Miałem szczęście zapoznać się z odcinkami 1-3 pierwszej gry Telltale od czasu jej odrodzenia, gry opartej na popularnym serialu The Expanse. Biorąc to pod uwagę, uważam, że uczciwie jest zacząć od szybkiego zastrzeżenia. To moja pierwsza interakcja z The Expanse - jej postacie i otoczenie są mi zupełnie nieznane. Dlatego nie będę komentował żadnych podobieństw do serii, żadnych możliwych niekonsekwencji ani nowych postaci, a po prostu wezmę grę za dobrą monetę i będę mówił o tym, co mi się podobało, a co nie.
W przeciwieństwie do The Expanse, znam poprzednie prace Telltale Games, głównie The Wolf Among Us i The Walking Dead, i jestem fanem tych gier. The Expanse trzyma się wypróbowanej i prawdziwej strategii Telltale, łącząc ich komiksowy styl artystyczny z głęboko wciągającą historią, która zmusza gracza do trudnych decyzji.
Myślę, że rodzaj low-tech, ponurej kosmicznej scenerii The Expanse naprawdę błyszczy w stylu artystycznym Telltale. Zacienione, ciężkie, ciemne środowiska, które często występują w grze, są tylko ulepszane. Eksploracja staje się niesamowita i napięta, gdy puste zakątki dawno opuszczonych statków i stacji kosmicznych są przerywane wyłącznie przez migotanie świateł awaryjnych i radiolatarni nawigacyjnych. "Coś tu było wcześniej, ale czy nadal?" – to pytanie powtarzało mi się w głowie przez cały okres gry.
Eksploracja w zerowej grawitacji - zarówno we wspomnianych statkach kosmicznych i placówkach, jak i w zimnej próżni kosmicznej - jest centralną mechaniką w grze i myślę, że jest dobrze wykonana. Otoczenie wydaje się ekspansywne, a postać porusza się z odpowiednią prędkością, wystarczająco wolno, aby czuć się odpowiednio do dryfowania w przestrzeni, ale wystarczająco szybko, aby nie czuć się nużącym. Oprócz głównych celów misji jest wiele sekretów do odkrycia, a gracze zostaną nagrodzeni za wejście w sposób myślenia padlinożerców i poszukiwanie skrawków, gdzie można je znaleźć.
Przede wszystkim istnieje kilka opcjonalnych przedmiotów, które pomogą członkom załogi zareagować życzliwie, gdy wcielisz się w rolę perkusisty Caminy, ich byłego XO, który został kapitanem, który stara się budować relacje ze swoją załogą i poruszać się po nowo odkrytej dynamice mocy, a wszystko to robiąc "właściwą" rzecz, Niezależnie od tego, czy ten wybór opiera się na moralności, czy na przetrwaniu.
Te przedmioty są dla mnie tym, o co chodzi w grze i zapewniają jedne z najlepszych momentów. Znalezienie cygara, które pozwoli ci przebić się do zepsutego starego nawigatora Khana i wreszcie zobaczyć, dlaczego pozostaje zdystansowana i zamknięta. Coś tak trywialnego jak suszone płatki grzybowe robi ogromną różnicę w świecie The Expanse i było czynnikiem motywującym nieuchwytnego lekarza okrętowego otwierającego się przede mną na temat jego skażonej przeszłości.
To nie jest gra, którą można ukończyć na autopilocie, zwracając uwagę na dialogi postaci - w niektórych przypadkach nawet na wyrzucane linie - i będąc wytrwałym w dążeniu do relacji z nimi, wykładniczo wzbogacisz opowiadaną historię. Zasadniczo wydaje się, że jesteś naprawdę nagradzany za to, że robisz wszystko, co w twojej mocy, aby być dobrym kapitanem, i jest to coś, co należy zrównoważyć z podejmowaniem trudnych telefonów, które czasami musisz wykonać, aby utrzymać załogę przy życiu.
W tym miejscu chcę porozmawiać o dzienniku decyzji Telltale - jak zawsze mile widzianym w tych grach. Nie po to, by wchodzić na terytorium spoilerów, ale jak to często bywa, zacząłem żałować niektórych moich decyzji, a The Expanse, podobnie jak w przypadku wielu produktów Telltale, celuje w kopaniu cię, gdy jesteś na dole (w najlepszy możliwy sposób).
Po każdym odcinku byłem konfrontowany ze wszystkimi możliwymi decyzjami z mojej rozgrywki, wraz z procentami wyborów innych graczy i innymi możliwymi wynikami. Nie ma nic, co sprawia, że trudne połączenie wydaje się gorsze niż wcieranie go w twarz tym, o ile lepiej mogło się udać, a jednak w tym tkwi magia gier Telltale - nie chciałem wracać i przerabiać rzeczy inaczej.
Podjąłem decyzję, te decyzje miały konsekwencje i te konsekwencje sprawiają, że moja rozgrywka, cóż, jest moją rozgrywką. Nie cofnąłbym się i nie zmieniłbym ich dla świata, a przeniesienie zwycięstw i porażek do przyszłych rozdziałów pomaga ukształtować perkusistę Camina, w którym gram.
Mówiąc o posuwaniu się naprzód, zapowiedź w tej grze ma pewien realny potencjał. Niektóre z najlepszych postaci, zwłaszcza wrogów, to te, których obecność jest odczuwalna na długo przed spotkaniem ich twarzą w twarz. W The Expanse znalazłem się z pokutującymi myślami o Captain Toussaint i Andersonie Dawesie z ich wewnętrznej i zewnętrznej obecności w świecie, a perspektywa spotkania tych postaci w przyszłych odcinkach jest ekscytująca.
The Expanse błyszczy jako alternatywa dla eleganckiego kosmicznego marzenia o franczyzach takich jak Star Trek, z jego chwiejną, survivalową scenerią science-fiction idealnie współgrającą z surowym stylem artystycznym i narracją opartą na wyborach Telltale Games.
Camina Drummer to idealna postać do poruszania się po tym świecie; Osoba z wadami, nawiedzona, a przede wszystkim pełna nadziei. Być może najważniejsze jest to, że nie zaczyna jako kapitan, nie jest niczyim bohaterem. Podobnie jak my, gracze, po prostu stara się podejmować najlepsze decyzje, jakie może, między robieniem właściwych rzeczy a zapewnieniem, że jej załoga dożyje kolejnego dnia. Na tym polega piękno The Expanse: A Telltale Series i nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, jak pozostałe odcinki zakończą historię.