Sonic Racing: Crossworlds

Minęło 15 lat, odkąd Sumo Digital wypuściło szalenie zabawne Sonic & Sega All-Stars Racing, które po raz pierwszy pozwoliło nam ścigać się w formacie gokartów z kultowym jeżem firmy Sega. Nigdy nie udało mu się prześcignąć przygody z wyścigami hydraulików Nintendo pod względem popularności i jakości, ale i tak doprowadził do dwóch sequeli od dewelopera. Teraz Sonic the Hedgehog wraca za kierownicę, ale tym razem to Sonic Team jest odpowiedzialny za rozwój i chociaż istnieje wiele podobieństw, jest to prawdopodobnie najlepszy tytuł wyścigowy do tej pory z Sonicem w centrum uwagi.

Kiedy Sega po raz pierwszy pokazała Sonic Racing: Crossworlds, wielką wiadomością było, jak sugeruje tytuł gry, możliwość podróżowania między różnymi światami podczas tego samego wyścigu. Jest oczywiście inspirowany udanymi filmami Paramount Pictures, a jednocześnie jest przebłyskiem geniuszu, który zdecydowanie tchnął nowe życie w gatunek gokartów. Mieszanie różnych światów tworzy poczucie nieprzewidywalności na każdej nowej mapie, na której kierowca, który prowadzi w wyścigu przed drugim okrążeniem, może wybrać, do którego z dwóch światów kierowcy przejdą na następne okrążenie. Na początku istnieje kilka z góry określonych światów, do których można podróżować, ale gdy gracz zdobędzie złote trofeum w każdym Grand Prix, otwierają się drzwi do wszystkich światów, w których nie chodzi tylko o tak zwane mapy Crossworlds, które rozgrywają się między dwoma światami, ale także o zwykłe mapy.

Coś, co Sonic Team ostatnio wykorzystał, to długa historia maskotki w grach, czego znakiem jest Sonic X Shadow Generations. W Sonic Racing: Crossworlds zebrali postacie z wielu różnych gier, w tym Sage z Sonic Frontiers, Jet z Sonic Riders i Omega z Sonic Heroes. W porównaniu do Sonic Team Racing, który zawierał skromne 15 postaci, tym razem jest naszpikowany różnymi kierowcami do wyboru. Ale nie tylko postacie zostały użyte w historii Sonica, ale także mapy i muzyka zasługują na wspomnienie.

Rywalizując o jak najlepszy czas (próby czasowe) na różnych mapach, możesz odblokować nową muzykę w szafie grającej w grze. Nie jest jednak pisane wpatrywanie się w szafę grającą, gdy gra nostalgiczne hity, ale możesz stworzyć własną playlistę z ulubionymi utworami z poprzednich przygód Sonica. Osobiście szybko ułożyłem listę utworów z Sonic Mania, Sonic Free Riders, Sonic Colors, Sonic Unleashed i Sonic Frontiers, które naprawdę sprawiły, że wyścigi stały się jeszcze przyjemniejsze. Oczywiście wszystkie mapy mają powiązaną piosenkę, ale aby uniknąć jej powtarzalności, gorąco polecam dostosowanie własnej listy odtwarzania, a następnie wymieszanie kolejności utworów. Okazało się, że jest to funkcja, o której nawet nie wiedziałem, że jej potrzebuję, ale teraz nie mogę bez niej żyć.

Jeśli chodzi o mapy, Sonic Team nie zapomniał o żadnym z najlepszych (ani najgorszych) momentów jeża. W Sonic Racing: Crossworlds możemy przemknąć przez każdą możliwą lokację, taką jak greckie Apotos z Sonic Unleashed, Kronos Island z Sonic Frontiers, Radical Highway z Sonic Adventure 2, Northstar Islands z Sonic Superstars i White Space z Sonic X Shadow Generations. Chociaż jest to doceniane, istnieje również duże ryzyko, że zapomnię o miejscu, a faktem jest, że czasami doświadczyłem kilku map jako anonimowych. Na przykład tęsknię za Green Hill Zone, Egg Planet Park lub inspirowaną średniowieczem mapą z Sonic and the Black Knight? Niektóre mapy są całkowicie unikalne, ale brakuje im też wyraźnego charakteru, co jest szczególnie widoczne w tak zwanych mapach Crossworlds, o których wspomniałem wcześniej.

