Herkules Poirot wsiadł do luksusowego pociągu Orient Expressu jadącego do Paryża. Jednak niedługo po wyjeździe ze Stambułu pociąg utknął w śnieżycy i jakby tego było mało, enigmatyczny biznesmen Ratchett zostaje znaleziony zamordowany. Gdy lista pasażerów okazuje się pełna podejrzanych, belgijski mistrz detektywistyczny ma przed sobą mnóstwo pracy, aby śledzić to, co okazuje się skomplikowanym i dalekosiężnym spiskiem.
Jeśli czytałeś oryginalną tajemnicę morderstwa Agathy Christie z 1934 roku lub widziałeś którąkolwiek z niezliczonych adaptacji filmowych, wiesz, w co się pakujesz z grą przygodową Microids Murder on the Orient Express. To, czym to wszystko się kończy, jest jednak niespodzianką. Deweloper Microids Lyon zdecydował się rozszerzyć, kontynuować i pod pewnymi względami unowocześnić klasyczną historię kryminalną, której akcja rozgrywa się teraz w roku 2023. Jest to decyzja, która poprawia wrażenia pod każdym względem, niezależnie od tego, czy znasz oryginał, czy nie.
Największym dodatkiem do oryginalnego scenariusza jest postać amerykańskiej detektyw Joanny Locke. Kilka rozdziałów śledzi jej śledztwo w sprawie rodzinnej tragedii, która leży u podstaw dramatycznych wydarzeń w pociągu. Ze swoją surową, inspirowaną prawdziwą zbrodnią atmosferą, rozdziały Locke'a stanowią miły kontrast dla wygodniejszego kryminału Poirota. Jednocześnie pozwalają również uciec z pięciu ciasnych przedziałów pociągu Orient Expressu, których monotonia mogła stanowić problem w około dziesięciogodzinnej grze.
Oprócz rozszerzonej fabuły otrzymujemy również kilka zupełnie nowych rozdziałów końcowych, w których Locke i Poirot muszą współpracować, aby odkryć nowy zwrot akcji w jednym z najsłynniejszych zakończeń w historii zbrodni. Fabuła zawiera niewiele scen dramatycznych i nie porusza współczesnych problemów politycznych czy filozoficznych. Mimo to Murder on the Orient Express jest jednym z najlepszych narracji gier roku, ponieważ możliwość połączenia tak wielu wątków w ostry kaftan bezpieczeństwa narracji - bez ani jednej znaczącej w fabule - jest po prostu imponująca. Istnieją jednak pewne problemy z tempem gry, które nieco obniżają wrażenia, a kilku postaciom przydałoby się trochę więcej głębi.
Teraz Murder on the Orient Express nie byłaby pierwszą grą w ostatnim czasie, której udaje się żonglować intrygującą narracją, ale upuszcza piłkę, jeśli chodzi o rozgrywkę. Na szczęście w tym przypadku tak nie jest. Microids Lyon podąża za trendem wielu ostatnich gier detektywistycznych, które porzucają formułę "wskaż i kliknij" z przeszłości i pozbywają się przepełnionego ekwipunku przedmiotów wypełnionego wszelkiego rodzaju drobiazgami. Zamiast tego musisz śledzić i łączyć serię mentalnych wskazówek - zadanie, które szybko staje się trudne, gdy Poirot zostaje wplątany w ciasno utkaną sieć czerwonych śledzi i sprzecznych alibi.
Na szczęście gra śledzi wszystkie informacje i zadania na mapie myśli, która wydaje się inspirowana nowszymi grami Sherlocka Holmesa firmy Frogwares. Nie musisz jednak sam łączyć kropek. Zamiast tego czasami będziesz musiał pomóc Poirotowi, odpowiadając na stosunkowo proste pytania dotyczące sprawy, sprawdzając alibi lub odtwarzając sekwencję wydarzeń. Podczas gdy większość innych gier pozwala ci wejść w buty bohatera, tutaj czujesz się bardziej tak, jakbyś podążał śladami Poirota, którego myślenie jest zawsze o krok lub dwa do przodu.
Może to brzmieć jak krytyka i do pewnego stopnia tak jest, ponieważ łamigłówki często stają się zbyt monotonne lub trywialne. Ale łatwy do opanowania poziom trudności zamienia grę w cyfrowy przewracacz stron, który trudno odłożyć. Nigdy nie utkniesz na długo i chociaż łamigłówki nie zmuszają twoich szarych komórek do pracy, trzymają cię w napięciu, pozwalając ci nadążyć za słynnym detektywem. Szkoda więc, że deweloper – w momencie, gdy fabuła nabiera tempa – wciska hamulec bezpieczeństwa i ni stąd, ni zowąd wprowadza kilka bardzo trudnych zagadek, które spowalniają postępy. Ogólnie rzecz biorąc, krzywa trudności jest po prostu zbyt nierówna.
Nie trzeba bystrego oka Poirota, by dostrzec, gdzie Murder on the Orient Express trochę brakuje. Styl graficzny jest przyzwoity, ale poza żywymi twarzami, które osiągają złoty środek między realizmem a stylem inspirowanym komiksem, trochę brakuje poziomu szczegółowości, o czym świadczy pikselowy wygaszacz ekranu, który śmiga przy oknach Orient Expressu. Ścieżka dźwiękowa jest całkiem dobra, z mocnymi występami w szczególności dwójki głównych bohaterów i akceptowalnym aktorstwem głosowym reszty. I chociaż muzyce przydałoby się trochę więcej różnorodności, zawsze skutecznie wspiera nastrój.
Podczas gdy (prawdopodobnie ograniczony) budżet gry czasami przebija się przez prezentację, podobnie jak miłość dewelopera do materiału źródłowego. Gra w pełni oddaje sympatyczne, niemal komicznie pewne siebie zachowanie Poirota, a jego dobrze przystrzyżone wąsy często zajmują centralne miejsce - w każdym rozdziale można nawet znaleźć złote wąsy, które działają jak przedmioty kolekcjonerskie. Jest też wiele odniesień do powieści Christie, gatunku kryminału i innych gier, a nawet zabawna sekwencja, która naśmiewa się ze zbyt pomocnych pomocników.
Nie trzeba chyba dodawać, że Murder on the Orient Express przeszedł pod radarem dla większości ludzi, gdy został wydany w pracowitym październiku. Ale jeśli masz zamiłowanie do powieści kryminalnych lub gier detektywistycznych, jest to gra, której nie możesz przegapić. Przyciemnij światła, zaparz filiżankę herbaty i wyrusz w śmiertelną, ale niezapomnianą podróż z Poirotem.