Śmierć na Nilu to jedna z najsłynniejszych powieści autorki Agathy Christie, która została napisana w 1937 roku i przez lata została zekranizowana w większej liczbie filmów, niż możemy zliczyć zarówno dla telewizji, jak i kina, a większość z nas pamięta fabułę trochę mgliście. Piękna i bogata dziedziczka zostaje zamordowana podczas miesiąca miodowego na pokładzie statku wycieczkowego, a to, co było cichym i romantycznym miejscem, nagle staje się miejscem zbrodni i to tutaj ja, przebrany za belgijskiego mistrza detektywistycznego Herkulesa Poirota z potwornymi wąsami, podążę za wszystkimi wskazówkami, aby złapać sprawcę.
A jeśli jest coś, co lubię, to są to zagadki i zagadki morderstw, i gdybym nie musiała przechodzić przez akademię policyjną ze wszystkimi stażystami policyjnymi i próbnymi testami, prawdopodobnie byłabym szwedzką odpowiedzią na Jessicę Fletcher. Kiedy w zeszłym tygodniu poproszono mnie o zrecenzowanie tej gry, wykonałem jeden z tych małych pijackich skoków radości, że będę mógł zatopić zęby w tajemnicy tajemnic i zagrać w historię, którą czytałem już wiele razy. Czułem się trochę jak ty, kiedy byłeś dzieckiem i oszukiwałeś na egzaminie, siedziałeś po cichu ze wszystkimi odpowiedziami i myślałeś, że to będzie bułka z masłem.
Przesłuchiwanie okazjonalnych podejrzanych jest częścią pracy mistrza detektywa.
Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy uruchomiłem grę i zamiast przenieść się do lat 30., czasów Wielkiego Kryzysu i narodzin Art Deco, zostałem przeniesiony do dekady, którą sam stworzyłem, szczęśliwych lat 70., które wcale nie były przygnębiające w kolorach musztardowej żółci i brązu. Nasz wąsaty detektyw Herkules Poirot przemierza parkiet w neonowej dyskotece w spodniach, które wyglądają, jakby zostały pożyczone od Björna i Benny'ego z czasów, gdy nadawali twarz poliestrowym i rozszerzanym nogawkom. Wesoło porusza pośladkami w rytm muzyki, a ja unoszę brew, żałując, że nie widziałam tej próby z modnym dziadkiem.
Zagadka morderstwa zabiera nas dookoła świata do wielu pięknych miejsc.
Ale nie, poruszanie tyłkiem Poirota jest teraz wyryte w mojej rogówce aż do dnia, w którym umrę w ogólnym przerażeniu. Ale nie tylko to, kiedy akcja rozgrywa się w grze, twórca gry Microids Studio Lyon zinterpretował z odrobiną wolnej ręki, co również daje graczom takim jak ja, którzy przeczytali książkę i widzieli filmy, nowe wrażenia podczas gry. Pojawia się również nowa grywalna postać, a mianowicie zielona prywatna detektyw Jane Royce, która w ogóle nie istnieje w scenariuszu Christie. Będziesz miał okazję wcielić się zarówno w Royce'a, jak i Poirota, a ich sprawy ostatecznie zostaną powiązane w sposób, w który nie będę się zagłębiał, aby nie spoilerować Wam fabuły. Gra zabiera nas w podróż z Londynu na Majorkę i z Nowego Jorku do Egiptu wraz z naszymi dwoma detektywami w poszukiwaniu rozwiązania spraw, które wywęszyli.
Ta mapa myśli zostanie wykorzystana w sprawach, które rozwiążemy. I czy nie jest miło nie musieć pamiętać wszystkiego we własnej głowie?
