Z roku na rok coraz trudniej jest mi odnawiać recenzje corocznych tytułów sportowych. MotoGP należy do tej kategorii, ale z pewnością nie jest w tym odosobnione. Wiąże się to oczywiście z faktem, że twórcy gier również nie starają się zbytnio wprowadzać innowacji w grach, wydając w zasadzie tę samą grę rok po roku z kilkoma małymi zmianami. Mimo to wydaje się, że Milestone posłuchał tego, czego chcą fani, dzięki dwóm małym, ale ważnym dodatkom.
Deweloperzy mają już wieloletnie doświadczenie z MotoGP i zbudowali solidne podstawy, na których mogą się oprzeć. A kiedy już wyruszysz rowerem na różne tory, jest to podstawa, którą rozpoznasz z poprzednich lat. To brutalnie stroma krzywa uczenia się, która po rozpoczęciu gry wydaje się górą. To jak skomplikowany taniec, w którym najmniejszy błąd prowadzi do tego, że ktoś zostaje nadepnięty na palce u nóg lub przeciągnięty za tyłek. Ale kiedy to działa, tak pięknie płynie. Szybki jak diabli na linii prostej, pochyl się w tę stronę, pochyl się w tamtą stronę. Jest w tym wszystkim coś pięknego. Ale jednocześnie nie ma (prawdopodobnie) gry sportowej, w której precyzja jest tak ważna przy naciskaniu przycisków. Milimetr za dużo na hamulcu i lecisz jak pocisk. Jeden milimetr za mało i zamiast tego lądujesz na trawie lub żwirze. Zacznij przyspieszać zbyt wcześnie po zakręcie, a kolarz kładzie się na ziemi w ślizgu, którego nie powstydziłby się Glenn Hysén. Krótko mówiąc, na torze gra jest doskonałym doświadczeniem tight.
Coś, co trochę zepsuło moje doświadczenie w ostatnich latach, to zachowanie sterowników sterowanych komputerowo. Udało im się rozbić i spalić bez konsekwencji, ale to już koniec. Ponieważ Milestone w końcu dodał kary dla wszystkich. Jazda motocyklem sterowanym komputerowo po trawie? Proszę bardzo, ostrzeżenie. Przyczyniasz się do tego, że inny rowerzysta wypada z drogi? Cóż, teraz nadszedł czas, aby wyciągnąć duży kij. Stewardzi (sędziowie) bacznie obserwują sytuację, a Ty jesteś na bieżąco informowany o tym, kto został ukarany i dlaczego. To właśnie takie drobiazgi zwiększają wartość rozrywkową gry takiej jak MotoGP 24.
Dla większości ludzi ta rozrywka prawdopodobnie będzie cieszyć się w trybie kariery. Z pewnością jest prawie niezmieniony w stosunku do zeszłego roku, w którym chodzi o wspinanie się po rankingach i stawanie się najlepszym w historii. Jednak w tym miejscu pojawia się inna duża innowacja w grze i jest to coś, co jest w większości gier sportowych od zarania dziejów. To, o czym mówię, to transfery. W trakcie sezonu zaczynają pojawiać się nowe plotki, a po zakończeniu sezonu zawodnicy mogą zmienić drużynę w poszukiwaniu nowych sukcesów i prawdopodobnie dużego stosu banknotów.
Krótko podsumowując sytuację, zaczynasz jako obiecujący zawodnik w Moto3, a do końca sezonu pozostało już tylko kilka wyścigów. Wraz z tym pojawia się pierwsze wyzwanie, na którym zbudowany jest cały tryb. Wyprzedź swojego rywala, a jeśli poradzisz sobie wystarczająco dobrze, wykonasz magiczny skok prosto do MotoGP w następnym sezonie. Jeśli ci się nie uda, musisz przeżuć tłuszcz. Potem pojawiają się nowe wyzwania, w zależności od tego, jak dobrze sobie radzisz. Na przykład moim pierwszym wyzwaniem w MotoGP było przejęcie roli pierwszego zawodnika w zespole Gasgas, który mnie odebrał. Aby to zrobić, musiałem być wyżej na liście punktowej po trzech wyścigach. I tak to się toczy. Możesz także rozwijać swój motocykl po sesjach testowych i nawiązywać rywali lub przyjaciół, odpowiadając ładnie lub złośliwie na wiadomości od innych w mediach społecznościowych. Część dla jednego gracza składa się również z prób czasowych, mistrzostw i Grand Prix. Można to zrobić za pomocą lokalnego podzielonego ekranu, jeśli chcesz zaprosić znajomego. Jeśli wolisz grać online, możesz tworzyć lub dołączać do poczekalni składających się z maksymalnie dwunastu graczy. Istnieje również możliwość zagrania w coś, co nazywa się LiveGP (niedostępne na Switchu), czyli rotacyjne wyzwania na różnych torach z powiązanymi tabelami liderów.
Największym problemem, jaki mam z serią, jest coś, czego nie sądzę, aby twórcy mogli nawet naprawić. To brak nowego materiału każdego roku. Ale jednocześnie są one ściśle powiązane z oficjalną licencją, więc nie można dodawać żadnych torów, zawodników ani zespołów. Ale jakaś aktualizacja w trybie kariery lub jakiś tryb opowieści historycznej byłby miło zobaczyć w przyszłym roku.
Coś, za co należy pochwalić twórców, to to, jak dobrze wyglądają i brzmią motocykle. Ogólnie rzecz biorąc, jest to dobry dźwięk, z wyjątkiem tego, co uważam za nieco niepotrzebnego komentatora przed każdym wyścigiem, który komentuje tylko to, co odbywa się w wyścigu i jaka jest pogoda. Jeśli chodzi o wygląd, to też nie ma na co narzekać, a motocykle, jak powiedziałem, wyglądają naprawdę dobrze wraz z zawodnikami, ale kilka razy zauważyłem, że stopy i kolana wydawały się przebijać przez ziemię. Tłum, który nie jest dużą częścią, pozostawia jednak wiele do życzenia.
MotoGP 24 kontynuuje wydeptaną ścieżkę dobrej rozgrywki w serii. Wrażenia z jazdy motocyklem są doskonałe, ale niestety cierpi na ten sam problem, co większość gier sportowych, w których nie ma zbyt wiele nowości z zeszłego roku.