Typy gier, które zwykle wrzucamy do jednego worka jako "symulatory chodzenia", mogą się znacznie różnić, ale uważam, że często łączy je jedna rzecz: wymagają cierpliwości od gracza. Często są one dość powolne i, co nie dziwi, wymagają od ciebie przyjemności z eksploracji środowisk. W ostatnich latach pojawiło się wiele tytułów, które potrafią zapewnić doskonałą rozrywkę. Wśród nowszych mamy na przykład Still Wakes The Deep i Herdling, a wśród nieco starszych i bardzo popularnych są Firewatch i What Remains Of Edith Finch. Jeśli chcesz trochę przesunąć granice, można też argumentować, że seria Death Stranding zalicza się do tej kategorii, choć osobiście uważam, że to trochę przesadzone.
Will: Follow the Light to w każdym razie tak bardzo symulator chodzenia, jak to możliwe, choć nie tylko chodzimy, ale faktycznie podróżujemy łodzią równie często. Ale poczekamy chwilę, zanim porozmawiamy o tym konkretnie. Najważniejsze tutaj jest ogłoszenie, że niezależne studio TomorrowHead stworzyło spokojną przygodę, w której podążasz naprzód i rozwiązujesz zagadki, by posunąć się dalej.
Molly, twoja niezawodna żaglówka, zabiera cię przez różne lokacje. To dość odświeżający sposób poruszania się, w przeciwieństwie do zwykłego brnkania.
W roli tytułowego bohatera, Willa, wyruszasz w podróż, by odnaleźć swojego syna. Wszystko zaczyna się na małej wyspie, gdzie pracujesz jako latarnik morski. Nadciąga burza, a ty nagle wyrywa cię z dnia pracy wiadomość, że twoje rodzinne miasto dotknęła katastrofa. Od tego punktu zaczyna się poszukiwania syna przez Willa. To dość nierówna narracja, która szybko uwypukla być może największy problem gry, mianowicie jej niespójność i niedopracowaność. Mimo to, pod nieco surową, ale wciąż uroczą powierzchnią kryje się naprawdę wiele do podziwiania.
Unreal Engine 5 renderuje, choć dość płaskie, środowiska, które przynajmniej od czasu do czasu są naprawdę piękne do poruszania się. To styl wizualny, któremu, co prawda, brakuje sporo charakteru, ale jak na grę, w której przemieszczasz się przez różne środowiska, momentami robi wrażenie. Elementy takie jak woda, efekty pogodowe i niektóre wnętrza są fantastycznie stylowe, podczas gdy wiele z nich sprawia wrażenie bardzo sztucznego. Staje się bardzo anonimowy, a wrażenie, że to bardziej demonstracja technologiczna, pojawia się w wielu momentach. Gdy coś w otoczeniu się porusza, animacja wydaje się być scenką całkowicie oderwaną od reszty. Podobnie postacie, które spotykasz, są sztywne jak lalki i musisz po prostu zaakceptować, że to bardziej tło, przez które przechodzisz. Mimo to wciąż jest wiele momentów, które wyglądają naprawdę efektownie wizualnie.
Gra nie ma wielu "żywych" środowisk. Jest dość sztywny, ale w środku są ładne detale.
Poza fabułą, która niestety jest słaba i dość nieciekawa, jest tu wiele zagadek. Prawdopodobnie posunąłbym się nawet do stwierdzenia, że jest to co najmniej tak samo gra logiczna, co symulator chodzenia. Niestety, panuje tu też ogólne wrażenie, że wszystko nie zostało wystarczająco dopracowane. Na konsoli kontroler czasem działa wręcz słabo, gdy trzeba zbierać elementy, by coś złożyć. Niektóre zagadki rzeczywiście wydają się sprytne, ale większość jest też bardzo szybko rozwiązywana. Są też zagadki, które polegają po prostu na próbowaniu rzeczy, aż odkryjesz właściwą kolejność do ich rozwiązania. To nie są więc najlepsze zagadki w gatunku, ale jednocześnie jest tu piękna różnorodność – nie tylko podróżujesz po środowiskach, ale czasem faktycznie rozwiązujesz zagadki.
Wspomniałem, że oprócz chodzenia, można też żeglować. Te dwa środki transportu nie są właściwie jedynymi w grze, ale pozwolę ci samodzielnie odkryć trzeci w krótkiej sekwencji. Spędzasz sporo czasu na swojej łodzi, Molly, która prowadzi cię między większością bardziej odległych miejsc podróży. Właściwie całkiem podobają mi się sekwencje na pokładzie łodzi, głównie dlatego, że mają w sobie trochę emocji i tempa. Możesz nawet zejść do małej chatki, gdzie między innymi możesz obejrzeć kolekcjonerskie przedmioty – w tym małe modele łodzi – które można znaleźć w różnych rozdziałach gry. To prosty sposób, by trochę wydłużyć czas zabawy, jeśli masz na to ochotę.
Efekty pogodowe to jeden z absolutnych atutem gry i są naprawdę oszałamiające.
Gra trwa tylko kilka godzin, a mimo to udaje jej się upchnąć zaskakująco dużo w tym czasie. Po prostu wydaje się mieć idealną długość i doświadczasz naprawdę wiele, więc gra na pewno nie zwleka.
Pomimo dość przeciętnej oceny, muszę podkreślić, że Will: Follow the Light to naprawdę dobre doświadczenie. Jednocześnie jest trochę zbyt niedopracowana w kilku aspektach i ma kilka innych problemów, które uniemożliwiają jej prawdziwe uzasadnienie wyższej oceny. To zasadniczo całkiem niezła gra, w której kilka technicznych błędów, nieinspirujących zagadek i anonimowa narracja częściowo przyćmiewają w przeciwnym razie wciągającą podróż, na którą się wyruszasz. Są momenty, które wydają się bardzo filmowe, gdzie atmosfera jest gęsta, a podróż naprawdę wciągająca, ale jest też zbyt wiele rzeczy, które przeszkadzają w realizacji jej ambitnych ambicji. Jak wspomniano wcześniej, zbyt często przypomina efektowne demonstracje technologiczne, ale z drugiej strony to może być spora przewaga w liniowym doświadczeniu tego typu.
Więc jeśli już grałeś w wielkie nazwiska – albo po prostu kochasz tego typu gry i szukasz czegoś nowego – nadal łatwo jest nam, fanom tego typu doświadczenia, polecić Will: Follow the Light. Oferuje naprawdę piękne efekty pogodowe i możliwość żeglowania, a same te elementy sprawiają, że warto się na nią zadomowić podczas tych godzin.