Biorąc pod uwagę, że Mario Kart 8 jest jedną z najlepiej sprzedających się gier na świecie w historii, a także drugą najlepiej sprzedającą się grą Nintendo, ustępując tylko Wii Sports (która, jak wiadomo, była dostarczana z każdą konsolą Wii), nie jest przesadą stwierdzenie, że nic nie jest gorętsze w dniu premiery Switch 2 niż Mario Kart World.
W rzeczywistości minęło jedenaście lat, odkąd gra Mario Kart została po raz ostatni wydana na konsolę Nintendo, a 5 czerwca w końcu nadszedł czas na jej nadejście. Wcześniej Gamereactor miał okazję odwiedzić Nintendo we Frankfurcie, aby wypróbować zarówno to, jak i Welcome Tour i nie mówimy tu o wczesnej wersji, ale o pełnej grze ze wszystkim, co dostępne. Moje wrażenia tutaj są takie same jak to, co znajdzie się w recenzji, którą opublikujemy tak szybko, jak to możliwe.
Więc... zanim przejdziemy do całej zabawy, jestem pewien, że wielu z was zastanawia się z przerażeniem, czy Nintendo udało się stworzyć godnego następcę najlepszej imprezowej gry wyścigowej w historii. Byłem jednym z nich i gram w Mario Kart 8 Deluxe prawie co tydzień od czasu premiery i na szczęście mam pozytywne wieści. Nie zagrałem jeszcze we wszystko i nie miałem czasu na zbadanie wystarczająco dużo, aby wyrobić sobie ostateczną opinię, ale tak, wygląda na to, że Nintendo ma w swoich rękach nowy ponadczasowy cud, w którym teraz udało im się również upiec wszystkie trendy, które są dziś tak ważne i które mają być aktualne przez długi czas.
Kiedy po raz pierwszy biorę do ręki nowy Pro Controller od Nintendo, aby zagrać, moja ręka poci się prawie zanim pojawi się zielone światło i rozlegnie się początkowy klakson. To, co mnie wita, to bardzo przytulny ekran startowy, na którym Mario jest w szeroko otwartym świecie, podczas gdy ja dostaję kilka klasycznych opcji, a także nową opcję Free Roam.
Podczas niezwykle dobrze zaplanowanego wydarzenia chodzi o to, żebyśmy wraz z innymi odwiedzającymi nas dziennikarzami i influencerami mieli czas na wypróbowanie jak największej liczby aspektów. Ale wszystko zaczyna się od dobrych, staromodnych wyścigów pucharowych, w których możemy wybrać ten, który chcemy i wypróbować tę nową konfigurację. W zależności od pucharu, startuję w jednym miejscu, a pod koniec wyścigu jestem w innym, co jest jasną koncepcją, która odnawia klasyczny system w sposób, który wydaje się logiczny, a tym samym pozwala uniknąć uczucia zmiany dla samej zmiany.
Kiedy wybieram kierowców (dla mnie zazwyczaj są to Luigi i Waluigi), nie zauważam wielkiej różnicy w stosunku do Mario Kart 8, ale kiedy wybieram pojazd na kolejnym ekranie, widać wyraźnie, jak wiele się zmieniło pod względem technologii. Szczegółowość i tekstury są na zupełnie innym poziomie niż w poprzedniku, a z tego, co widziałem, nie wydaje się, aby był jakiś wybór kół lub lotnie, z czego szczerze mówiąc, nie jestem smutny. Wiele rzeczy w postaci zarówno kierowców, jak i gokartów jest zablokowanych, więc pozornie jest na czym zarobić.
Wybieram miękki start od 100 cm3 w klasycznym Mushroom Cup, gdzie wyścig zaczyna się od Mario Bros. Circuit, a następnie przez Crown City i Whistlestop Summit, a ostatecznie zaokrągla się na DK Spaceport. Wspaniale wygląda patrzeć, jak 24 kierowców przekracza linię mety w swoistej kawalkadzie maskotek złożonych ze znanych i znacznie mniej znanych stworzeń z Mushroom Kingdom. Kiedy pojawia się zielone światło, odlatuję i jest jasne, że wyścigi supergwiazd nadal działają w ten sam sposób.
