Dragon Quest VII Reimagined

W tym momencie nie może być na świecie ani jednego gracza, który nie zna Dragon Quest – zarówno ze względu na jego znaczenie w gatunku JRPG (który praktycznie założył), jak i za jego dziedzictwo, które podążało za wieloma innymi niezwykle popularnymi seriami od jego początków. Final Fantasy, Shin Megami Tensei, Persona, seria Trails, wszystkie Tales of... żadne z nich nie istniałoby w takiej formie, gdyby praca Enixa, kierowana przez Yuji Horii, nie zrobiła pierwszego kroku. A jednak, jak słusznie zauważył mój kolega Ben, gdy po raz pierwszy próbował Dragon Quest VII Reimagined w zeszłym roku, wydaje się, że seria została porzucona, skupiona bardziej na przywracaniu chwały przeszłości niż na stawieniu czoła teraźniejszości.

Dragon Quest XII jest jeszcze daleka droga, a lifeline oferowany przez formułę HD-2D, choć uroczy, nie miał pozwolić na nieokreślony sukces. Nie, jeśli chcesz serii z tak sztywnymi fundamentami jak Dragon Quest, które prawie się nie zmieniły przez 40 lat, musisz podjąć kilka dodatkowych ryzyk... I czy właśnie to robi Dragon Quest VII: Reimagined?

Krótka odpowiedź: Tak i nie. Dragon Quest VII Reimagined to umiarkowanie nowa wersja Dragon Quest VII (PlayStation, 2000), wykorzystująca podejście z wersji z 2013 roku wydanej na Nintendo 3DS, Dragon Quest VII: Fragments of a Forgotten World. Oznacza to, że choć główna esencja podróży Bohatera i jego przyjaciół przez kontynent wyspiarski, podróży w czasie między przeszłością a teraźniejszością, została zachowana, przeprowadzono całkowity remake graficzny i wizualny, wykorzystujący pewne wskazówki z wersji na 3DS.

To wizualny redesign, z którym osobiście nie czułem się do końca komfortowo, gdy zobaczyłem go po raz pierwszy, ale wystarczyło kilka godzin, by przekonać mnie, że to właściwy wybór. Dopracowana diorama i trójwymiarowe projekty postaci, które zachowują oryginalne projekty Akiry Toriyamy, są sukcesem i znacznie poprawiają immersję w fabule niż w przypadku hieratycznych, choć uroczych, patyczaków z trylogii Erdrick HD-2D.

A skoro mowa o historii, tytuł "Reimagined" nie jest tylko dla wizualnych efektów. Jedną z głównych skarg na fabułę Dragon Quest VII w poprzednich wersjach było to, że progresja i fabuła stały się bardzo nużące i ciężkie, ponieważ tytuł wymagał ciągłego farmienia doświadczenia i walki z potworami, które szybko popadały w monotonię, nie wspominając o tym, że gra się kończyła, jeśli było się wystarczająco wytrwałym, by dotrzeć do napisów końcowych. Spędzając 100 godzin, może nawet znacznie więcej. Teraz przygoda została przeprojektowana, zachowując podróż przez morze w poszukiwaniu mistycznych tablic pozwalających na przywrócenie świata i wyłonienie się wysp z oceanu, ale z drobnymi poprawkami.

Jeśli grałeś w poprzednie gry, możesz zauważyć, że ścieżka jest teraz nieco inna lub że niektórych wysp już tam nie ma. Chociaż DQ VII Reimagined nie jest już tak długie, nadal oferuje dziesiątki godzin rozgrywki, a doświadczenie jest teraz przyjemniejsze.

System walki również został uproszczony, na lepsze. Odziedziczony po klasycznym modelu gospodarki surowców, ekran walki nadal pokazuje naszą grupę poszukiwaczy przygód od tyłu, gdy stają naprzeciw wroga lub grupy przeciwników. Animacje ataków, potworów i umiejętności (jak nazywane są dawne Zaklęcia lub specjalne zdolności) zostały odświeżone, a dodano dodatkową warstwę synergii między różnymi przeciwnikami w tej samej walce, aby mogli się nawzajem wspierać lub efektywniej łączyć siły. Oczywiście pod warunkiem, że poziom trudności pozostaje na Normalnym lub wyższym, bo teraz możesz też wybrać poziom trudności wyzwania lub dostosować go według własnych upodobań. Szczerze mówiąc, to bardzo mile widziane, jeśli chcesz skupić się tylko na fabule, eksploracji świata, Monsterpedii lub jeśli potrzebujesz większego wyzwania.

Najbardziej doceniłem w walce ponownie, decyzję o przyspieszeniu tego procesu. Mieliśmy już systemy 'Turbo', które przyspieszały animacje i komendy, co spowalniały starcia, ale teraz można też dostosować styl walki postaci, 'programować' ich role w grupie (na przykład skupiając się na wsparciu lub ataku bez oszczędzania punktów magii). Powołania każdej postaci zostały również rozszerzone. To podklasy, które pozwalają dostosować rolę każdej postaci w grupie do własnych upodobań, a także lepiej skupić ich użycie przeciwko silniejszym przeciwnikom. Nie martw się teraz zbytnio tymi systemami, bo gdy zaczniesz ich używać, będziesz już tak daleko w fabule i masz za sobą tyle godzin rozgrywki, że będziesz wiedział, jak działają.

Być może to pozostaje moją najmniej entuzjastyczną myślą o Dragon Quest VII Reimagined. Bo mimo uproszczenia walki, poprawiania narracji, dodawania skrótów i dopracowania zagadek oraz scenariuszy tu i ówdzie... Wciąż uważam, że to dość gęsty Dragon Quest. Pierwsze kilka godzin jest gęstych, a fabuła nie się do przodu i gubisz się w zbędnych dialogach i walce, biegając w poszukiwaniu kolejnego punktu misji na mapie. To nie jest wada charakterystyczna dla tej wersji, lecz część starożytnego dziedzictwa serii, z jej korzeniami i być może wyobraźnią najbardziej tradycyjnych obrońców. Z drugiej strony cieszę się, że stary błąd z wersją na Nintendo 3DS, którą otrzymaliśmy na Zachodzie, został naprawiony, ponieważ wreszcie mamy ścieżki dźwiękowe wykonane przez orkiestrę oraz napisane i dyrygowane przez legendarnego Koichiego Sugiyamę.

Dragon Quest VII Reimagined oferuje zarówno odświeżający wizualny i techniczny skok dla tych, którzy lubili poprzednie części serii, jak i inną podróż dla weteranów, którzy spędzili już niezliczone godziny na żeglowaniu po morzach poprzednich wersji gry. Zachowuje czystość klasyka i nadaje mu wystarczająco dużo smaku oraz zwinności, by przynajmniej zasłużyć na szansę od każdego miłośnika JRPG.