Zawsze jest fajnie, gdy pojawiają się nowe gry szwedzkich studiów. Można powiedzieć, że chodzi o to, aby podtrzymać szwedzką tradycję gier. Striden, lub strajden, jak wymawia się to w języku angielskim w grze, od Boden studio 5 Fortress jest taką grą. Właśnie została wydana jako tytuł we wczesnym dostępie i to właśnie ją tutaj zrecenzujemy. Dlatego bardzo ważne jest, aby zaznaczyć, że ostateczny tytuł może wyglądać zupełnie inaczej niż to, co jest teraz dostępne na PC, ale to właśnie zawartość tej wersji we wczesnym dostępie opowiem poniżej.
Striden próbuje przebić się na zatłoczony rynek looter shooterów z odrobiną szwedzkiego posmaku. Wszędzie, gdzie się obracam w grze, czuć szwedzki zapach. Wszystko, od otoczenia, czerwonych domów, strzelania do Automatkarbina 4, jedzenia klopsików, aby odzyskać siły, i łosi biegających z bronią. Można powiedzieć, że w każdym miejscu w Jämtland panuje codzienność. Dawno nie byłem w Jämtland, ale zakładam, że nie ma tam żadnego promieniowania. Jest to zagrożenie w Striden, które również klasyfikuje się jako gra o przetrwanie. Podstawą całej gry jest to, że Skandynawia stała się polem bitwy między Wschodem a Zachodem, gdzie wojna nuklearna bardzo utrudniła życie tutaj. Niektóre miejsca na mapie są więc również niebezpieczne do przebywania, a zbyt duże promieniowanie oczywiście nie jest dobre. Ale teraz są też radioaktywne niedźwiedzie, co dodaje dodatkowych emocji.
W ofercie dostępne są dwa różne tryby gry, jeden to kooperacja dla pięciu graczy, która ma chronić swoją bazę przed nadciągającymi wojskami sterowanymi przez komputer, a drugi to tryb dla 20 graczy z czterema drużynami (po pięciu graczy w każdej). Oba mają swoje mocne i słabe strony. Mniejszy tryb kooperacji jest podzielony na różne fazy. Zaczyna się od kilku minut, w których zbierasz różne przedmioty. Następnie możesz wzmocnić bazę, zbudować takie rzeczy, jak ławka do produkcji nowej broni lub automatyczne karabiny maszynowe, które można wykorzystać do obrony. Następnie następuje runda obrony, w której musisz przetrwać i zabić najeźdźców. Następnie możesz wyjść i przechwycić paczki zrzucone z samolotów, aby uzyskać więcej części broni, planów budowlanych lub żywności dla swojego zdrowia. I wracamy do obrony. To pętla, która jest fajna, jeśli grasz z tymi, którzy mają dobrą komunikację, ale po pewnym czasie może się nieco powtórzyć.
Komunikacja, tak. Nigdy nie było żadnych wątpliwości co do tego, w jaką grę gram, kiedy dwie milisekundy po załadowaniu, w mojej pierwszej grze, zostałem powitany przez kolegę z drużyny, który krzyczał rzeczy, których nie można tutaj napisać. Mniej przyjazne dla dzieci, że tak powiem. I oczywiście wskoczył też kolejny. Wtedy wiesz, że ludzie biegają z bronią w ręku. Cóż, rodzaj gry, w którą się rzuciłem, nazywa się transmisja i ma być dla 20 graczy. Cztery zespoły mają ten sam cel, zebrać cztery lampy elektronowe ze skrzyń zrzuconych przez samoloty. Te lampy elektronowe służą do naprawy nadajnika (wszystkie zespoły mają taki w swojej bazie). Jeśli uda Ci się to naprawić i osiągnąć 15 000 punktów, przyleci helikopter, aby zabrać Cię wszystkich. Rozlega się jednak sygnał, który daje znać innym zespołom, że nadszedł czas, aby powstrzymać ucieczkę.
Striden ma wiele świetnych pomysłów, które mogą sprawić, że będzie to bardzo dobra gra, ale muszę wspomnieć o absolutnie największym słoniu w pokoju. Baza graczy. Już pierwszego dnia wczesnego dostępu był mały i od tego czasu stale spada. Próba zagrania w grę w dowolnym momencie innym niż późno w nocy jest niemożliwa. Zaloguj się w ciągu dnia w dzień powszedni i możesz być jedynym graczem online. Obecnie jest całkowicie niemożliwe, aby dołączyć do meczu, który jeszcze się nie rozpoczął i czekać na 19 innych graczy. Są więc tylko dwie możliwości. Jednym z nich jest rozpoczynanie meczów z garstką graczy. Drugim jest wskocz do meczu, który już trwa i nie wiesz, jak blisko jest końca. A ten rodzaj gry wymaga, aby ludzie byli online. Striden ma oczywiste problemy, ale gra faktycznie zasługuje na większą bazę graczy. Jasne, to wciąż wczesny dostęp, ale jeśli 5 Fortress ma się uczyć na podstawie opinii, potrzebuje kilku osób, które podzielą się opiniami.
Baza graczy jest bardzo mała. Tak to wygląda w niedzielny wieczór i poranek w dzień powszedni.
Przed pełnym uruchomieniem wymaga polerowania. Tu i ówdzie pojawiają się błędy, takie jak strzały przechodzące prosto przez zabarykadowane drzwi i zawieszające się gry. Sposób, w jaki poruszają się postacie, również nie wydaje się do końca odpowiedni. Rzeczy, na które chciałbym, aby deweloperzy również się przyjrzeli, a które są moimi osobistymi preferencjami, to dodanie obsługi kontrolerów, zbalansowanie broni, które można stworzyć (bronie są odblokowywane po osiągnięciu określonego poziomu, więc jako nowy gracz będziesz mógł tworzyć tylko broń na pół gwizdka, podczas gdy weterani mają dostęp do fajnych buforów. Co prowadzi do tego, że na początku nie masz szans na siłę) i dodaj jakiś rodzaj trybu treningowego. Jedyne instrukcje udzielane w grze pochodzą z klipów wideo, a jeśli nie czujesz się tym zainteresowany, po prostu wskocz od razu do meczu i ucz się metodą prób i błędów. Jeśli chodzi o kontroler, to oczywiście rozumiem, że mysz i klawiatura to dominujący tryb gry w tego typu grach, ale jest wielu, którzy wolą grać za pomocą kontrolera. Niestety, nie jest to nawet możliwe. Są plany, aby dodać go później, ale jak powiedziałem, mogę ocenić tylko to, co jest przede mną, a nie to, co obiecano na przyszłość.
Szwedzkie lasy są tam, gdzie jest.
Ale Striden ma też wiele pozytywów. Rozgrywka jest całkiem dobra, ale wymaga trochę dopracowania, jak już powiedziałem, z pięcioma różnymi klasami postaci (szturmowiec, inżynier, medyk, zwiadowca i wsparcie), z których każda ma swoje mocne strony, przedmioty i cechy specyficzne dla klasy. Budowanie bazy to fajny pomysł, ale czasami może wydawać się refleksją, gdy ludzie woleliby biegać i strzelać z karabinów.
Łoś z bronią, więcej tego w grach.
Striden ma duży potencjał i nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, jak gra wygląda w momencie pełnej premiery, ale twórcy muszą coś zrobić, aby przyciągnąć graczy. Nie ma znaczenia, czy byłaby to najfajniejsza gra na świecie, jeśli nie ma innych do zabawy.