Największą różnicą w rozgrywce tym razem jest to, że powróciły skoki. Były one obecne już w pierwszym Mario Kart, ale zniknęły po drodze. Tutaj jednak pełnią one nieco inną funkcję i służą między innymi do tego, aby umożliwić jazdę po ścianach. Aby to zrobić, musisz jednak naładować swój skok i od razu widać, że będzie to oznaczało, że będę musiał dość mocno zmienić swój styl gry. Próba prześlizgiwania się przez każdy zakręt tak płynnie, jak to tylko możliwe, nie jest już automatycznie najlepszą rzeczą do zrobienia i może prowadzić do przegapienia ważnych skrótów, a wydaje się, że jest ich dużo, więc nauka opanowania skoków będzie niewątpliwie ważna.
Inne rzeczy, na które szybko zwracam uwagę, to szczegóły, takie jak to, że nie musisz już przytrzymywać przycisku, aby utrzymać zieloną powłokę za sobą, ale jest to coś, co dzieje się automatycznie, gdy podnosisz przedmiot. Musisz więc nacisnąć przycisk tylko wtedy, gdy nadejdzie czas, aby go oderwać, co jest uroczą i naprawdę przyjazną dla użytkownika funkcją, którą doceniam. Inne drobiazgi to to, że teraz możesz wyraźnie zobaczyć, ile energii pozostało Ci na złotych grzybach, co ułatwia ich użycie i czas. Spontanicznie powiedziałbym też, że komputerowi przeciwnicy wydają się tym razem nieco łatwiejsi i chociaż oczywiście powinienem wygrać 100 cc, to i tak pierwszy raz gram w to bez znajomości żadnych skrótów ani nowej mechaniki gry, więc wygrywam z dużą przewagą.
Mushroom Cup zamyka absolutnie fenomenalny podjazd pod DK Spaceport, którego design przypomina plac budowy z oryginalnego 1981 roku Donkey Kong, gdzie gigantyczna małpa-robot stoi i rzuca beczkami w jeźdźców w absolutnie zachwycającej sekwencji. Od tego momentu grałem dalej i wybrałem wodnistą reinterpretację Wario's Galleon i Moo Moo Meadows, które zostały gruntownie przerobione. Wyścigi wodne są charakterystyczne i naturalnie oferują inne odczucia niż twardy grunt pod kołami i myślę, że mogę poczuć lekkie wpływy gier Wave Race, co jest pozytywne.
Po rozegraniu pucharów mieliśmy okazję wypróbować tryb Versus. Rozpocząłem swoją przygodę od Mario Circuit, a po zagraniu w nią wybrałem Acorns Heists i mogłem doświadczyć, jak świat zmienił się z klasycznego środowiska wyścigowego na soczysty zielony tor. Stamtąd moja podróż zabrała mnie w wyścig w kierunku Boo Cinema, a zielone otoczenie szybko przekształciło się w coś bardziej jesiennego i wkrótce w kierunku wręcz (cóż... jak na standardy Nintendo) przypominający horror z wyścigami w nawiedzonym kinie z mnóstwem fajnych efektów. Swoje Versus podróże zakończyłem wycieczką do czegoś bardziej żywego, wybierając rasę, która prowadziła do Dandelion Depths.
Granie w ten sposób jest zachwycające i jestem naprawdę zachęcany do doświadczenia tego wszystkiego, ponieważ na trasach istnieje możliwość odblokowania nowych kombinezonów za pośrednictwem paczek żywnościowych ukrywających się na peryferiach. Kostiumy są naprawdę zupełnie inne i mogą, na przykład, przekształcić Waluigiego w stworzenie bardziej podobne do Draculi, a zatem sprawiają, że czuję się zmotywowany do ich znalezienia. Na pewno będę chciał spróbować znaleźć wszystko, kiedy będę mógł usiąść i pobawić się w domu w ciszy i spokoju.
