Europa Universalis V: Los Feniksa

Cesarstwo Bizantyjskie, czyli Cesarstwo Wschodniorzymskie, fascynuje mnie od lat. Jest jednym z ostatnich pozostałości starożytnego świata. Wiemy, że to imperium upadło, a jego ostatnie miasta zostały zdobyte w XV wieku. To właśnie w tym stanie miałem przyjemność wypróbować w Europa Universalis V do pobrania w pakiecie zawartości Fate of the Phoenix. Pozwólcie, że powiem, iż to głównie zmienia naród, który już jest grywalny. Nie zobaczysz znaczących ulepszeń w wielu innych imperiach w podstawowej grze. Głównym tematem tej recenzji są ulepszenia, które zostały dodane, a które wpływają na Cesarstwo Bizantyjskie, zarówno na dobre, jak i na złe.

Nie odważyłem się rozegrać pełnej kampanii jako ten naród w podstawowej wersji gry, bo zwykle jest brutalnie trudna. W czwartej części zajęło mi sporo czasu, zanim rozgryzłam szyfr i dotarłam do końca. W tej grze doświadczenie zostało znacznie wzbogacone przez odpowiadający mu pakiet do pobrania. W piątej części to zupełnie inne doświadczenie. Podstawowa gra różni się znacznie od elementów rozgrywki czwartej części i jest nieco bardziej złożona. Na tym fundamencie te materiały do pobrania opierają się na różnych funkcjach. Jak wiesz, podstawowa gra tak mi się spodobała, że dałem jej w recenzji dziewięć. To ocena, której nadal się trzymam. Dlatego tęskniłem za trochę większą zawartością, a to typowy wczesny dodatkowy materiał do serii.

Fate of the Phoenix to pierwsza nowa aktualizacja zawartości, która rozszerza Cesarstwo Wschodniorzymskie o nowe wydarzenia, ulepszony system religijny, nowe sposoby kształtowania imperium oraz zmiany tematyczne. Najwyraźniejsza dychotomia, która pojawia się podczas gry, dotyczy konfliktu między nowymi a starymi ideami. Czy chcesz, aby twoje imperium pozostało bardziej rzymskie z wpływami greckimi, czy raczej bardziej zbliżone do zachodnich wartości i katolickiej gałęzi chrześcijaństwa? Nieustannie stajesz przed wyborami dotyczącymi reform, zmian czy zachowania, co jest fascynujące z historycznego punktu widzenia. Kilka z twoich opcji ma też wskaźnik pokazujący, co historyczny odpowiednik wybrał do działania. Jednak jeśli chcesz, możesz to zignorować i podjąć własne decyzje. Z perspektywy czasu wiemy, że historyczne Cesarstwo Wschodniorzymskie nie zawsze podejmowało właściwe decyzje.

Najtrudniejszą i być może najbardziej satysfakcjonującą częścią jest próba przetrwania przez ponad sto lat. Od samego początku jesteś w prawdziwej tarapatce, z niską legitymacją, ogromnymi długami, klęskami żywiołowymi, które dotknęły części królestwa, oraz różnymi majątkami odmawiającymi płacenia podatków z powodu biurokratycznych zasad wprowadzonych przez poprzednich przywódców. Jeśli chcesz je usunąć, musisz zapłacić ogromne sumy pieniędzy, a na początku gry nie masz ich zbyt wiele. Większość pierwszych godzin to podejmowanie złych wyborów, a nie jeszcze gorszych alternatyw i próby odwrócenia tej spirali. Wynika to z faktu, że prawie nic nie działa dobrze, poza tym, że na początku masz stosunkowo silne armie i floty. Masz też ogromny potencjał, by zbudować jeszcze potężniejsze siły, by odzyskać upadłe królestwo.

Na początku postanowiłem skupić się na budowaniu legitymacji, stabilności i kontroli. Próbowałem też anektować Epir i radzić sobie z rosnącymi zagrożeniami na świecie. Wkrótce rywal porywa następcę tronu i próbuje uczynić Epir ponownie niepodległym. To prowadzi do konfliktu, który ostatecznie wygrywam, ale niedługo potem staję naprzeciw dość potężnej koalicji dowodzonej przez Imperium Osmańskie i przegrywam dość szybko. Pokój, który następuje, wrzuca mnie w nie do utrzymania spiralę długów i kolejnej wojny. Zajęło mi kilka prób, zanim znalazłem strategię, dzięki której udało mi się trochę rozwinąć. To z kolei oznaczało, że mogłem zacząć tworzyć konflikty, których chciałem, domagać się pieniędzy, spłacać długi i zaczynać odbierać te nędzne przywileje, jakie mają posiadłości. Staram się też zmienić religię państwową w królestwie i zastąpić prawosławną wiarą starszymi bogami. Jednak w tej ekspansji nie są tak rozwinięte jak konflikt między katolicyzmem a Kościołem prawosławnym; możesz dosłownie rozwiązać rozłam i zjednoczyć różne gałęzie chrześcijaństwa, jeśli jesteś biegły. Jednak uważam politeizm za ciekawszy niż monoteizm. Próbowałem jednak kilku religii.

