Podczas gdy Peter Jackson przygotowuje się do powrotu do Śródziemia z nowym filmem Władca Pierścieni, wyrusza również w prawdziwą przygodę, która brzmi prosto z science fiction. Uznany nowozelandzki reżyser połączył siły z Colossal Biosciences, firmą zajmującą się inżynierią genetyczną z siedzibą w Teksasie, w ambitnej próbie przywrócenia gigantycznego moa z Wyspy Południowej, nielotnego ptaka, który wyginął około 600 lat temu.
Kiedyś stojący na wysokości ponad 12 stóp (3,6 metra) i ważący ponad 200 kilogramów, moa dominował w prastarych lasach Nowej Zelandii, zanim zniknął wkrótce po przybyciu polinezyjskich osadników. Teraz Jackson i jego współpracownicy mają nadzieję ożywić gatunek za pomocą odzyskanego DNA i zaawansowanych technik edycji genów, tworząc to, co niektórzy nazywają naukową wersją Parku Jurajskiego.
Jackson, wieloletni entuzjasta moa z osobistą kolekcją ponad 400 skamieniałych kości, jest kimś więcej niż zwykłym zwolennikiem. Zainwestował 15 milionów dolarów w Colossal i ściśle współpracuje z Centrum Badawczym Ngāi Tahu na Uniwersytecie Canterbury, które reprezentuje największe plemię Maorysów na Wyspie Południowej. Współpraca ma na celu nie tylko ożywienie moa, ale także ponowne połączenie współczesnej nauki z wiedzą rdzennych mieszkańców i ich ochroną.
Moa dołącza teraz do rosnącej listy wymarłych zwierząt będących celem Colossal, w tym mamuta włochatego, dodo i tygrysa tasmańskiego. Firma twierdzi, że ostatnie przełomy, w tym genetycznie zmodyfikowane szare wilki o straszliwych cechach wilka i "włochate myszy" o cechach przypominających mamuta, wyznaczają nową erę w biologii syntetycznej.
Ale oczywiście nie wszyscy są przekonani. Krytycy twierdzą, że nazywanie tych wysiłków "de-wymieraniem" jest mylące. To, co jest tworzone, jak mówią, to zmodyfikowane hybrydy, zwierzęta, które mogą wyglądać jak części, ale są biologicznie i behawioralnie dalekie od swoich starożytnych przodków. Inni martwią się, że wskrzeszanie wymarłych gatunków odwraca fundusze i uwagę od pilnego zadania, jakim jest ratowanie tych, które wciąż mamy.
Colossal, ze swojej strony, utrzymuje, że cel jest szerszy niż widowisko. Dyrektor generalny Ben Lamm uważa, że te same narzędzia, których używa się do ożywiania wymarłych zwierząt, mogą pomóc zagrożonym gatunkom poprzez przywrócenie różnorodności genetycznej i odporności. Moa, jak twierdzi, może pewnego dnia odegrać rolę w odbudowie rodzimych ekosystemów Nowej Zelandii, z których wiele wyewoluowało wraz z dużymi roślinożercami, które już nie istnieją.
Na razie projekt jest we wczesnej fazie. Naukowcy sekwencjonują starożytne DNA z kości moa i porównują je z DNA żyjących krewnych, takich jak emu. Naukowcy mają nadzieję na zrekonstruowanie genomu moa i ostatecznie wyklucie się z żywego osobnika przy użyciu genetycznie zmodyfikowanych embrionów.
Jest to złożony i niepewny proces, który rodzi trudne pytania natury etycznej. Ale dla Jacksona, którego kariera łączyła to, co fantastyczne z tym, co epickie, moa reprezentuje coś więcej niż naukę. "Nadzieja, że w ciągu kilku lat znów zobaczymy moa... To daje mi więcej radości i satysfakcji niż jakikolwiek film" - mówi Jackson.
