LEGO Pokémon 72152 Pikachu i Poké Ball

Kiedy Pokémony pojawiły się po raz pierwszy w grach i programach dla dzieci pod koniec lat 90., byłem zajęty wyjściem i chłopcami; w końcu miałem 19 lat i zabawa była praktycznie jedyną rzeczą, o której myślałem jako młodszy ja, więc można powiedzieć, że szaleństwo na tematy gier, kart kolekcjonerskich i serii minęło mnie, nie robiąc większego wrażenia. Oczywiście, wiedziałem większość o Blaziken i Typhlosion, każdy, kto ma dzieci w pobliżu, wie, że jest przez to poddawany praniu mózgu i to właściwie jedyna rzecz, o której rozmawiają przez cały dzień. Mój siostrzeniec Oscar tak bardzo kochał Pokémony, że dzień po swoich urodzinach, gdy dostał długo wyczekiwanego srebrnego Gameboya SP, wymienił go na prostą kartę Pokémon w piaskownicy z chłopcem sąsiada, ku zaskoczeniu rodziców, co dało mu poziom osiem w skali złości.

Ale dla mnie to było wszystko. Znałem imiona i czasem byłem zmuszony oglądać programy dla dzieci z śliniącym się, zaniedbanym maluchem w ramionach. Ale jest jedna postać, którą wszyscy znają, a przede wszystkim wszyscy ją rozpoznają, a jest nią Pikachu, którego miałem zaszczyt złożyć go w formie Lego. Pika pika, coś w tym stylu! Samo pudełko to ogromna sztuka, a ja niosłem je do domu jak duże dziecko na rękach, mijając sąsiadów i dzieci, które z zachwytem patrzyły na mój skarb, który trzymałem mocno, by chronić go przed chciwymi, wyimaginowanymi rękami.

Jak zwykle, zestaw Lego zawiera grubą książeczkę z instrukcjami, a tym razem dotarł w 16 różnych białych torebkach zawierających łącznie 2050 klocków – co wywołało u mnie dreszcz ekscytacji, bo wiem, że to potrwa trochę czasu. Bo jeśli jest coś, co zrozumiałem od mojego ostatniego builda, to to, że Lego mnie uszczęśliwia. To sprawia, że staję się prawdziwym mistrzem jogi, który zapomina o czasie i przestrzeni i po prostu buduje. Relaks jest prawdziwy i powiedziałbym, że każdy powinien budować. My, dorośli, mamy umysły, które nigdy naprawdę się nie wyłączają, bo jesteśmy pełni trosk o finanse, wydarzenia na świecie po drugiej stronie globu, dzieci i dom, ale jeśli jest coś, co pozwala ci wyłączyć myśli, to właśnie te malutkie klocki zwane Lego. Budując nie mogłem się powstrzymać od podziwiania, jak daleko zaszły cegły budowlane od czasu, gdy siedziałem tam z moją skrzynią na zabawki w dziecięcym pokoju, budując miasta i samochody na dużych zielonych talerzy, które wcale nie były szczególnie przyjemne dla oka.

Wyobraźnia była jedyną rzeczą, która wyznaczała granice, a moja była naprawdę nieograniczona. Dzisiejsze pięknie zaokrąglone elementy naprawdę sprawiają, że każde dzieło wygląda jak najbardziej realistyczne, gdy wszystkie małe sekcje są ze sobą sklejone. Elementy w tym zestawie występują we wszystkich kolorach tęczy, w wielu pastelowych odcieniach, i ciągle pytasz: "Czy to nie jest żółte szczurze?" Bo tak, to nasz ukochany mały Pikachu. Czy powinienem powiedzieć niewiele? Z pewnością stał się wszystkim, tylko nie mały, gdy skończyłem. Ale faktyczne dokończenie okazało się łatwiejsze do powiedzenia niż zrobienia. Bo gdzieś w mojej budowie popełniono mikroskopijny błąd. We wszystkim innym w życiu drobna wpadka zwykle nie ma znaczenia, ale w Lego to wielkie NIE.

Dlaczego, możecie się zastanawiać, wy, którzy nie są budowniczymi? Jak wszyscy budowniczowie wiedzą, niezależnie od tego, czy budujesz mur z cegieł, czy konstrukcję z klocków Lego, wszystkie elementy muszą się zmieścić; W przeciwnym razie wszystko się posypie na dłuższą metę. Niestety, zorientowałem się w swoim błędzie kilka godzin po rozpoczęciu budowy, tuż przed przymocowaniem tylnej części do korpusu. Bez względu na to, jak mocno naciskałem, po prostu nie chciał się połączyć z resztą. Oślepiłem się na wszystkie części i wszystko wyglądało tak, jak powinno, aż w końcu mój dobry przyjaciel powiedział mi, żebym próbował cofać się krok po kroku, aż problem zostanie znaleziony. Ale kilka szarpnięć tu i tam, a kawałki zaczęły wypadać; bałagan był faktem i tak, zdenerwowałem się. Tak wściekły, że rozebrałem wszystko, co zbudowałem, oprócz tylnego panelu, który przynajmniej wiedziałem, że jest poprawny.

