Wygląda na to, że jestem noobem, który nigdy nie słyszał o Sokoban, co sprawia, że zastanawiasz się, pod jaką skałą ukrywałem się przez ostatnią dekadę.
Po szybkim wygooglowaniu dowiedziałem się, że Sokoban to gra logiczna, która po raz pierwszy pojawiła się na początku lat 80-tych i tłumaczy się z japońskiego na angielski jako Magazynownik. Mój szwagier Domenico pracuje w magazynie w mieście od nieco ponad 20 lat i zawsze zastanawiałem się, co robi przez cały dzień, ale po tym tygodniu czuję, że na to pytanie otrzymałem odpowiedź. Ponieważ z Shenshi Sokoban Quest robiłem dokładnie to, co podejrzewam, że on robi przez cały dzień, taszcząc wielkie pudła jak cudowny mały juczny, i prawdopodobnie zarobiliśmy tak samo marną pensję. Sama gra jest bardzo prosta, podobnie jak projekt, więc jeśli myślałeś, że to będzie tekst, w którym mówimy o niesamowitej grafice, pomyśl jeszcze raz. Ponieważ gra, za którą stoi Yume Game Studio, pachnie bardzo retro i nie ma w tym absolutnie nic złego. A sama gra logiczna nie wymaga magicznej grafiki, w końcu po prostu pędzimy na stercie pudełek z jednego punktu do drugiego, a z tyłu głowy mi wspomnienie z gry z młodości. Shemue II, gdzie spędziłem wiele godzin na załadunku ciężarówki pełnej drewnianych skrzyń. O co chodzi z japońskimi i drewnianymi skrzynkami?
Gra toczy się na czymś, co wygląda jak szachownica ze ścianami i podłogą. Na niektórych kwadratach znajduje się znacznik i to do tych znaczników należy przenieść pola. Możesz przesuwać pudełka w poziomie i w pionie, ale problem polega na tym, że pudełek nie można przeciągać, więc jeśli są przy ścianie i nie masz pustych kwadratów dookoła, masz przerąbane. Sama zagadka zostaje rozwiązana, gdy wszystkie pudełka znajdą się na odpowiednich oznaczeniach. Gra zbudowana jest na 50 różnych torach i masz tylko minutę na rozwiązanie każdego toru, a im szybciej rozwiążesz zagadkę pudełkową, tym więcej punktów otrzymasz. Aby ci pomóc, masz trzy serca reprezentujące życie i trzy błyskawice. Jeśli skończy się czas, stracisz jedno serce, a jeśli stracisz wszystkie serca, gra się kończy. Za pomocą błyskawicy restartujesz poziom. Nie widziałem sensu w marnowaniu serc, ponieważ za każdym razem, gdy widziałem, że jestem bliski porażki, po prostu wycofywałem się z menu i zaczynałem od nowa. W ten sposób ani błyskawica, ani serca nie zostały zmarnowane. A nawet jeśli pozbędziesz się wszystkich swoich serc, wygląda na to, że możesz zacząć od miejsca, w którym skończyłeś, więc to wszystko jest całkiem bezcelowe.
Im dalej w grze, tym trudniejsze stają się poziomy i jeśli mogę tak powiedzieć, czasami może to być dość frustrujące. Granie w to nie zajmuje dużo czasu, tylko kilka godzin, więc mam nadzieję, że cena będzie niska, gdy zostanie wydana. Staje się to trochę uzależniające i jest całkiem przyjemną rozrywką, ponieważ mała istota szara wewnątrz płata czołowego naprawdę musi czasami pracować pod wysokim ciśnieniem na niektórych kursach, a upływający obok czas pomaga zestresować cię do niewielkiego zawału serca. Ale jako gra konsolowa nie mogę oprzeć się wrażeniu, że wydaje się trochę zmarnowana. Pasuje to bardziej do przenośnej małej przenośnej konsoli lub jako gra mobilna.
Typowa gra, którą wybieram, gdy czekam na autobus lub w przerwie na lunch, aby po prostu się zrelaksować, chociaż szybko staje się nieco powtarzalna. Robi się to trochę nudne, gdy patrzysz na swój duży telewizor i fajną konsolę i widzisz raczej nudny plan gry, który patrzy na ciebie. Tak więc słowo zmarnowany faktycznie dobrze pasuje. Zwykle wpadam do króliczej nory z długimi tekstami po 10 000 słów, ale w tej grze jest wręcz odwrotnie. Nie ma wiele do powiedzenia poza tym, że jest to miła rozrywka, ale nie coś, dla czego włączyłbym konsolę. Jak powiedziałem wcześniej, byłoby to lepiej dopasowane do mojego telefonu komórkowego i jako prosta gra mobilna otrzymałoby znacznie wyższą ocenę niż dam jej teraz.