W jednej ręce łuk, w drugiej strzelbę. To szokująca przemiana ukraińskiego muzyka symfonicznego, który zamienił aksamitne sale koncertowe na brutalną rzeczywistość wojny. Znany pod swoim znakiem wywoławczym "Muzyk", ten były skrzypek prestiżowej orkiestry jest obecnie częścią budzącej postrach ukraińskiej jednostki specjalnej "Braterstwo" podległej GUR Ministerstwa Obrony.
Kiedyś marzył o trasach koncertowych po Meksyku i owacjach na stojąco pod błyszczącymi żyrandolami, teraz porusza się po polach minowych i najazdach z taką samą precyzją, z jaką kiedyś zajmował się Vivaldim i Czajkowskim. Pole bitwy stało się dla niego nowym etapem, a każda misja to przedstawienie, w którym błędy oznaczają śmierć, jak mówi w nowym wywiadzie.
Krym to dla niego nie tylko cel wojskowy, ale także osobisty. Jako chłopiec spędzał lato w Sudaku, wspinając się na twierdzę genueńską i budząc się przy olśniewającym krymskim wschodzie słońca. Wszystko to zniknęło, gdy wojska rosyjskie zajęły półwysep. Miał zaledwie 14 lat, kiedy jego rodzice powiedzieli mu, że nigdy nie mogą wrócić. "To niebezpieczne. Są tam rosyjscy żołnierze" – ostrzegli.
Wtedy raj skrzypka stał się zakazanym wspomnieniem. Wiele lat później, w 2023 roku, los sprowadził go z powrotem. Ale tym razem nie jako turysta. W ramach jednego z pierwszych brawurowych rajdów morskich Ukrainy na Krym ponownie postawił stopę na ziemi swojego dzieciństwa, tym razem uzbrojony, zdeterminowany i wysyłający wiadomość: "Jeszcze wejdziemy na Krym".
W czasie pokoju jego ucho było nastrojone na symfonie. W czasie wojny stała się jego tajną bronią. Potrafi wychwycić to, czego inni nie dostrzegają, szum drona, szept ruchu wroga, zamieniając sam dźwięk w taktyczną przewagę. Jego towarzysze nazywają to instynktem. On to nazywa muzyką. "To, czego chłopaki mogą nie usłyszeć, tam słychać" – mówi.
Na razie Muzyk gra inną melodię. Jego historia jest mrożącym krew w żyłach przypomnieniem, że kiedy Rosja dokonała inwazji, Ukraina nie tylko wysłała żołnierzy na front: wysłała poetów, malarzy, nauczycieli i tak, skrzypków. I choć jego skrzypce zbierają kurz, marzenie pozostaje żywe. Pewnego dnia, jak mówi, wróci z rodziną na wolny Krym. Pewnego dnia znów zacznie grać na skrzypcach.
