Doom: The Dark Ages - Objawienia

Pozwólcie, że zacznę od wyjaśnienia kilku rzeczy. Doom: The Dark Ages ' pierwszy i jedyny dodatek, Revelations, ma kilka trudności rozwojowych. Jest kilka błędów poprawiających jakość gry i pozornie błędów, które mocno wpływają na działanie tej części gry, zwłaszcza dotyczące nierejestrowania kluczowych wejść i pozostawienia graczowi przypisywania nowych ruchów (a nawet istniejących) do odpowiednich przycisków, przynajmniej w wersji Xbox Series X/S dodatku. Chociaż sprawiło mi to ogromną frustrację i doprowadziło do kilku mylących sytuacji, w których trzeba zarówno nauczyć się nowych mechanik, jak i znaleźć najlepszy sposób ich przypisania, by nie kolidowały z innymi wejściami, ale przyznam się trochę z tego powodu, że id Software niedawno zostało osłabione przez zwolnienia Xboxa i mogło odczuć ten wpływ w związku z premierą Revelations.

Revelations w większości przypadków działa równie płynnie i wygląda równie dobrze jak podstawowa wersja The Dark Ages, ale pojawiają się też niemal zdumiewające problemy, z którymi nigdy wcześniej się nie spotkałem podczas recenzowania gry. W rzeczywistości uważam, że te problemy są tak frustrujące i czasem sprzeczne z intuicją, że nie zdziwiłoby mnie, gdyby wielu graczy porzucało Revelations, dopóki nie pojawi się poprawka. Jeśli uważnie śledziłeś dodatek, miej na uwadze, że jest on nieco niedopracowany pod względem optymalizacji i jakości życia w obecnej formie.

Jednak pomijając to, Revelations jest też w dużej mierze tym, czym obiecywało id Software. To bardzo szerokie i ambitne rozszerzenie, które dodaje mnóstwo nowej fabuły (w tym naprawdę kluczowe elementy narracji Slayera), ulepsza kluczowe mechaniki, czerpiąc inspirację z Doom Eternal, a jednocześnie serwuje charakterystyczną dla serii dynamiczną akcję. Jest imponujący z wielu powodów, a widoczny talent id Software do projektowania poziomów i płynnej rozgrywki akcji znów się wyróżnia, choć momentami jest nieco niepewny przez nowe mechaniki i funkcje.

W większości mówimy o Włóczni Łańcuchowej i o tym, jak zmienia ona formułę Mrocznych Wieków. Choć pierwotnie założeniem było stanie i walka, wykorzystując w pełni defensywną Tarczę Piłę, teraz projekt bardziej przypomina Eternal, wymagając od graczy unikania i wykorzystywania pionowości na swoją korzyść. W zasadzie Chain Spear to broń do walki wręcz, która może dźgać, tnć i uderzać wrogów różnymi technikami ataku, a jednocześnie parować zielone pociski na zagrożenia oraz używać chwytaka Meat Hook, by szybciej poruszać się po poziomach, co ostatecznie przełamuje zależność od akcji na płaszczyźnie poziomej. Dla jasności, różnorodność nowych mechanik i funkcji oferowanych przez Chain Spear sprawia, że Revelations niemal przypomina nowe doświadczenie Doom, ale w gruncie rzeczy to wciąż The Dark Ages i nie do końca pozbywa się wrażenia, że Shield Saw jest lepszą opcją do walki, gdy wybucha akcja. Możesz dowolnie przełączać się między Chain Spear a Shield Saw, więc w szerszym rozrachunku wszystko zależy od ciebie, ale warto zauważyć, że choć Chain Spear oferuje wiele opcji, Revelations niemal lepiej się gra, gdy Shield Saw jest w rękach Slayera.

