5. Zły porucznik: Port zawinięcia do Nowego Orleanu (2009)
Nicolas Cage wyrobił sobie markę jako jeden z tych aktorów, którzy przekraczają granice mimiką, głośnością głosu i mową ciała. Jego przesadna gra sprawiła, że został wyśmiany z filmów takich jak Next, National Treasure i Wicker Man, ale wyreżyserowany przez właściwą osobę, jego wybuchowe wrzaski często były również kanalizowane w coś bardzo dobrego. Tak właśnie działa boleśnie niedoceniony remake thrillera z lat 70. o tym samym tytule Wernera Herzoga, w którym Cage wariuje tak mocno, że nie można oderwać wzroku. Jest naprawdę dobrze...
4. Skała (1996)
Pewnie, pewnie... Krzykliwy występ Cage w głośnym filmie akcji Michaela Baya o ataku terrorystycznym na San Francisco z pewnością nie jest subtelny, zniuansowany ani szczególnie delikatny - jest raczej bombastycznie przesadzony i niesamowicie głupi, ale także imponujący. Cage wnosi mnóstwo charakteru do podziurawionego kulami, ale twardego szczura laboratoryjnego Stanleya Goodspeeda, a w zestawieniu z twardym jak skała, rutynowo nieustępliwym Masonem Seana Connery'ego, tworzą fenomenalny duet nieprawdopodobnych bohaterów akcji.
3. Mężczyźni z zapałkami (2003)
Jednym z najlepszych filmów reżysera Ridleya Scotta (Gladiator /Alien ) i z pewnością najbardziej pomijanym jest zdecydowanie Matchstick Men, gdzie Cage w szczytowej formie portretuje postać Roya Wallera, którego kariera jako przestępcy zostaje rzucona w wir, gdy jego zbuntowana nastoletnia córka niespodziewanie pojawia się na scenie. Tutaj Cage opiera się na jego wczesnych wysiłkach w karierze, gdzie neurotyczna niepewność i obsesyjne myśli tworzą człowieka, którego obecność wkrótce się rozpadnie. Genialne aktorstwo w genialnym filmie.
2. Zostawić Las Vegas (1995)
Pierwszy OscarCage otrzymał za rolę scenarzysty Bena Sandersona, który w tym niezwykłym, mocnym filmie jedzie do Las Vegas, by zapić się na śmierć, ale natyka się na nieoczekiwaną przyjaźń z prostytutką Serą. Zdolność Cage do przełamania typowych męskich idiosynkrazji swojego bohatera poprzez przyjęcie neurotycznie nerwowej, niepewnej strony Sandersona sprawiła, że ten film był absolutnie fantastyczny, co oczywiście nadal jest.
1. Adaptacja. (2002)
Jeśli miłośnicy kina naprawdę chcą zobaczyć absurdalnie szeroki zakres aktorów charakterystycznych Cage, to cudownie pokręcony, intymny i naprawdę fascynujący dramat Spike'a Jonze'a jest najlepszym wyborem, z Cage w szczytowej formie błyszczącymi jako bliźniacy Charlie i Donald Kaufman. Przed rozpoczęciem zdjęć i po wstępnych próbach Jonze poprosił Nica, aby spróbował pozbyć się wszystkich typowych "cageizmów", które wypracował (i częściowo nadużywał) przez lata i po prostu pozwolił, aby scenariusz i postacie "przyszły do niego naturalnie", co zrobił Cage. Efekt? Jego najlepsza interpretacja roli, jak dotąd.