Paradox świetnie połączył wybory, typy jednostek, elementy kosmetyczne, kulturowe i religijne w taki sposób, że możesz zdecydować, co chcesz robić. Chciałbym jednak podkreślić, że jest to trudne; Jeśli nie masz podstaw gry, to nawet nie sądzę, żebyś powinien próbować Cesarstwa Bizantyjskiego i tego pakietu, chyba że często grasz jako prawosławne państwa. Z drugiej strony, jeśli grasz już od jakiegoś czasu i radzisz sobie całkiem dobrze z innymi narodami, warto poświęcić na to czas. Uważam, że Bizantyjczycy mają ekscytującą pozycję startową i fantastyczną lokalizację geograficzną. Możesz kontrolować handel, walczyć z piratami i powoli się rozprzestrzeniać w różnych kierunkach. Po pewnym czasie Śmierć, kolonializm i wiele innych rzeczy wpłynie na ciebie. Z pewnością warto też odnieść się do pytania, czy warto handlować z Chinami, ponieważ handel jest kluczowy.

Jedna z moich ulubionych opowieści z czasów Cesarstwa Bizantyjskiego opowiada o tym, jak dwóch prawosławnych mnichów podobno przemycało jaja jedwabników i pomogło założyć produkcję jedwabiu w swojej ojczyźnie. Ta historia prawdopodobnie nie jest prawdziwa i pojawiają się spekulacje, że mnisi faktycznie przebywali w Indiach. To właśnie sprawia, że jest to ekscytujące, bo możesz zdecydować, w co handlować i w jakie zasoby inwestować. W pewnym momencie będziesz musiał ustalić priorytety i podjąć decyzje. Imperium stoi na skraju upadku; Gdzie wydajesz swoje cenne pieniądze i zasoby? Handel i/lub dyplomacja mogą być jedną z dróg; Kolejna wojna. Jednak nie można robić wszystkiego naraz, co stało się dla mnie bardzo jasne, gdy przetestowałem właśnie ten aspekt. Potrzebujesz dobrze przemyślanej strategii. Pod wieloma względami przypomina mi trochę kampanię Total War: Attila jako Zachodniorzymskie Cesarstwo. Podobnie jak w tamtej kampanii, trzeba było zniszczyć, zburzyć, przegrupować i przebudować swoje imperium, jeśli chciało się mieć jakąkolwiek szansę na przetrwanie. Jednak oszczędzisz sobie Attylę i jego Hunów w Europa Universalis V; zamiast tego będziesz musiał zmierzyć się z resztkami Imperium Mongolskiego, jeśli cię zaatakują.

Nie zdradzę zbyt wiele w tej recenzji, ale uważam, że wydarzenia są interesujące, dają wybór i mogą pomóc kształtować naród, którym grasz. Są też zgrabnie wplecione w decyzje, które możesz podjąć na temat tego, czy chcesz zbudować nowoczesne miasto, czy zachować stare. To balansowanie jest równie dużym wyzwaniem jak wszystko inne w grze. Jeśli uda ci się przetrwać pierwsze sto lat, niektóre wydarzenia oferują całkiem spore bonusy. Jednak częściej korzystałem z tej skrzynki narzędzi grając Bizantyjczykami niż z wieloma innymi narodami. Musisz ocenić swoje opcje ekonomiczne, zidentyfikować, które drogi dyplomatyczne mogą być korzystne, i wymyślić, jak odzyskać utracone imperium. Kampania staje się znacznie łatwiejsza, gdy spłacisz długi, odwrócisz straty finansowe i masz siły zdolne do odparcia wrogów we wszystkich kierunkach. Militarnie rzecz biorąc, ten kraj staje się niezwykle potężny dzięki swoim technologiom i unikalnym typom jednostek.

Technicznie nie jest gorsza od podstawowej gry i miałem z nią całkiem dobrą zabawę. Są mikroopóźnienia przy klikaniu na prowincje i gdy dzieje się wiele rzeczy naraz. Zauważyłem też sporadyczne błędy wizualne i okazjonalne błędy w rozgrywce z tekstowymi wyjaśnieniami. Nie przeszkadzało mi to zauważalnie, ale może bardziej dotyczyć słabszych systemów komputerowych niż mój. Nowa muzyka jest całkiem dobra, a ja zawsze uwielbiałem muzykę z tej konkretnej serii gier. To rozległe, starannie wykonane utwory, które wtapiają się w wszystko inne. W piątej części jest wygodny odtwarzacz bezpośrednio w interfejsie użytkownika, dzięki któremu możesz wybrać, w co grać, a czego nie. Jeśli potrafisz przymknąć oko na kilka problemów technicznych, w tym dodatku do pobrania znajdziesz dobre rozszerzenie jednej z frakcji gry.

Najbardziej satysfakcjonującym aspektem tego pakietu do pobrania było przetrwanie dłuższe niż jego historyczny odpowiednik oraz rozwiązanie wydarzeń historycznych, z którymi żyjemy do dziś, takich jak rozłam między Kościołem prawosławnym a katolickim. Bawiłem się całkiem sporo z tym pakietem, bo lubię wyzwanie grania tym królestwem. Nie sądzę, żeby Paradox powinien ułatwiać to doświadczenie. Kraje w grze muszą być unikalne, z własnymi wyzwaniami i poziomem trudności w zależności od pozycji wyjściowej w XIV wieku. Chociaż aspekty techniczne się nie zmieniły, to wciąż solidna gra w swojej istocie, a ta zawartość do pobrania sprawia, że gra w to królestwo jest jeszcze przyjemniejsze. To jedno z trudniejszych, jeśli nie najtrudniejszych, głównych państw w grze i wymaga cierpliwości, planu oraz gotowości do przegranej, jeśli chcesz cieszyć się tą nową zawartością. Jeśli nie czujesz się pewnie w podstawach gry, powinieneś odpuścić tę grę, dopóki nie poczujesz się pewniej. Jeśli szukasz wyzwania lub po prostu chcesz grać jako Cesarstwo Wschodniorzymskie, to doskonały pakiet właśnie do tego celu, który gorąco polecam.