Na początku gry możesz wybrać jeden z trzech poziomów trudności, ale jeśli dokonałeś złego wyboru i zdałeś sobie sprawę, że nie jesteś tak mądry, jak myślałeś, możesz zmienić poziom na łatwiejszy podczas gry. Jeśli chcesz łatwej przygody z przewodnikiem, możesz ją zdobyć, lub tak jak wybrałem średni poziom trudności, gdzie możesz uzyskać pomoc, jeśli o nią poprosisz i gdzie unikasz spoilerów. Dla tych graczy, którzy zamiast tego chcą się spocić i nie uzyskać żadnej pomocy w łamigłówkach i w którą stronę kontynuować, jest najtrudniejszy poziom trudności i jest on przeznaczony dla wszystkich masochistów gier, którzy uważają, że życie nie jest wystarczająco trudne. Jeśli, tak jak ja, grasz w ograniczonym czasie, wybierasz coś pomiędzy, aby uniknąć publikowania swojej recenzji rok po premierze trochę bardziej siwowłosej i bardziej jak Tom Hanks w Cast Away. Zagadki, które napotykasz, są nadal bardzo logiczne, więc jeśli użyjesz mózgu, z którym się urodziłeś i uważnie słuchasz, rozwiążesz je, nawet jeśli niektóre myśli są trudniejsze od innych.
Lata 70. w najlepszym wydaniu. Brązowy, brązowy i trochę bardziej brązowy.
Więc nie martw się, nie pojawiają się żadne nielogiczne łamigłówki z kluczem francuskim, które nie pozwolą Ci zasnąć przez wiele miesięcy, jak kiedyś zrobiła to stara gra typu "wskaż i kliknij" z pewnym piratem bez brody. Rozgrywka jest jak większość gier tajemniczych, z zagadkami do rozwiązania, wskazówkami do znalezienia i kontynuacji oraz świadkami i podejrzanymi do przesłuchania. Jednak to, co odróżnia go od innych, to zaawansowana mapa myśli, która jest tworzona ze wszystkich informacji, które gromadzisz. To tam możesz wyciągnąć swoją czerwoną nić i związać torbę z tym, kto jest winowajcą.
Przesłuchiwanie świadków i podejrzanych to duża część gry.
Gdy zbierzesz wszystkie wskazówki i podążysz każdym tropem, zostanie wyświetlona oś czasu, w której musisz zrekonstruować wszystko, co się wydarzyło, aby uzyskać prawidłowe rozwiązanie, które jest następnie odtwarzane z powrotem, dając obraz i sekwencję wydarzeń związanych z popełnioną zbrodnią. Brzmi dość łatwo, ale nie zawsze tak jest. Grafika w grze nie jest całkowicie nieatrakcyjna dla oka, ale nie mogę powstrzymać się od lekkiej irytacji, że animacje nie pasują do ruchów ust i są w dużej mierze bardzo proste. Nawet w momentach, gdy Poirot myśli, dźwięk jest tak cienki i niski, co również nie jest zbyt atrakcyjne.
Okolica nie jest całkowicie nieatrakcyjna dla oka.
Za pierwszym razem, gdy to się zdarzyło, pomyślałem, że jest problem z dźwiękiem, zanim zdałem sobie sprawę, że tak jest w rzeczywistości. Jak w każdej grze, musi być coś, co rozszerza grę w postaci czegoś do zebrania i oczywiście twórcy gry nie zawodzą. Złote wąsy są rozrzucone po utworach, a nawet od czasu do czasu można znaleźć płytę winylową dla tych, którzy są wyjątkowo odważni w swoich postępach. Można ich następnie użyć do odblokowania grafiki i nie tylko w zakładce Dodatki. I może dobrym pomysłem jest przeciągnięcie gry, ponieważ te gry nie mają szczególnie dużego współczynnika powtórek, ponieważ wiesz, kto jest zabójcą, gdy skończysz, a tajemnicy już nie ma.
Nie każdego łatwo zakwestionować. Czasem trzeba zakasać rękawy.
Podsumowując, Agatha Christie - Death on The Nile to przytulna zagadka kryminalna, z którą można zwinąć się w kłębek na kanapie w chłodny jesienny wieczór pod przytulnym kocem z filiżanką gorącego kakao i niechlujną kanapką z tostami. To cudowna przerwa od szybkich gier, w których serce nieustannie bije jak młot kowalski w klatce piersiowej, a puls jest niepokojąco wysoki. A przecież miło jest korzystać z tej starej szarej masy, którą czasami nazywamy mózgiem, ponieważ zabiera się ona do pracy w godzinach, które spędzamy z człowiekiem, który ma najpiękniejszy hamulec smarkowy w świecie gier. Ta gra jest dla tych z nas, którzy cenią sobie pracę mózgu i lubią dobre, staromodne przygody logiczne.