Europa Universalis V

Rządzenie światem nie jest łatwym zadaniem. W piątym tytule sagi Europa Universalis od Paradoxu ta odpowiedzialność spoczywa na Tobie. Masz szansę wybrać kraj i wziąć udział w podróży od XIV wieku do okresu wielkich rewolucji w XIX-wiecznej Europie. Na całym świecie do wyboru są setki krajów. Najtrudniejszą częścią gry jest znalezienie narodu, z którym można by zacząć. Aby Ci pomóc, istnieje lista polecanych krajów, które eksplorują jeden z trzech stylów gry. Jeśli chcesz spróbować ekspansjonistycznego kraju, Kastylia jest twoim wyborem, jeśli chcesz spróbować dyplomacji, może Norwegia jest twoim krajem, jeśli to nie zadziała, może alternatywą jest Holandia skoncentrowana na handlu.

Wybór narodu jest dość ważny, ponieważ niektóre kraje są bezpośrednio w wariancie krucjaty, walczą o przetrwanie, są o krok od utraty przywódcy i ryzykują wojnę domową lub mają się skończyć poważnym konfliktem międzynarodowym. Nauczyłem się tej lekcji po wyborze Anglii, która dość szybko kończy się wojną stuletnią z Francją. Możesz tego oczywiście uniknąć, ponieważ nie musisz wybierać trasy historycznej. Innym przykładem są Krzyżacy, którzy już na początku tytułu toczą wojnę z Wielkim Księstwem Litewskim. Nie znalazłem żadnych opcji, aby dostosować datę rozpoczęcia, więc będziesz musiał trochę pomyśleć w zależności od tego, jak bardzo masz doświadczenie w tych grach.

Jeśli jest jedna rzecz, w której Paradox jest dobry, to jest to tworzenie tętniących życiem, dynamicznych światów w formacie strategicznym. Zawsze jest coś do zrobienia i naprawdę musisz mądrze wybrać, jak wydajesz swoje zasoby. Europa Universalis V nie jest łatwą grą. Możliwe jest uzyskanie szybkiego przeglądu, ale aby naprawdę opanować grę, musisz zagłębić się w wiele systemów rozgrywki, które z kolei opierają się na innych systemach i stale wchodzą w interakcje. To złożona maszyneria, która popycha świat gry do przodu do ostatecznego celu. Najważniejszymi aspektami, na które należy zwrócić uwagę, są dyplomacja, badania, wojsko, gospodarka i eksploracja.

Dyplomacja to jedno z moich ulubionych narzędzi w grze. Nie masz nieskończonej liczby dyplomatów, a generowanie większej liczby kosztuje. To Ty decydujesz, z którymi krajami chcesz zacieśnić stosunki, które chcesz szpiegować i w ten sposób tworzyć różne formy Casus Belli. Z kim będziesz handlować i jak będziesz poruszać się po świecie. Są to pytania, z którymi będziesz się zmagać w trakcie trwania kampanii. Musisz także wziąć pod uwagę potężne organizacje, które mogą tworzyć konflikty z tobą lub w inny sposób wpływać na ciebie. Przykładem tego jest Kościół katolicki lub Święte Cesarstwo Rzymskie, które pozwala krajom członkowskim głosować nad krucjatami, wojnami, prawami i wieloma innymi.

Organizacje mogą być potężne i musisz wziąć to pod uwagę, ponieważ mogą obejmować wiele stanów i bezpośrednio wpływać na Ciebie. Możesz je oczywiście zostawić, jeśli chcesz, ale niektóre wiążą się z kosztami, takimi jak niestabilność i wojna. W zależności od wybranego kraju wyglądają nieco inaczej i mają różne cele. Jeśli zdecydujesz się grać jako naród w Azji, Afryce lub obu Amerykach, będą one miały inne organizacje niż te, które początkowo napotkasz w Europie. Możesz także znaleźć własne warianty, które wprowadzają prawa o wzajemnej obronie.

Istnieją trzy ważne czynniki podczas rozmowy z innym państwem. Zaufanie, relacje i usługi. Pierwsze dwa są kontrolowane przez wybory na mapie kampanii, decyzje, jakich masz rywali, technologię, kulturę, religię i wiele więcej. To ostatnie jest bardziej zależne od tego, czy używasz dyplomatów do generowania wzajemnych usług. Dzięki nim możesz skłonić państwa do robienia rzeczy, które przynoszą korzyści tobie lub sojusznikowi. System jest elastyczny i będzie w pewnym stopniu rozpoznawalny od czwartej edycji Europa Universalis. Podoba mi się, że dość łatwo jest zobaczyć, co wpływa na liczby. Masz wiele opcji, takich jak tworzenie sojuszy, związków, blokad, proszenie o osadników z innego kraju i wiele więcej. Lista tego, co możesz zrobić z tym systemem, jest obszerna.

