Babcia, która ma 81 lat, szuka bardzo poszukiwanego prezentu świątecznego dla swojej wnuczki. Byłaby to jakaś dwusylabowa przygoda. Coś z trollami i magią i... Podnosi Kaku: Ancient Seal w sklepie i ogląda okładkę. Jej oczy błyszczą, gdy myśli, że mgła rodzącej się demencji rozwiała się i ustąpiła. – Trzeba przyznać, że z Chin – mamrocze – ale chyba o to chodziło? Przygodowa gra akcji z otwartym światem, czyta sobie na głos. Tak oczywiście! To była Kaku, której chciała wnuczka!
Podobnie jak wielu życzliwych, starszych krewnych przed nią, babcia w tym wysoce fikcyjnym scenariuszu popełniła straszliwy błąd. Wpadła w pułapkę kupowania chińskiej kopii gry od dewelopera Bingobell, na którą było naprawdę popyt, a mianowicie The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Za ułamek ceny ukochanej przygody Nintendo babcia wysiadła tanio, ale jakie były tego konsekwencje? Powiem ci.
Kaku to chłopiec z epoki kamienia łupanego, który w pogoni za latającą świnią odkrywa, że to on jest głównym bohaterem w walce dobra ze złem. Elementy są wytrącone z równowagi i to od małego Kaku zależy, czy wszystko naprawi; To niewiele więcej. Niezgrabna sekwencja otwierająca - bez stopniowego wprowadzania świata i jego mechaniki przez Zeldę - wskazuje całą ręką i uderza w masywny interfejs użytkownika na ekranie z menu, które szybko przechodzą przez podstawy gry; Mianowicie swoista lekka mieszanina przygodowych gier akcji z późniejszych lat. W zestawie znajduje się system walki z lekkimi i ciężkimi atakami oraz procami do manewrów dystansowych, gotowanie w celu uzyskania ulepszeń zdrowia i statusu, wymienny sprzęt i ubrania oraz oczywiście drzewko umiejętności.
Pomimo tego, że jest reklamowany jako tytuł z otwartym światem, konfiguracja Kaku: Ancient Seal bardziej przypomina stare platformowe przygody, takie jak Spyro: The Dragon czy Jak and Daxter, niż rzeczywisty otwarty świat. Z jednego z węzłów wybieram kolejność, w jakiej Kaku wyruszy w ośmiogodzinną podróż, jaką jest Starożytna Pieczęć. Różne portale prowadzą mnie albo do bagien w dżungli, Mglistych Bagien, wulkanu Flame Mountain, zaśnieżonego krajobrazu Howling Snowfield lub pustynnego świata Dragonbone Desert. W każdym z tych światów spotykam postacie, które zgadzają się mi pomóc w zamian za moje usługi, ale prawie nie oferują siebie pod względem zapadającej w pamięć osobowości, humoru czy porywających historii. Tylko ciche pola tekstowe z jednościeżkowymi informacjami, nawet nie bełkotem à la Banjo & Kazooie.

Bitwy szybko stają się monotonne.
Misje prowadzą Kaku tam i z powrotem po mapach, przecinając je i obejmują walkę, a także proste łamigłówki i platformówki. Niestety, bitwy na wciskanie guzików szybko stają się monotonne. Trudno powiedzieć, czy wynika to ze stylowego szarpania sterowania, czy też z łatwości po prostu spamowania w kółko tej samej kombinacji przycisków na hordach wrogów i wychodzenia z nich zwycięsko - trudno powiedzieć. Z drugiej strony, potyczki z bossami są bardziej ekscytujące, a w swoich najlepszych momentach nadal dają mi odrobinę klimatu God of War. Na dobre i na złe, punkty zapisu są tak ciasno rozmieszczone, że nigdy nie martwię się, że umrę, ale stawka też nigdy nie jest naprawdę wysoka. Wspomniany styl sprawia, że momenty platformowe również są czymś w rodzaju plagi. Poruszanie się nigdy nie jest płynne, a mała Kaku często czuje się jak babcia ze sztywną górną wargą w moim początkowym scenariuszu.

W świecie huba wybieram, dokąd chcę się udać w następnej kolejności.
Zdecydowanie najlepiej bawię się, gdy Kaku: Ancient Seal jest najmniej żenujące. Kiedy przyjmuje swoją rolę jako bezwstydna kopia, której główną racją bytu jest oszukiwanie babć, wykorzystując fakt, że Zelda nigdy nie została wydana na PlayStation, a dzieci są głodne tego rodzaju tytułów i robi to w momentach zagadek, które są kalką świątyń Breath of the Wild i Tears of the Kingdoms. Dostęp do tych mikroscenariuszy łamigłówek można uzyskać, zbierając klucze w czterech światach, co stanowi doskonałą zachętę do eksploracji i odkurzania ogólnie zaprojektowanych, ale sprawnych technicznie krajobrazów.

Wiatr pozwala Kaku podróżować po wodzie.
Jednak poza kopiami kapliczki brakuje mi prawdziwego zapału, by chcieć grać dalej. Tanie kadrowanie oznacza, że nie ma spontanicznej radości z odkrywania, a drzewko umiejętności nigdy zasadniczo nie zmienia bitew; Ale w ostatecznym rozrachunku czyste podróbki, takie jak Kaku: Ancient Seal, nie są zaprojektowane tak, aby były bardzo dobre. Wystarczy, że są na tyle dobre, że wnuk nie będzie płakał w Wigilię Bożego Narodzenia, a babcia będzie na tyle pewna siebie, by w przyszłości kupować gry. W ten sposób Kaku doskonale spełnia swoje zadanie. Istnieje wiele lepszych alternatyw, nie zrozumcie mnie źle, ale jeśli lepsze modele zostaną rozegrane, portfel cienki, a nostalgia za starymi, kreskówkowymi przygodami silna, to (ale tylko wtedy) przygody małego Kaku mogą zaoferować kilka godzin niewymagającej przyjemności z gry.