Myślę, że powodem tego jest wyłącznie fakt, że Revelations jest znacznie bardziej złożonym doświadczeniem niż podstawowa gra dzięki Chain Spear. Jest wiele dodatkowych mechanik do opanowania związanych z tą bronią, zarówno w zakresie walki, jak i ruchu, i w przeciwieństwie do The Dark Ages, gdzie nowe funkcje są wprowadzane stopniowo, w Revelations praktycznie od początku otrzymujesz tę potężną broń i przechodzisz przez szybkie samouczki, zanim zostaniesz wrzucony do trudnych walk podobnych do tych z końcowych faz podstawowej gry. Krótko mówiąc, Revelations czasem sprawia wrażenie, jakby próbowało zrobić za dużo naraz.

Oczywiście, mówimy o doświadczeniu stworzonym przez id Software, co oznacza, że rozgrywka jest niesamowicie dobrze skomponowana i celowo zaprojektowana. Jest chaotyczna i trudna do opanowania, bez wątpienia, i wielu prawdopodobnie po prostu sięgnie po Tarczową Piłę, ale jeśli spróbujesz zrozumieć Łańcuchową Włócznię, poznasz być może najbardziej mechanicznie rozległe i potężne narzędzie, jakie kiedykolwiek zaoferowała gra Doom.

Poza tym ucieszy cię, że Revelations znów spełnia swoje zadania pod względem projektowania poziomów, oferując różnorodne i interesujące rozdziały, w których jest mnóstwo sekretów do odkrycia i zagadek środowiskowych do rozwiązania, korzystając z nowych, powracających mechanik. Tytuły Id Software zawsze stawiały na rozgrywkę i to jest najbardziej widoczne w tym dodatku, który daje graczowi ogromną swobodę i kontrolę.

Nowi przeciwnicy to także prawdziwa przyjemność do walki, nawet jeśli jest tylko kilka naprawdę świeżych wariantów. Jednak nie jestem wielkim fanem tego, jak część mechanicznej głębi została usunięta z broni i kombinezonu Slayera. Rozumiem, że taka decyzja ma narracyjny powód, ale są mechaniki, na których polegałem w podstawowej grze, a które nie mają zastosowania w dużej części Revelations i pod względem rozgrywki może to być pewien regres.

Poza tym pomysł podziału dodatku na różne fazy jest dla mnie dość osobliwy, bo wolę móc ukończyć każdy poziom w całości na bieżąco, bez konieczności ciągłego powrotu po zdobyciu odpowiedniego klucza "endgame". Bez wątpienia dodaje to dużo powtarzalności i głębi, ale uważam też, że część skupienia traci się, gdy podczas pierwszego przechodzenia poziomów jesteś ciągle ograniczony, bo nie masz jeszcze Klucza Mistrza i tym podobne. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że wszystko płynęłoby trochę lepiej, gdyby możliwości końcowej gry pojawiały się dopiero po zakończeniu "podstawowego" elementu dodatku, a nie ciągłe kuszenie miejscami, do których trzeba wrócić później, jak w dość nieskutecznej Metroidvanii. I jest to trochę nieskuteczne, bo Revelations nie odbywa się w jednym ogromnym poziomie, gdzie oczekuje się powrotu, lecz na osobnych poziomach trzeba przechodzić ponownie z odpowiednimi przedmiotami w ręku. Po prostu w moich książkach nie ma płynnego płynu w tym sensie.

Mimo to, za dodatek za £17.99, Revelations oferuje naprawdę dużo za swoje pieniądze. Jest mnóstwo fabuły do odkrycia i mnóstwo dodatkowej fabuły do odkrycia, strzelanie i rozgrywka są naprawdę doskonałe i na najwyższym poziomie, oprawa wizualna i wrażenia z doświadczenia są najwyższej jakości, a ostatecznie wszystko to tworzy satysfakcjonujące i przyjemne rozszerzenie formuły Doom: The Dark Ages. Zespół id Tech wciąż udowadnia, że to mistrzowie swojego fachu, a silnik to technologiczny cud, co sprawia, że ostatnie zwolnienia z Xboxa są jeszcze trudniejsze do zniesienia.