Niestety, pióro nie zawsze jest potężniejsze od miecza i czasami nadal potrzebujesz miecza. Początkowo masz swoje wojska, które wzywasz do walki za króla. Są niewyszkoleni i reprezentują średniowieczny sposób prowadzenia wojny. Opancerzone, dobrze wyszkolone stałe armie są drogie i nie tak opłacalne. W trakcie gry to się oczywiście zmieni, a twoje siły zostaną zastąpione bardziej profesjonalnymi alternatywami i większą liczbą najemników. Twoje wojska i statki mogą być oczywiście dowodzone przez generałów, a każda armia jest podzielona na pułki. Możesz to nieco dostosować, aby uzyskać lepsze wyniki w bitwach. Mogą również wykonywać określone zadania. Łodzie mogą zaopatrywać żołnierzy w żywność, transportować żołnierzy i blokować porty. Wojska na lądzie mogą palić ziemię, oblegać i podbijać obszary. Mogą również zakładać obozy i inne rzeczy, które sprzyjają twojemu postępowi.

Tak jak jesteś przyzwyczajony, nie wygrywasz wojny, przejmując miasto lub pokonując siły wroga. Wygrywasz raczej, wypełniając cele, które wyznaczyłeś na wojnę. Jest to casus belli, który tworzysz dzięki szpiegom lub przy pomocy swoich majątków w widoku administracji. System jest podobny do poprzednich tytułów z serii. Działa świetnie, ponieważ nie daje od razu całkowitej kontroli. Zmusza cię do korzystania z kilku systemów gry, aby osiągnąć swoje cele. Jeśli nie użyjesz casus belli, zostaniesz ukarany dyplomatycznie i narazisz się na gniew sąsiednich krajów. Dyplomacja może dać ci potężne powody do rozpoczęcia wojny, silna armia pozwala ci wygrać wojnę, a dobra gospodarka pozwala ci kontynuować wojny i płacić swoim siłom.

Gospodarka Twojego kraju jest jednym z kamieni węgielnych, dzięki którym nie przegrasz w grze. Nie jesteś osobą jak w Crusader Kings, ale grasz jako kraj. Jedną z dużych nowości tym razem jest solidniejszy system handlu z rynkami, które zmieniają się dynamicznie w zależności od tego, gdzie towary są sprzedawane i kupowane. Wieki zmian na mapie kampanii mogą zmienić wiele czynników, takich jak technologia, a sprytny przywódca pozwala swojemu narodowi kontrolować światowy handel. Istnieje również możliwość tworzenia systemów celnych i tym podobnych. Od razu rozpoznałem elementy mojego stylu gry z Victorii III. Mimo że Paradox nie zbudował tak głębokiej symulacji ekonomicznej, to i tak robi ona wrażenie.

Jeśli można zignorować fakt, że pewne dobra są czasami wywoływane do istnienia, to jest to złożony i głęboki system. Zasoby są wydobywane, wykorzystywane przez mieszkańców do produkcji towarów za pośrednictwem budynków, a następnie sprzedawane na rynkach. Możesz zarządzać zarówno eksportem, jak i importem oraz szczegółowo zaspokajać potrzeby swoich mieszkańców. Masz dość dużą swobodę w tworzeniu własnych rynków, blokowaniu innych i pośrednim wpływaniu na kraje trzecie lub kontrolowaniu dostaw towarów. Możesz wykorzystać system handlu jako potężne narzędzie w dążeniu do stania się dominującym supermocarstwem, w miarę zbliżania się industrializacji staje się to jeszcze bardziej zauważalne.

Nowe funkcje we wszystkich obszarach tradycyjnie oferowanych przez serię sprawiły, że musiałem się wiele nauczyć od nowa. Mogą to być aspekty działań wojennych, takie jak trwała śmierć żołnierzy. Albo jak trzeba zrównoważyć wymagania stanów, radości i ich przywileje. Innym przykładem jest zdolność doradców króla do wykonywania konkretnych i potężnych misji. Kolejną ciekawą zmianą jest skupienie się na kontroli. Ta liczba określa, ile wartości uzyskasz z każdego obszaru. Wyższy obszar oznacza więcej pieniędzy. Za pomocą dróg, doradców i technologii możesz zwiększyć wartość. Nie wspomniałem nawet o systemie pogodowym, o tym, że żołnierze mogą zginąć, jeśli staną na lodzie, gdy śnieg topnieje na wiosnę, o systemie misji, który działa jak drugorzędne drzewo technologiczne, nie do końca różniąc się od systemu z Imperator: Rzym. Albo ogromne drzewo nowych technologii podzielone na okresy czasu i dostosowane do twojego stanu.

