalna była wojna w tym czasie.
Rozgrywka w Company of Heroes 3 jest dwojaka. Część gry jest turowa i rozgrywa się na mapie strategicznej, na której poruszasz swoje jednostki, które mogą być jednostkami z czołgami, jednostkami na piechotę, samolotami i statkami wzdłuż wybrzeża, które mogą bombardować linię brzegową i miasta, które chcesz zdobyć. Przejęte miasta portowe, wioski i lotniska zapewniają różne opcje, takie jak wysyłanie samolotów z lotnisk, miasta ze szpitalami mogą leczyć rannych żołnierzy, a miasta portowe zapewniają dostęp do większej liczby żołnierzy.
Regularnie otrzymujesz strategiczne rekomendacje od brytyjskiego generała Nortona, amerykańskiego generała Buckrama lub włoskiego przywódcy partyzanckiego Valentiego. Rzadko się zgadzają i w zależności od tego, które zalecenia wybierzesz, zbudujesz relację z danym dowódcą, co uruchamia różne bonusy, od spadochroniarzy i wsparcia ziemia-powietrze po dodatkową siłę ognia z morza. Po dokonaniu wyborów kończysz swoją turę i to twój przeciwnik się porusza.
Podobnie jak turowa gra fabularna, gra zmienia charakter, gdy wchodzisz do bitwy. W tym momencie gra staje się tradycyjnym RTS-em, w którym uczestniczysz w bardzo specyficznej bitwie. Tutaj musisz założyć swoje centrum dowodzenia, struktury wsparcia i wysunięte bazy, przemieszczać kompanie, wydawać żołnierzom rozkazy do poruszania się, atakowania lub podkładania min i tym podobnych.
Warto wspomnieć o bardzo przydatnej funkcji o nazwie Pauza taktyczna. Oznacza to, że możesz wstrzymać grę, a gdy jest wstrzymana, możesz wydać serię rozkazów swoim żołnierzom, które są następnie umieszczane w kolejce, a po wznowieniu gry rozkazy te są wykonywane w tym samym czasie. Więc jeśli trochę się zestresujesz w ogniu bitwy, zawsze możesz skorzystać z tej opcji, aby spokojnie pomyśleć o następnym ruchu, wydać rozkazy, a następnie ponownie uruchomić grę. Dla niezbyt hardkorowego gracza RTS, takiego jak ja, jest to całkiem dobra opcja, która moim zdaniem nie spodoba się hardkorowym graczom RTS, ale na szczęście możesz jej nie używać.
Druga kampania gry nazywa się North African Operation i ta kampania jest nieco mniejsza niż włoska. Istnieje osiem misji, które zabiorą cię na drugą stronę wojny, gdy przejmiesz kontrolę nad jednostkami czołgów DAK (Deutsches Afrikakorps) na afrykańskiej pustyni pod dowództwem najlepszego stratega Rommla. Ta kampania wydaje się bardziej otwarta, ponieważ odbywa się na pustyni i nie jest tak taktyczna, jak poruszanie się wąskimi uliczkami włoskich wiosek. Ale wspaniale jest móc kontrolować jednostki pancerne przez pustynię.
Oprócz dwóch kampanii możesz także zagrać w Potyczkę, w której możesz wybrać tryb Victory Point lub Annihilation walcząc z jednostkami sterowanymi przez komputer i z różnymi zestawami zasad, które sam definiujesz. Następnie jest konkurencyjny tryb wieloosobowy i kooperacja dla maksymalnie 8 graczy, w których możesz grać jako siły amerykańskie, siły brytyjskie, ale także jako Wehrmacht i Deutsches Afrikakorps. Myślę, że jasne jest, że skupiono się na obu kampaniach, ponieważ ani Potyczka, ani sekcja wieloosobowa nie oferują wielu nowych funkcji, ale obie działają tak, jak powinny.
Gry tego typu najlepiej działają z klawiaturą i myszką, podobnie jest w przypadku Company of Heroes 3. Jednak programiści stworzyli rozsądny schemat sterowania, który działa dobrze z kontrolerem, ale wymaga trochę przyzwyczajenia, aw gorączkowych sytuacjach może być nieco zbyt kłopotliwy do pracy. Ale to działa dobrze i musisz zdać sobie sprawę, że sterowanie za pomocą kontrolera w grze tego typu nigdy nie będzie tak dobre, jak w przypadku myszy i klawiatury.
Grafika w Company of Heroes 3 to dziwna mieszanka. Włochy to piękne miejsce, a wioski są wypełnione pięknymi i szczegółowymi domami i innymi strukturami. Wszystko to może zostać rozbite nie do poznania, gdy na przykład kilka wrogich czołgów wpadnie na siebie w wąskich uliczkach. Mapa strategiczna jest jednak nieco prosta i niezbyt ładna. Company of Heroes 3 oferuje dwa ustawienia grafiki: wydajność (1080p przy 60 klatkach na sekundę) i rozdzielczość (4K przy 30 klatkach na sekundę). Jestem trochę zaskoczony, że gra z tak stosunkowo prostą grafiką nie jest zoptymalizowana do działania w 4K przy 60 klatkach na sekundę. Jeśli przejdziesz od rozdzielczości do wydajności, grafika ma wyraźny wizualny hit, więc powinieneś zadać sobie pytanie, czy potrzebujesz 60 klatek na sekundę w grze tego typu. Z drugiej strony, dźwięk jest całkiem doskonały, z ciężkimi eksplozjami i dobrymi głosami z twoich jednostek, gdy je poruszasz.
Tym samym Company of Heroes 3Relic Entertainment udowadnia, że seria jeszcze nie umarła. Obie kampanie oferują wiele godzin rozgrywki i są świeże i ekscytujące. Mieszanka RTS-a i strategii turowej sprawdza się i zapewnia miłą zmianę tempa. Sterowanie jest rozsądne, ale trzeba się do tego przyzwyczaić, podczas gdy grafika jest z jednej strony klimatyczna i szczegółowa, ale z drugiej wydaje się dziwnie niezoptymalizowana.
Jedno jest pewne, a mianowicie, że strategiczny gracz znajdzie wiele godzin rozgrywki w Company of Heroes 3, a jeśli nie masz dostępu do komputera, na którym możesz grać, wersja konsolowa jest dobrym drugim wyborem.