Tryb gry Free Roam daje możliwość naprawdę dokładnego przyjrzenia się majestatycznemu światu gry, w którym można jeździć prawie wszędzie. Podobnie jak w Forza Horizon, pozostawienie dróg za sobą na rzecz odrobiny eksploracji jest koniecznością, ponieważ Nintendo ma ukryte sekrety prawie wszędzie, zwykle w postaci P Blocks. Zderzenie z nimi daje ci wyzwanie czasowe o różnym stopniu trudności, a ukończenie ich odblokowuje nową zawartość (nie tylko Stickers, aby odpicować twoje wózki). Niektóre z tych wyzwań wydają się nieco logiczne w projekcie, inne są zorientowane na wyścigi, a jeszcze inne obracają się wokół latania. Miałem czas wypróbować tylko ułamek tego, co jest dostępne, ale mogę powiedzieć, że żadne wyzwanie nie było słabe, nawet jeśli niektóre wydają się nieco przypadkowe. Zdecydowana większość wydaje się naprawdę sprytnie zaprojektowana i przemyślana, a jest też Photo Mode, co myślę, że wielu doceni.
Jak na razie jest dobrze, ale prawdziwą gwiazdą Mario Kart World jest dla mnie nowy battle royale o smaku Knockout Tour. Tryb gry dla maksymalnie 24 osób w sześciu wyścigach, w którym ważne jest, aby nie skończyć w dolnej czwórce, ponieważ oznacza to natychmiastową eliminację. W ostatnim wyścigu biorą więc udział tylko cztery osoby, a ustawienia automatycznie sprawiają, że jest o wiele bardziej ekscytujący. W pucharach dostaję nieco mniej punktów, jeśli nie przekroczę linii mety jako pierwszy, ale nadal mogę wygrać, dobrze spisując się w innych wyścigach. Jeśli mi się nie uda, zostanę znokautowany, co będzie oznaczało koniec gry.
Przed każdym wyścigiem każdy może zagłosować na to, na którym polu chce grać spośród trzech wstępnie wybranych opcji, ale możesz także wyświetlić mapę i wybrać dowolną trasę. Ponieważ wybory każdego z nas są remisowe, może to być Twój ulubiony utwór, nawet jeśli wybrałeś go tylko Ty. Prestiż był namacalny, gdy wszyscy w pokoju zebrali się razem w tym absolutnie zachwycającym trybie gry (w którym nie mogę nie powiedzieć, że udało mi się wygrać od razu). Bycie na skraju eliminacji podczas wyścigu jest stresujące bardziej niż większość rzeczy, a uczucie "jeszcze tylko jeden wyścig" jest namacalne.
Inne opcje to powtarzające się Coin Runners i Balloon Battle. Nie oferują one żadnych większych niespodzianek, ale większa liczba graczy w połączeniu z lepszymi kursami i zabawnymi przedmiotami bonusowymi sprawiła, że gra była przyjemnością. Oczywiście dwa tryby gry, które mają przyszłość zarówno online, jak i offline.
Nawiasem mówiąc, wydaje mi się, że zauważyłem, że tym razem potężne przedmioty bonusowe są nieco bardziej hojne, być może w wyniku faktu, że na torze jest teraz 24 graczy, więc wiele osób ma szansę wystrzelić niebieskie pociski. Ale nawet superstars i Bullet Bills były używane trochę częściej, niż myślę, że jestem do tego przyzwyczajony. Istnieje ustawienie umożliwiające dostosowanie dodatkowych przedmiotów, ale nadal nie jestem pewien, w jakim stopniu.
Wiele wskazuje więc na to, że jest to prawdziwy zwycięzca, którego Nintendo wyda jeszcze w tym tygodniu. Jedyną negatywną rzeczą, którą muszę powiedzieć, jest to, że doświadczyłem występu z Joy-Con 2, gdy cztery osoby grały na tym samym ekranie - używając również Switch 2 Camera - jako zauważalnie opóźnionego. Czy było to spowodowane jakimś ustawieniem w grze lub telewizorze, czy też kamera faktycznie zajmuje tak wiele zasobów, że wpływa na wrażenia z gry, nie mogę powiedzieć na pewno, dopóki nie przetestuję jej dokładnie w domu. Niezależnie od tego, nie jest to wielka sprawa, ponieważ jest to opcjonalne akcesorium.
Wrócimy z naszą pełną recenzją w dość niedalekiej przyszłości, kiedy powiemy Ci dokładnie, jak dobry jest Mario Kart World, ale w międzyczasie wszystko wygląda bardzo obiecująco. Przerażająca ekscytacja, o której wspomniałem we wstępie, przerodziła się w czystą radość, a 5 czerwca wyścig się rozpoczął.
