Niezwykle trudno jest nadążyć za wszystkimi tytułami dla wielu graczy na żywo, które pojawiają się w dzisiejszych czasach. Ponieważ każdy stara się być kolejnym wielkim hitem, niewielu wyróżnia się z tłumu na dłużej niż miesiąc, ale Gigantic: Rampage Edition różni się nieco od zwykłego tytułu dla wielu graczy.
Udowodnił już, że potrafi zbudować lojalną i pokaźną bazę fanów dzięki interesującej mieszance strzelania z perspektywy trzeciej osoby i mechaniki MOBA. Gigantic po raz pierwszy uruchomiony w 2017 roku, następnie został zamknięty około rok później, zanim został przywrócony ponad pół dekady później, zaskakując i nagradzając tych cierpliwych fanów, którzy zawsze mieli nadzieję.
Nie mogę twierdzić, że jestem jednym z tych fanów. Po raz pierwszy dotknąłem Gigantic na potrzeby tej recenzji, ale MOBA od Abstraction Games od razu wyróżnia się swoim uroczym stylem wizualnym. Kreskówkowa, żywa i zabawna, każda mapa, postać i efekt są bardzo dobrze wykonane, niezależnie od tego, czy jest to coś tak prostego, jak zamach mieczem, czy epickie starcia między dwiema starożytnymi bestiami, które zasadniczo działają jako twoja baza.
Bez względu na to, w jakim trybie gry grasz, Twoim celem w Gigantic: Rampage Edition jest ochrona swojego wielkiego przyjaciela i położenie kresu wrogowi. Aby to zrobić, nie możesz po prostu podbiec i zacząć strzelać, a zamiast tego będziesz musiał albo zabić wrogów, albo ukraść moc z określonych punktów na mapie. To ciekawy sposób na popchnięcie graczy w kierunku akcji, zamiast opierać grę na tradycyjnej strukturze MOBA, polegającej na zburzeniu wieży, następnie większej wieży, następnie bestii, która działa jak duża wieża, zanim w końcu po prostu wygrasz.
Gry Gigantic są więc szybkie i szalone. Skaczesz z platformy startowej i zwykle musisz czekać nie dłużej niż minutę, zanim staniesz oko w oko z grupą wrogów. Z tego powodu mecze zwykle trwają dość krótko. W porównaniu do czegoś takiego jak Dota 2, gdzie musisz być gotów poświęcić około godziny, możesz wejść i wyjść z Gigantic w ciągu maksymalnie trzydziestu minut.
Z jednej strony pozwala to Gigantic odróżnić się od konkurencji i wyraźnie działa dla dużej liczby osób, ale z drugiej strony może sprawić, że gra będzie wydawać się nieco płytka. Nie ma głębi na mapie, ani nie wydaje się, aby długoterminowe strategie drużyny mogły się naprawdę sprawdzić, ponieważ ciągle rzucasz się na wrogą drużynę, nie zatrzymując się ani chwili na zastanowienie się, co tak naprawdę chcesz zrobić. Uczta dla oczu, ale dość odrętwiała dla mózgu.
Jest jednak dużo głębi w bohaterach, którymi możesz grać. Jeśli chodzi o projekt i rozgrywkę, Gigantic ma świetny i zróżnicowany skład, w którym naprawdę możesz dopasować swój styl gry do wybranego bohatera, budując swoje umiejętności, aby podążać jedną z dwóch ścieżek lub po prostu podążać własnym przepływem. Moim osobistym faworytem był dość krągły alchemik o imieniu Wujek Sven, który może leczyć sojuszników swoimi miksturami, jednocześnie rzucając wybuchowymi butelkami we wrogów, którzy ich podpalają. Każdy bohater ma swoje unikalne opcje ataku i obrony i chociaż wiele z nich po pewnym czasie wydaje się podobnych, pozwala to wypróbować różnych bohaterów bez poczucia całkowitego zagubienia. Coś, co szczególnie mnie przyciągnęło, to ruch każdego bohatera. Modele i sposób, w jaki poruszają się po mapach, zawsze są bardzo wyjątkowe.
Niestety, poza meczami botów, nie udało mi się doświadczyć zbyt wiele Gigantic: Rampage Edition. Dodam, że nie dlatego, że nie chcę próbować. Gra miała kilka złych problemów z serwerami od czasu premiery i chociaż pracuje nad nimi Abstraction Games, dla tych, którzy kupili grę od razu, mecze były w najlepszym razie niestabilne, a losowe osoby rozłączały się i odpadały nie z własnej winy. To niefortunny początek, zwłaszcza gdy istnieje wiele wysokich oczekiwań ze strony nostalgicznych fanów.
Gigantic: Rampage Edition to zabawna strzelanka z perspektywy trzeciej osoby, ale jej zdolność do pozostawienia trwałego wrażenia będzie się różnić. Jego matchmaking jest szybki i pełen akcji, ale brak głębi może często sprawiać, że gry wydają się powtarzalne, podczas gdy kluczem do dobrej gry wieloosobowej jest zwykle powtarzalna mechanika, ale sprawianie, że każdy mecz jest wyjątkowy. Z pewnością nie jest to zła gra: projekty bohaterów i ogólny wygląd są dobre lub świetne, ale pomimo swojej nazwy wydaje się w dużej mierze znacznie mniejszą rybą w stawie pełnym lewiatanów.
