Chelsea wróciła na zwycięską ścieżkę zaraz po zwolnieniu trenera Liama Roseniora, nawet jeśli nie zaimponowała (tylko trzy strzały celne): zwycięstwo 1-0 nad Leeds dzięki główce Enzo Fernándeza ustawiło finał Pucharu Anglii przeciwko Manchesterowi City 16 maja i być może jedyny sposób na uratowanie katastrofalnego sezonu, który pogorszył się po wygraniu Klubowego Pucharu Świata zeszłego lata.
W rzeczywistości Chelsea, która po pięciu porażkach z rzędu bez zdobycia bramki, co było pierwszym takim wynikiem od 1912 roku, może mieć większe szanse na grę w Europie w przyszłym sezonie, jeśli wygra Puchar Anglii i automatycznie zakwalifikuje się do Ligi Europy, niż w lidze, ponieważ zajmuje ósme miejsce w tabeli, dzieląc się z dziewiątym i dziesiątym Brentford i Fulham z 48 punktami.
W sobotę Manchester City rozbił nadzieje Southampton na finał, gdy Jérémy Doku i Nico González natychmiast odpowiedzieli na gola Fina Azaza w ostatnich minutach drugiej połowy. Manchester City będzie dążył do zdobycia krajowego potrójnego triumfu (wygrali Puchar EFL i rywalizują z Arsenalem o Premier League), podczas gdy Chelsea spróbuje zdobyć swój pierwszy puchar od 2018 roku.