Choć komputer tym razem nie jest najmądrzejszym przeciwnikiem, z jakim przyszło mi się zmierzyć w grze strategicznej, to jednak jest dla mnie wystarczająco dobry. Czasami popełnia błędy z żołnierzami na wojnie, w dyplomacji i na inne sposoby. Dobrym przykładem jest to, że nie zawsze w dobry sposób wykorzystuje topografię lub godziny dnia. Dzięki temu gracz może wygrywać nawet niemożliwe bitwy. Jeśli masz trochę trudności z zaakceptowaniem mniej niż idealnych przeciwników komputerowych, może to być dla Ciebie minusem. Możliwe jest jednak oczywiście zwiększenie poziomu trudności i gra w trybie Iron Man. Zwiększone poziomy trudności działają tak, jak zawsze w grach strategicznych. Komputer dostaje więcej zasobów, a Ty dostajesz mniej, nie będzie lepiej poruszał się po terenie ani podejmował lepszych decyzji.

Pomimo pewnych problemów, bardzo podoba mi się Europa Universalis V i jego obszerna ilość współpracujących systemów. Tworzą złożone i trudne doświadczenie, którego tak naprawdę nie można uzyskać nigdzie indziej. Twoja kampania jako królestwo Kastylii lub Aragonii może nie doprowadzić do powstania Hiszpanii, ale innego miasta-państwa. Niemcy mogą nigdy nie powstać, a Anglia przejmie Francję. Możliwości są ogromne, aby mieć doświadczenie niehistoryczne, ale możesz także ustawić komputer tak, aby grał historycznie. Istnieją również ukryte kraje, które mogą powstać w wyniku buntów i wojen domowych. Jedyną opcją, za którą naprawdę tęsknię, jest możliwość zmiany daty rozpoczęcia.

Podobają mi się możliwości eksperymentowania z sytuacjami, nad którymi zawsze się zastanawiałeś i co mogłoby się stać, gdyby historia potoczyła się w innym kierunku. Jedno z najważniejszych wydarzeń w Europie ma miejsce wraz z odkryciem Ameryki Północnej i Południowej oraz rozpoczęciem rewolucji przemysłowej. Wszystko to jest po to, abyś mógł z nim wchodzić w interakcje. Nie musisz jednak kolonizować połowy świata ani go podbijać. Gra kończy się, gdy chcesz, aby się skończyła i rządzisz swoim krajem, nikim innym. Chociaż kampania ma swój koniec, nadal możesz grać, jeśli chcesz, nawet jeśli utkniesz w XIX-wiecznych technologiach. Jeśli chcesz zdobyć kolejne doświadczenie, możesz wypróbować Victorię III z jej ambitną symulacją ekonomiczną.

Grałem w kilka kampanii w kilku krajach. Próbowałem też kilku dziwnych początkowych nacji na innych kontynentach. Oczywiste jest, że wiele z nich nie jest jeszcze w pełni dopracowanych pod względem treści. W centrum uwagi znajdują się wielkie mocarstwa europejskie. Jednak całkowicie możliwe jest prowadzenie zabawnych kampanii z mniejszymi formacjami państwowymi. Jednym z moich ulubionych krajów na początek była Złota Orda. Trudną rzeczą w tej frakcji jest to, że wkrótce upadnie, jeśli nie będziesz miał umiejętności. Inną fajną opcją do wypróbowania są Krzyżacy. Są w stanie pełnej wojny z Wielkim Księstwem Litewskim i jeśli źle rozegrasz swoje karty, możesz dość szybko przegrać kampanię. Podobało mi się też Cesarstwo Bizantyjskie. Jeśli chcesz, aby miały swoją historyczną nazwę, możesz ją zmienić w ustawieniach. Ich pozycja wyjściowa w tym czasie jest trudna do opanowania. Japonia i Chiny są również interesujące do przetestowania w tym okresie. W Japonii panuje względny spokój i spokój w momencie rozpoczęcia kampanii.

Sugeruję, aby na początku pozwolić grze cię poprowadzić. Wybierz jeden z polecanych krajów i postępuj zgodnie z trybem treningowym, który niestety, podobnie jak jego poprzednicy, jest nieco szorstki. Paradox nadal decyduje się poprowadzić Cię przez to, jak sterować za pomocą myszy i klawiatury, a następnie wyjaśnić, czym są te systemy. Nie otrzymujesz jednak żadnej pomocy w robieniu rzeczy w grze. To jest coś, na co często reaguję, grając w gry strategiczne. Wbudowana encyklopedia jest obszerna, ale nie wyjaśnia, jak robić rzeczy, o których mówi gra. Jak zasiedlić prowincję lub jak skłonić inny stan do wysłania do ciebie osadników. Niektóre rzeczy są łatwiejsze do rozgryzienia niż inne, ale myślę, że powinni dodać to do encyklopedii gry.

