Syberia Remastered

28 maja 2021 roku był smutnym dniem dla tych z nas, którzy kochają gry przygodowe typu point-and-click. Tego dnia straciliśmy jednego z największych twórców gatunku, Benoîta Sokala, najbardziej znanego z czterech gier Syberia. Osobiście bardzo lubię serię Syberia. Wciąż pamiętam, jak przyjeżdżałem do francuskiego miasteczka Valadilene w Alpach i szukałem Hansa Voralberga jako snobistycznej Kate Walker. Grałem w Syberia 1 i 2 naraz, gdy odkryłem serię, podczas gdy obie gry były już wydane. Wtedy szczególnie podobały mi się gry Monkey Island oraz norweskie The Longest Journey. W porównaniu do tych dwóch, Syberia zdecydowanie bardziej przypomina The Longest Journey – bardziej opowiada o ludziach niż o humorze, jak Monkey Island. Teraz nadszedł czas, jak stało się to współczesnym trendem, na zremasterowaną wersję Syberii. I znów podróżowałem do Alp Francuskich, by wchodzić w interakcję z wieloma mechanicznymi stworzeniami w Syberia Remastered.

Ponieważ gra jest remasterem starego klasyka, można spodziewać się nowej zawartości. Ale nie ma. Podobnie jak w pierwszej części serii, pokazana jest sekwencja wprowadzająca, gdy pada deszcz, a procesja pogrzebowa przemieszcza się przez bardzo klimatyczną i staroświecką ulicę. Widzimy karawan, którego silnik wyraźnie opiera się na technologii zegarowej, a następnie serię mechanicznych zegarowych kreacji chodzących w najsztywniejszych ubraniach. Przy każdym kroku zdejmują i zakładają kapelusze, sygnalizując, że ktoś ważny zginął. Kate Walker obserwuje to z boku, z walizką w ręku, gdy załatwia sprawę w mieście. Po tej scenie widzimy ją, jak wchodzi do lokalnego hotelu, by zająć pokój, ponieważ zostanie tam przez jakiś czas. Zadaniem Kate Walker jest wykupienie lokalnej fabryki zegarów, która produkuje te ekscytujące wytwory z przekładni i mechaniki. Myśli, że zostanie tam tylko jeden dzień, po czym będzie mogła wrócić do Nowego Jorku i kontynuować życie wyższej klasy z okropnym chłopakiem. Ale się myli.

Musi udać się do lokalnego prawnika, by podpisać umowę, aby jej firma mogła przejąć fabrykę, która jest tak naprawdę sercem i tożsamością miasta. Jednak wkrótce okazuje się, że Anna Voralberg, starsza pani właścicielka fabryki, to osoba, którą Kate widziała tuż wcześniej w procesji. Osoba, z którą Kate miała negocjować, nie żyje, co od razu komplikuje sprawę. Co więcej, młodszy brat Anny, Hans, wbrew wszelkim wcześniejszym informacjom, wciąż żyje. Oznacza to, że Kate Walker potrzebuje podpisu Hansa, by przejąć fabrykę dla swojej bogatej firmy w Nowym Jorku.

Cała gra polega więc zasadniczo na odnalezieniu Hansa Voralberga. Problem polega na tym, że nie przebywa już w Alpach Francuskich, lecz wyjechał na Syberię. Kate Walker wyrusza więc w podróż, podczas której musi zdobyć mechaniczny pociąg, który zabierze ją tą samą trasą, którą Hans przemierzał wiele lat temu, by w końcu zdobyć jego podpis i wrócić do domu. Ponieważ w serii są cztery gry, prawdopodobnie nie wydarzy się to za pierwszym razem. Gra oferuje zagadki i wiele rozmów z różnymi osobami. Jeśli grałeś w Syberię na początku lat 2000., w fabule nie ma absolutnie nic nowego pod słońcem. Nie dodano żadnej zawartości, aktorzy głosowi są tacy sami, a fabuła jest 1:1 taka sama jak wtedy. Dyskusyjne, ile można tu oczekiwać, ale wystarczyłyby drobne dodatki fabularne, zawijki tu i ówdzie czy odrobina efektu. Ale nie ma go w ogóle.

Są jednak nowe rzeczy w Syberia Remastered. Film wprowadzający został nakręcony w 4K i w formacie szerokoekranowym. Niestety, nie utrzymuje się to przez całą grę, co mnie rozczarowało. Niektóre sekwencje oczywiście pokazują stare klipy wideo w 4:3, które wtedy miały stare monitory komputerowe. Zostały odrestaurowane, więc są mniej pikselowane niż wcześniej, ale przełączanie między 16:9 a 4:3 jest mylące. Pokazuje to też, że gra mogła nie mieć największego budżetu. Rozwiązaniem mogło być przycięcie górnej części obrazu lub rozciągnięcie filmu, ale tego nie zrobiono, co jest trochę szokujące.

Grafika natomiast została znacznie poprawiona. Środowiska, pochodzące z początku lat 2000., prezentują się świetnie w wysokiej rozdzielczości i pokazują charakterystyczny artystyczny styl Benoîta Sokala. To przyjemność zwiedzać miasto i oglądać stare budynki w wysokiej rozdzielczości. W przeciwieństwie do sekwencji wideo, cała gra jest w 16:9, a muzyka jest taka sama jak w oryginale. Ogólnie rzecz biorąc, niewiele się zmieniło.

Pod względem rozgrywki wszystko też pozostaje takie samo. Możesz sterować Kate Walker myszką i kontrolerem – bezpośrednio lub klikając na cel – tak jak w oryginale. Grałem myszką i klawiaturą, bo uważam, że to najlepszy sposób na doświadczenie przygodówek point-and-click.

Podsumowując, Syberia Remastered to niemal kopia 1:1 oryginalnej gry. Jeśli grałeś już w Syberię, remaster to przede wszystkim nostalgiczne spotkanie. Jeśli jednak jesteś nowy w serii, to świetna i piękna gra przygodowa, która skupia się na artystycznym, a nie na rozrywkowym.