Już widać, że największym problemem z Sonic Racing: Crossworlds jest anonimowość. Wspomniałem już o czasami nieinspirujących mapach, ale jest też kilka innych rzeczy, na które warto zwrócić uwagę. Przede wszystkim uważam, że przetworniki nie są wystarczająco wyraziste. Kiedy ścigasz się z rywalami (o tym później), potrafią oni reagować na bieg wydarzeń, ale poza tym brakuje mi przebłysków między kierowcami podczas wyścigów czy jakiejkolwiek zachęty, że wybieram ich w menu. Rezultat jest taki, że tak naprawdę nie obchodzi mnie, kim gram, co jest dalekie od tego, jak zwykle się czuję.

Kolejną rzeczą, za którą skrytykowałem Team Sonic Racing i która po raz kolejny jest problemem, jest niesamowicie pozbawiona inspiracji broń. W poprzedniku wszystkie składały się z ogników z Sonic Colors i tym razem również kilka broni to ogniki. Jednak są też inne dziwne bronie, dla których moim zdaniem Sonic Team mógł wymyślić znacznie lepszą alternatywę. Na przykład możesz zabezpieczyć się za pomocą metalowej tarczy, która nie pochodzi z żadnej gry i mogła zostać łatwo zastąpiona bańką z klasycznych gier 2D. Innym przykładem są obiekty samonaprowadzające, które składają się z rękawic bokserskich, a w moim świecie powinny być przykłady pocisków, a nie rękawic bokserskich? Jeśli połączysz do pewnego stopnia anonimowe mapy, broń i brak aktorstwa głosowego, naprawdę nie wydaje się, że mieli wystarczająco dużo czasu, aby dostarczyć tak dobrą grę, jak mogli.

Od samego początku wszystkie postacie (z wyjątkiem kilku skórek) są odblokowane i osobiście uważam, że jest to trochę rozczarowujące, że nie mogę odblokować żadnych nowych postaci. Jest to jednak drobna kłótnia i równie dobrze może być pozytywem w czyichś oczach. I tak jest o wiele więcej do odblokowania. Wspomniałem wcześniej o możliwości stworzenia własnej listy odtwarzania, ale im więcej grasz, tym więcej utworów odblokujesz, aby w końcu móc stworzyć najlepszą listę odtwarzania. Ponadto możesz ozdobić swój własny profil nowymi tytułami, które zdobywasz między wyścigami, ale przede wszystkim zawartość do odblokowania dotyczy różnych pojazdów.

Do wyboru jest kilka różnych typów pojazdów, z których każdy priorytetowo traktuje różne aspekty prędkości, przyspieszenia, siły, kontroli i przyspieszenia. Ponadto po raz kolejny możesz wskoczyć na hoverboard, jak w okropnym tytule Kinect Sonic Free Riders, który oferuje dużą prędkość, ale kosztem możliwości pokonywania ostrych zakrętów. Nowe części do pojazdów można kupić za bilety Donpa, które zdobywa się po każdym wyścigu i wykonując różne wyzwania. Personalizacja własnego pojazdu z pewnością przemawia do niektórych, ale osobiście uważam, że po pewnym czasie jest to po prostu nudne i frustrujące, gdy wszyscy muszą modyfikować swoje wózki przed wyścigami w lokalnym trybie wieloosobowym lub w trybie online. Wolałbym, żeby kierowcy mieli swoje własne, unikalne samochody, z konkretnymi statystykami, które odpowiadają różnym preferencjom.

Jednak nie tylko różne pojazdy mogą mieć wpływ na charakterystykę konkretnego pojazdu. Im więcej grasz, tym więcej gadżetów odblokujesz, które dostosowują jazdę. Wszystkie mają różne znaczenia, z których jeden może zwiększyć prędkość, podczas gdy inny poprawia przyspieszenie. Możesz aktywować co najwyżej sześć gadżetów, ale niektóre z nich zajmują więcej niż jedno miejsce w twoim zestawie, co wymaga dokładności, aby ostatecznie odnieść zwycięstwo. W rzeczywistości będziesz musiał wziąć je pod uwagę, ponieważ różne mapy mogą stać się łatwiejsze lub trudniejsze, jeśli użyjesz nieodpowiedniego zestawu. Mapa z ostrymi krzywymi tak naprawdę nie opłaca się być najszybszą, chyba że chcesz lizać balustradę. Tutaj znowu jest trochę za duży nacisk na modyfikację samochodów i wolałbym zobaczyć opcje, które całkowicie to wyłączyły, chociaż z pewnością ma to swój urok w niektórych sytuacjach.