Myślę jednak, że interfejs użytkownika jest dobry, a możliwość przypinania rzeczy, które uważasz za ważne, po prawej stronie sprawia, że jest to łatwiejsze. Rzadko zdarza się również, aby coś było ukryte w podmenu, co Paradox poprawił w nowszych tytułach. To i zakładki u góry ekranu z ważnymi informacjami są świetne. Wiele z tego było już w czwartym, a funkcjonalność jest świetna również w piątym. Liczba trybów mapy została zwiększona i masz teraz więcej filtrów do użycia. W niektórych menu powiązane filtry są włączane automatycznie, co pomaga uzyskać lepszy ogólny obraz tego, co chcesz zobaczyć. Mogą to być na przykład rynki, topografia, wartości w 3D lub wrogowie i sojusznicy. Gra zawiera również takie aspekty, jak migracje i migracje, a system filtrów map może pomóc to podkreślić.

Od strony technicznej gra płynie trochę nierównomiernie. Jest dość wymagający i nie zawsze płynie idealnie. Jest to szczególnie zauważalne, gdy uruchamiasz go na wyższych ustawieniach. Gra nie zawsze nadąża ze względu na wszystkie obliczenia i inne rzeczy w tle. Doświadczyłem pewnego opóźnienia. Może wydawać się trochę powolny, gdy na świecie dużo się dzieje, jednak nie jest to gra akcji i nie ma tak dużego wpływu na rozgrywkę. Kolejnym aspektem, który nie wpływa zbytnio na tytuł, jest muzyka. Jest tak samo jak w czwartej, naprawdę dobrze, dopóki nie słyszysz jej trochę za często i nie włączasz własnej ścieżki dźwiękowej. Jednak świat jest ładnie renderowany i podobają mi się wszystkie szczegóły na mapie po powiększeniu. To głównie zróżnicowanie w wyglądzie miast i wyglądzie oddziałów jest moim zarzutem wobec oprawy wizualnej. O ile dobrze znam Paradox, to jest to coś, za co będziemy musieli zapłacić po premierze.

Pytanie, które zadajesz sobie ten, kto doczytał do tego momentu, brzmi, czy jest to warte twojego czasu. Moja odpowiedź brzmi bez wątpienia tak, jeśli lubisz gry strategiczne. Oprócz drobnych problemów z wydajnością, oferowana jest piękna rekonstrukcja naszego świata w roku 1337 i później. Europa Universalis oferuje żywy, dynamiczny i złożony świat. W przeciwieństwie na przykład do Hearts of Iron IV, w tej grze jest bardzo mało przestojów, w tej grze zawsze masz coś do zrobienia. Nigdy nie siedzisz bezczynnie i nie czekasz na wielką wojnę, ale cały czas coś robisz. Niezależnie od tego, czy budujesz drogi, sieci szpiegowskie, wyposażasz swoją flotę, tworzysz rynki, importujesz towary czy budujesz katedry w miastach. Pomiędzy turami karmisz się wydarzeniami zarówno historycznymi, jak i sytuacyjnymi. Wszystko to i wiele więcej oznacza, że zawsze masz coś, z czym możesz wejść w interakcję. Często zwiększam prędkość w tych tytułach, ale w piątym musiałem z tego powodu ją obniżyć.

Myślę, że rdzeń Europa Universalis V jest strasznie imponujący. Europa Universalis jeszcze nigdy nie była tak złożona, łatwa do grania i oferowała możliwość automatyzacji części gry, z którymi nie chcesz mieć do czynienia. W tej ostatniej funkcji brakuje niektórych konfigurowalnych opcji dla komputera, który kontroluje to, co zautomatyzowałeś. Mimo drobnych problemów z wydajnością, braku ustawień w trybie kampanii i komputerowego przeciwnika, który nie zawsze robi wrażenie, jest to bez wątpienia mój faworyt w serii. Istnieje niezliczona ilość systemów rozgrywki i rzeczy, na temat których nie miałem czasu wyrazić swojej opinii w tej recenzji. Całe doświadczenie jest jednak naprawdę dobre i nie mogę się doczekać kontynuacji z aktualizacjami i rozszerzeniami. Jest to nieco głębsze, nieco bardziej złożone i oferuje potężne narzędzia, których możesz użyć do nawigacji, wpływania i zmieniania biegu historii. Jeśli podobał Ci się poprzednik lub jesteś ciekawy piątej iteracji, mogę Wam gorąco polecić.