Przetrwanie próby czasu stanowi dla gier wideo ogromne wyzwanie, nie wspominając o powrocie zapomnianej marki po prawie trzydziestoletniej przerwie. Wiele serii próbowało i wielu się nie powiodło, ale kultowa bijatyka studia Rare, uznawana za jedną z najtrudniejszych gier wszech czasów, powraca i jest lepsza niż kiedykolwiek. Tym razem jednak "Waleczne żaby" zostały powołane do życia przez Dlala Studios.
Akcja Battletoads 2020 toczy się po wydarzeniach przedstawionych w poprzednich odsłonach serii. Nasi bohaterowie ratują świat, by następnie dowiedzieć się, że przez ostatnie dwadzieścia sześć lat byli uwięzieni w symulacji, która pozwalała im na spełnianie najśmielszych marzeń. W rzeczywistości ropuchy nikogo nie obchodzą i żyją zamknięte w ślepej uliczce. Wszystko wydaje się stracone, lecz płazy postanawiają obmyślić szalony plan przywrócenia swojej sławy i pokonania dawnego wroga.
Podobnie jak klasyki z lat dziewięćdziesiątych, Battletoads to bijatyka okraszona elementami wyścigówki, platformówki oraz toną mini-gier. Na każdym dwuwymiarowym poziomie gracz musi zmierzyć się z hordami wrogów, korzystając z odpowiednich strategii. Wrogami mogą być wszyscy, od kosmicznych ochroniarzy po nieudane kreacje złej królowej, ale na tym zabawa się nie kończy, ponieważ Battletoads po raz kolejny zapewnia fantastyczne i dość wymagające walki z bossami.
Pierwszym z nich jest punkowy świniak Porkshank. Korzysta z szarży i ataków łańcuchami, a w ostatniej fazie zaczyna się klonować. Choć zwłaszcza pod koniec potrafi dać w kość, w rzeczywistości Porkshank służy bardziej jako samouczek i nie jest bardzo trudny.
Jeśli chodzi o inne aspekty rozgrywki, na niektórych poziomach będziemy się ścigać, inne zaś to typowe platformery, w których wrogów brak, ale samo środowisko jest równie zabójcze. Są też plansze kosmiczne, przypominające strzelanki typu twin-stick. Najlepsze z tego wszystkiego są jednak mini-gry, takie jak Toad Sham Bo! (papier, kamień, nożyce w żabiej wersji) czy sportowa olimpiada.
Mini-gry w Battletoads są tak genialne, ponieważ zaskakują za każdym razem. Nigdy się nie powtarzają i zawsze są na tyle zwariowane, że powodują uśmiech od ucha do ucha. Szybko się pojawiają i równie szybko znikają, przypominają swoisty zastrzyk adrenaliny. Wszystkiemu towarzyszą wyjątkowo zabawne i błyskotliwe dialogi, które tworzą spójną całość.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak się śmiałem, grając w grę. Żaby nie tylko rzucają żartami na prawo i lewo, ale też nieustannie wyśmiewają same siebie. To naprawdę jedna z najzabawniejszych gier, jakie powstały, co w połączeniu z szaloną rozgrywką tworzy produkcję, której trudno nie pokochać.
Po zakończeniu wątku głównego gracz może udać się na poszukiwania przedmiotów kolekcjonerskich. Można je znaleźć wszędzie; zarówno na widoku, jak i ukryte za ścianami. Ponadto większość poziomów oferuje wyzwanie w postaci próby czasowej.
W przeciwieństwie do swoich poprzedniczek tegoroczna odsłona Battletoads nie jest zabójczo trudna. Są chwile, w których można stracić nieco nerwów, ale dzięki trzem poziomom trudności do wyboru, a także temu, że tylko około połowa plansz faktycznie obejmuje walkę, da się ją ukończyć z łatwością.
Z drugiej strony Battletoads oferuje wiele sposobów gry. Tytuł jest dostępny zarówno na PC jak i konsolach, chociaż warto mieć świadomość, że sterowanie myszą i klawiaturą może być czasami trochę upierdliwe. Ponadto dzięki krótkiej fabule, humorystycznej narracji i lokalnej kooperacji dla trzech graczy produkcja nada się na wieczór z przyjaciółmi.
Jak można się było spodziewać, nowe Battletoads są dużo piękniejsze. Nie przypominają stylistyki retro, zamiast tego stawiają na kreskówkowość. Podobnie stało się w przypadku ścieżki dźwiękowej, która brzmi bardziej rockowo i sama w sobie całkiem nieźle łączy się z zachowaniami żab.
Podsumowując, Battletoads może być jednym z najlepszych tegorocznych tytułów od Xbox Game Studios. Powalający humor, szalona i różnorodna rozgrywka, kreskówkowa grafika, rockowa ścieżka dźwiękowa i lokalna kooperacja - Battletoads doskonale radzi sobie z tym wszystkim i triumfalnie powraca po dwudziestu sześciu latach. Krótka, ale genialna fabuła sprawia, że odbiorca jest stale zaangażowany w jej konsekwentny strumień absurdu. Po zakończeniu przygody z grą chciałem więcej i już nie mogę się doczekać kolejnej rundy Toad Sham Bo!