Osiem wyścigów, z których każdy składa się z trzech map, jest dostępnych dla wszystkich entuzjastów gry dla jednego gracza. Podobnie jak w Mario Kart, dostępne są teraz różne prędkości do wyboru, a zbierając złoto we wszystkich wyścigach, odblokowujesz Super Sonic Speed, co jest oczywiście oczywistym sposobem gry w Sonic Racing Crossworlds. Tutaj prędkość jest podkręcona do jedenastu, gdzie jedzie tak szybko, że prawie nie mam czasu reagować na to, co dzieje się wokół mnie. Ci, którzy uważają, że Mario Kart 8 Deluxe jest zbyt wolny przy 200 cm3, będą musieli zapiąć pasy, aby nadążyć za tym. Rozgrywanie wyścigów nie będzie więc ani trochę nudne, ani też nie będzie nudne, gdy odblokowany zostanie tryb lustrzany.

To, czego mi brakuje, to czysty tryb fabularny, z którym poprzednik tak dobrze sobie poradził. Jeśli nie chcesz zbierać wszystkiego, istnieje duże ryzyko, że zmęczysz się trybem dla jednego gracza. To powiedziawszy, jest kilka innych rzeczy do zrobienia oprócz ośmiu konkursów Grand Prix w grze. Sonic Racing: Crossworlds wprowadza nową koncepcję, w której przed każdym Grand Prix stajesz twarzą w twarz z nowym rywalem, który zrobi wszystko, co w jego mocy, aby cię sabotować. Jest to zatem kolejny powód, aby ponownie wziąć udział w Grand Prix, ponieważ cały system rywali składa się z 24 rywali (wszyscy są standardowymi postaciami). Kiedy również pokonasz rywala, poziom trudności następnego rywala zostanie podniesiony o kolejny poziom, jeśli chcesz, co również zwiększa wyzwanie, a także nagrodę, którą przynosi.

Jeśli znudzi Ci się tylko jazda Grand Prix lub Time Trials, na szczęście możesz sobie pozwolić na Race Park, który składa się z sześciu różnych opcji. W jednej z nich kierowcy są podzieleni na zespoły, w których oprócz zdobycia dobrego miejsca w wyścigu, rywalizujesz o zebranie jak największej liczby pierścieni, podczas gdy inny tryb polega na wjeżdżaniu w przeciwników, aby zapełnić wspólny wskaźnik doładowania drużyny, co da całej drużynie prawdziwy impuls, gdy licznik zostanie zmaksymalizowany. Oznacza to, że niektóre elementy kooperacyjne z Team Sonic Racing zostały zachowane, na co absolutnie zasługują. Niestety, nie ma oferowanego czystego trybu, w którym grasz tak jak w poprzedniku i dzielisz się bronią.

Race Park jest również oparty na systemie rywali, ale ma mały zwrot akcji. Tutaj Sonic Team po raz kolejny pokazuje, że ceni sobie historię Sonica i chce dać nam nostalgicznych kopów, ponieważ rywale, tym razem podzieleni są na tria i początkowo są wzorowani na Sonic Heroes. Tutaj możemy rywalizować z Team Sonic, Team Dark, Team Rose i Team Chaotix, co osobiście sprawiło mi dziecinną radość. Z jakiegoś powodu jednak rywale są tu przedstawiani jako hologramy, co do końca nie rozumiem dlaczego, ale to też odgrywa bardzo małą rolę. Race Park działa jako bardzo dobre uzupełnienie regularnej gry w Grand Prix, a wraz z próbami czasowymi zakres trybów dla graczy solo jest nadal całkowicie akceptowalny.

Podsumowując, Sonic Racing: Crossworlds to dobra gra, w której każdy znajdzie coś dla siebie. Ale ma też swoje oczywiste problemy, które z perspektywy czasu będą trudne do naprawienia twórcom. Doceniam, że Sega jest gotowa zainwestować w grę i naprawdę przyjąć koncepcję wzajemnego inspirowania się różnych światów, ponieważ wkrótce możemy powitać Aanga z Avatar: Ostatni Władca Wiatru, Jokera z Persony 5 i Teenage Mutant Ninja Turtles (żeby wymienić tylko kilka). Jestem pewien, że nie spaliłem jeszcze wystarczająco dużo gumy, ale planuję od razu wyruszyć w wielowymiarowe drogi.