Teraz jestem ekspertem od Pikachu, zbudowałem go nie raz, ale dwa razy. I w końcu znalazłem błąd: dwa malutkie mini-elementy, które trafiły do złego miejsca. I to właśnie mając to doświadczenie na koncie, chciałbym polecić nie korzystać z przewodnika po budowie dołączonego do zestawu, lecz zamiast tego pobrać niezwykle pomocną aplikację 'Lego Builder', której ostatnio użyłem, by faktycznie znaleźć swój błąd w budowaniu. Aplikacja wygląda dokładnie jak katalog budowlany, ale różnica polega na tym, że można ją obracać w 3D, dzięki czemu naprawdę widzisz zarówno górę, jak i dół, co oznacza, że nie możesz przegapić, ile słupków trzeba policzyć podczas składania elementów. I to było ratunkiem, mogę powiedzieć, bo zaledwie godzinę później byłem z powrotem w miejscu, gdzie wszystko się posypało, i wiesz co? Tylna płyta wsunęła się na miejsce w mgnieniu oka. Oto więc – historia pokazująca, że nie zawsze wszystko idzie zgodnie z planem.

Nawet bogini taka jak ja czasem popełnia błędy. Ale zwykle to czyjaś wina. W tym przypadku chodzi o katalog Lego. Zwróć uwagę na sarkazm tutaj, zanim fani Lego wyślą mi Duplo w odwecie za tę bluźnierstwo. Trudno oszacować, ile czasu zajmie budowa, bo musiałem go budować dwa razy, ale jeśli zainwestujesz w ten zestaw, czeka Cię kilka przytulnych wieczorów. Ale jeśli miałbym zgadywać, to około sześciu godzin, w zależności od tempa. Zestaw składa się tak naprawdę z trzech różnych buildów. Najpierw budujesz Pikachu, który jest całkiem imponującym facetem – mierzy 35 centymetrów. Jest też mały Poké Ball do złożenia, który składa się dość szybko, bo nie ma wielu części. Na koniec jest płyta podstawowa, która trzyma całość w całości, a to zajęło sporo czasu.

Ogólnie rzecz biorąc, to duży projekt, który zajmuje sporo miejsca, i szybko zdałem sobie sprawę, że jeśli chodzi o umieszczenie go w moim pokoju, muszę wybrać pomniejszoną wersję. Na szczęście można użyć małego stojaku, podczas gdy ten wielki można schować w pudełku, w którym przyszedł. Pikachu wyglądał niesamowicie uroczo po ukończeniu i muszę przyznać, że trudno było go postawić na stanowisku po raz pierwszy, bo umieszczenie tego miejsca nie było zbyt dobrze przemyślane przez naszych duńskich wynalazców. Patyk, na którym ma się zamontować naszą żółtą, puszystą, świnkę morską grubą kiełbasę, musi wejść prosto w tyłek biedaka. A raczej tyłek. Tył. Ogon. Nic dziwnego, że miałem lekką łzę, gdy został nadziany na rożnie barbecue jak jagnię na rzeź.

W każdym razie jest bardzo szczegółowy w swoim projekcie i z pewnością będzie stylowym dodatkiem do mojej małej gabloty, gdzie teraz siedzi pomiędzy Leonem S. Kennedym a Jill Valentine. Jednak ogon musiał zostać przycięty, bo był trochę za duży. A propos ogona, występuje w dwóch wersjach: jednej dla samca i jednej dla samicy. Możesz też poruszać uszami, ramionami i stopami figurki, ale z jakiegoś powodu ta figurka wydaje się trochę bardziej delikatna niż moja poprzednia konstrukcja, czyli Marvel's Iron Man, który był trochę bardziej kompaktowy i wytrzymały. Wspominam o tym, ponieważ kilka razy zamieniałem biednego Pikachu w jednorękiego bandytę i trochę mniej pełen nadziei faceta, gdy jedna z jego nóg odpadła.

Ogólnie rzecz biorąc, to naprawdę fajna budowa i, jak już mówiłem, zawsze jesteś pod ogromnym wrażeniem tych wszystkich drobnych części, które składasz, nie mając pojęcia, co składasz, a nagle siedzisz z głową lub ramieniem. Ludzie, którzy je tworzą, są prawdziwymi inżynierami najwyższej klasy. Czy to może być najlepsza i najinteligentniejsza "zabawka" na świecie? Chcesz zdobyć tę małą perełkę? Cóż, może być twoja za około £179.99. To był naprawdę piękny sposób na uczczenie 30-lecia Pokémonów.