Jest tak wiele filmowych adaptacji książek Stephena Kinga, które stały się czystym nonsensem, a jednym z najgorszych moim zdaniem jest oczywiście Łapacz snów. Sam King powiedział w kilku wywiadach, że napisał jedną ze swoich najmroczniejszych historii na Oxycontin po wypadku na nartach i to widać tutaj. Książka, która jest oldschoolowym body horrorem, jest krwawo mroczna i brutalna, a napięcie jest zawsze obecne. Film, w którym główne role grają Damian Lewis i Morgan Freeman, od początku do końca sprawia wrażenie w najlepszym razie kiepskiego odcinka Z Archiwum X.
(09) Kobieta w oknie (2021)
Uznana debiutancka powieść AJ Finna była przesiąknięta charakterem, mieszając fragmenty z "Zaginionej dziewczyny", "Okna na podwórze" Hitchcocka i "Ratując April (Sarah A. Denzil") i budując tyle atmosfery i napięcia, że czasami czułam się, jakbym jako czytelniczka była na szpilkach. Filmowa adaptacja Joe Wrighta (Duma i uprzedzenie) całkowicie chybiła celu i wydawała się bardziej studium stylu w monotonii, ponieważ każda scena wydawała się pierwsza. Nawet zdobywczyni Oscara Amy Adams nie była w stanie uratować tego fiaska przed klapą.
(08) Czarna Dalia (2006)
Książka Jamesa Ellroya z 1987 roku to fantastyczny pokaz elegancji, charakteru, tempa i atmosfery, nie wspominając o napięciu i mroku i brutalnej przemocy (gdy robi się gorąco). Adaptacja Briana De Palmy, obecnie 18-letniego faceta z Człowiekiem z blizną, wydaje się prawie bezsensowna w porównaniu z nim i według nas w Gamereactor jest ósmym najgorszym filmem wszech czasów. Jest wiele scen w tym śmiertelnym uderzeniu, które wydają się całkowicie absurdalne, ponieważ utalentowani aktorzy po prostu stoją i gapią się na siebie bez sensu i celu.
(07) Atlas chmur (2012)
20-letnia już książka Davida Mitchella została zamieniona w film utonął w problemach z tożsamością i nieudanym aktorstwem wszystkich zaangażowanych, a z perspektywy czasu szkoda, ponieważ książka jest prawdziwym "przewracaczem stron". Pierwszym błędem popełnionym przez reżyserów Lanę / Lily Wachowski było to, że całkowicie zmienili strukturę narracji, która pod wieloma względami sprawia, że książka jest tym, czym jest. Sposób, w jaki książka dzieli wprowadzenie do każdej postaci i przedstawia je w porządku chronologicznym, a następnie przechodzi do historii każdej osoby, jest tym, co sprawia, że Atlas chmur jest tym, czym jest, i była to pierwsza rzecz, która została wyrzucona, gdy została przerobiona na film. Słaby i dziwnie zrealizowany.
(06) Dziewczyna z pociągu (2016)
Książka Pauli Hawkins była, jest i zawsze będzie mistrzowska. Gęsta, elegancka, stylowa i trzymająca w napięciu w taki sam sposób jak Gone Girl czy Sharp Objects. Z kolei film z 2016 roku był niczym więcej niż bijącym rekordy niewypałem, bez emocji i tempa. To jest definicja filmu nakręconego przez grupę żądnych pieniędzy reżyserów w sali konferencyjnej. Taśma montażowa bez duszy, serca i charakteru.
(05) Piękne kości (2009)
Powieść Alice Sebold z 2002 roku o morderstwie i gwałcie na 14-letniej Susie Salmon jest brutalna, surowa, paskudna, przejmująca, smutna i dziwnie podnosząca na duchu - wszystko naraz. Bogata interpretacja filmowa Petera Jacksona jest pokazem bezmyślnej reżyserii, zepsutego scenariusza i w większości bezużytecznej gry aktorskiej wszystkich zaangażowanych (z wyjątkiem Tucciego).
(04) Hobbit (2012-2014)
Dla mnie byłoby świętokradztwem nazwać superdrogą trylogię Petera Jacksona "Hobbitem" "złą". W tym sensie może mieć mniej do zrobienia na tej liście niż, powiedzmy, Diuna (1984) czy Mroczna Wieża. Ze swojej strony nie mogę jednak uciec od faktu, że ten sequel filmu mija się z celem i próbuje zrobić z kretowiska taką górę, że z perspektywy czasu wydaje się to niemal dziwaczne nawet na etapie pomysłu. Przytulna, prosta, 300-stronicowa książka dla dzieci, która nie ma nic wspólnego z mitologią ani szeroką gamą postaci, które oferuje Władca Pierścieni, została zamieniona w 12-godzinną ultra-epopeję, która w najlepszym razie była cienka, a w najgorszym pusta.
(03) Wielki Gatsby (2013)
Kultowe dzieło Scotta Fitzgeralda jest często opisywane jako definitywna powieść amerykańska. Arcydzieło. Najprostszym sposobem na opisanie filmowej wersji staruszka z Moulin Rogue, Baza Luhrmanna, jest słowo "śmieci", ponieważ, podobnie jak wiele jego filmów, oferuje ona tylko świetne zdjęcia i fantazyjne kostiumy i absolutnie nic więcej. Wielki Gatsby z zagubionym DiCaprio w roli głównej kompletnie mija się z celem, radykalnie nie rozumie, o czym jest książka i chce ją przekazać, oferując tak wiele niezrozumiałych scen, że przechodzi do historii.
(02) Diuna (1984)
Facet z Twin Peaks, David Lynch, obwinia dziś studio (Universal) za to, że nie pozwoliło mu mieć "ostatecznej wersji", gdy ich kosztowne super przedsięwzięcie miało zostać zmontowane, ale nawet gdyby Lynchowi pozwolono wyciąć kolejne 22 minuty (co wydaje się być tym, na co jest zrzędliwy 30+ lat później), nie uratowałoby to ani mikromilimetra tego śmierdzącego bałaganu adaptacji. "Diuna" z 1984 roku sprawia wrażenie nieudanego filmu klasy B, utopionego w kiepsko przedstawionej mitologii, przesadnej grze aktorskiej, głupiej scenografii i całej masie śmiesznych scen.
NAJGORSZA ADAPTACJA KSIĄŻKI WSZECH CZASÓW:
(01) Mroczna Wieża (2017)
Osiem książek. Ponad 2800 stron szczegółowych postapokaliptycznych rozważań Stephena Kinga zostało sprowadzonych do jednego 95-minutowego, przyjaznego dzieciom filmu śmieciowego, w którym haniebny Idris Elba głównie czołga się po brudnych piwnicach, wyglądając na zatwardzonego. Gorszej rzezi genialnych książek chyba nigdy nie widziano, a klapa była oczywiście nieuniknionym faktem.