Jak znacząco ulepszyć gatunek, który eksplodował na scenie kilka lat temu, a teraz obejmuje jedne z najbardziej popularnych gier wideo wszechczasów? Jak zrobić coś takiego, nie zrażając do siebie swoich obecnych odbiorców zbyt śmiałymi funkcjami, ale także wprowadzając wystarczająco dużo nowych treści, aby weterani pozostali i bawili się? Cóż, są to niezwykle trudne pytania, które sprawiły, że Epic Games z Fortnite, Respawn Entertainment z Apex Legends, a także Activision z Call of Duty: Warzone, przy czym każdy z tych tytułów generalnie preferuje zakup częstego cyklu aktualizacji, który oferuje usługa na żywo. Jednak Activision zdecydowało, że to nie wystarczy w dzisiejszych czasach, a teraz mamy kontynuację battle royale, która kiedyś obsługiwała 150 milionów aktywnych graczy.
Call of Duty: Warzone 2.0 jest kontynuacją w tym samym sensie, w jakim Call of Duty: Modern Warfare II jest kontynuacją Call of Duty: Modern Warfare . Wszystkie gry są bardzo podobne pod względem strzelania i wyglądu, ale te edycje 2022 mają dodatkowe funkcje, które tylko czynią je trochę lepszymi. Czy to umiejętność pływania, minimalnie inny czas zabijania i tempo rozgrywki, ulepszona grafika i efekty świetlne, wszystkie typowe doodady, które towarzyszą grze będącej następcą. A w Warzone 2.0 można znaleźć wszystkie nowe dodatki z Modern Warfare II, co oznacza, że otrzymujesz doświadczenie, które jest bardziej taktyczne i zmierza w kierunku realizmu, a nie po prostu strzelanki zręcznościowej w 150-osobowym lobby.
Chociaż te funkcje mają czasami swoje zalety, na przykład w lepszych opcjach poruszania się, niektóre obszary, takie jak niższy czas zabijania (TTK), oznaczają, że Warzone 2.0 jest znacznie bardziej bezwzględnym i karzącym tytułem, ponieważ przez większość czasu umrzesz, zanim będziesz miał szansę walczyć - tak jak w przypadku zwykłego trybu wieloosobowego. Ponownie, jest to argument realizmu kontra jawne działanie. Można to dalej zaobserwować w tym, jak działa gaz zamykający strefę, który teraz bardziej poważnie szkodzi, a także w tym, jak obrażenia spowodowane upadkiem wydają się działać na bardziej wykładniczej krzywej.
Ale te bardziej pomniejsze systemy to nie wszystkie nowe funkcje, które zostały wprowadzone w Warzone 2.0. Teraz strefy działają inaczej i możesz mieć wiele unikalnych obszarów, które są bezpieczne, zamiast jednego dużego, stale kurczącego się. Sklepy pozwalają teraz na zakup określonej broni lub wyposażenia, a nie tylko zrzutu wyposażenia za ładunek gotówki. Płyty pancerne wymagają teraz, aby kamizelki pancerne używały trzeciej płyty, zamiast być w stanie uderzyć trzecią płytą w momencie, gdy dostaniesz buty na ziemię. Na mapie, Al Mazrah, znajdują się teraz żołnierze AI (podobnie jak w Fortnite), którzy będą atakować na widoku, ale chronią potężne łupy lub stosy gotówki, a czasami są nawet przedmiotem celów, które mogą nagradzać jeszcze więcej łupów. Istnieje wiele dodatkowych rzeczy do zrobienia i sposobów interakcji z grą.
Chociaż doceniam to, co Infinity Ward i Raven Software zrobiły z tymi nowymi dodatkami i poprawkami rozgrywki, ponieważ sprawiają, że rozgrywka battle royale wydaje się świeża i nowa, powiem, że Warzone 2.0 wydaje się jeszcze trudniejsze z perspektywy solo. Pomiędzy niskimi TTK, faktem, że Gułag jest teraz 2v2 (niezależnie od tego, czy grasz solówki, co mnie zaskakuje), a biorąc pod uwagę, że - podobnie jak w przypadku Warzone dosłownie od zawsze - dźwięk kierunkowy jest nadal niezwykle trudny do kontrolowania, wszystko to składa się na doświadczenie, które jest dość stresujące i często trudne do oglądania. Jasne, to świetnie, że ekwipunek został przerobiony i teraz przypomina coś bardziej podobnego do Apex Legends (nawet jeśli faktyczne grabieże wydają się zbyt skomplikowane i stanowią ogromny krok wstecz), ale co z tego, że zostanę postrzelony w plecy przez kogoś, kogo nie słyszałem i nie miałem żadnych oznak, że nadchodzi, wszystko przed zakończeniem łupienia wroga, którego właśnie pokonałem.
Powiem, że pochodzący z Kaldery Al Mazrah jest krokiem naprzód. Jest więcej ekscytujących miejsc, z których wiele to dawne mapy Call of Duty, lepsza różnorodność broni, bardziej efektowne łupy naziemne, a wszystko to jest obsługiwane w bardzo efektowny wizualnie sposób. Czuje się bardzo prestiżowo, nawet jeśli tu i ówdzie pojawia się okazjonalny błąd. Powiedzieć, że to prześcignie Verdansk byłoby bardzo, bardzo śmiałe, ponieważ ta mapa jest w umysłach weteranów Warzone jako złote dziecko w tym momencie, ale po spędzeniu roku uwięzionego na Pacyfiku jest to miła zmiana tempa i scenerii.
Ale oto prawdziwy haczyk w Warzone 2.0, który ma pierwszeństwo przed dosłownie każdą inną zmianą i ulepszeniem, które zostało wprowadzone: monetyzacją. Teraz faktyczna monetyzacja i przepustka bojowa są w porządku, jeśli byliście w stanie przenieść wszystkie przedmioty kosmetyczne i gadżety zakupione w oryginalnej Strefie wojny. Ale tak nie jest. Jest to sequel bez żadnych postępów, co oznacza, że każdy, kto kupił pakiet operatorów, plan broni i tak dalej w obecnie pozornie starej Warzone, nie ma do niego dostępu w tej nowoczesnej, ale bardzo, bardzo podobnej kontynuacji. Jasne, gra jest darmowa, ale to nie zastąpi tego rodzaju decyzji o rozwoju.
Dodaj do tego ciągłe czkawki serwera, które wydają się wyrzucać cię z gry co około 30 minut, wszystko po to, aby można było ukończyć "aktualizację listy odtwarzania", a otrzymasz kolejną grę, w której Activision uderzyło numer dwa na końcu swojej nazwy, a następnie sprzedało ją jako świeży i ekscytujący produkt, Kiedy to prawda, jest to tylko gloryfikowana aktualizacja.
Czy czujesz AAA? Tak. Czy jest krzykliwy i ładny? Tak. Czy tryb trzecioosobowy jest miłym akcentem? Tak. Czy czat zbliżeniowy jest jedną z najlepszych i najbardziej zabawnych funkcji dodanych do Call of Duty, prawdopodobnie lepszą niż komunikacja śmierci? Absolutnie. Ale czy Call of Duty: Warzone 2.0 jest ogromnym ulepszeniem i krokiem naprzód w formule Warzone? Nieszczególnie, a jeśli już, wolałbym poprzednie duże aktualizacje mniej więcej co 12 miesięcy, zamiast Activision po prostu naciskać przycisk resetowania, jak to zrobili tutaj.
