San Diego Comic-Con Málaga, w skrócie SDCCM, zakończył się wczoraj wieczorem po czterech dniach, podczas których ponad sto tysięcy ludzi zgromadziło się w Palacio de Ferias y Congresos w andaluzyjskim mieście, aby urzeczywistnić historyczną konwencję: pierwszą, która opuściła Stany Zjednoczone z pieczęcią i poparciem kalifornijskiego wydania.
Nagłówki w prasie i wiadomości w mediach społecznościowych były od pierwszego dnia do teraz zdominowane przez powtarzające się kontrowersje: problemy organizacyjne i logistyczne, które zepsuły radość wielu z tych fanów, zwłaszcza w godzinach szczytu, zwłaszcza w przedostatnim dniu (sobota 27 lutego). Na drugim końcu spektrum znaleźli się uczestnicy, którzy znaleźli dobry czas na zabawę, zrobili to w wielkim stylu, z treściami, które z perspektywy czasu rzeczywiście stanęły na wysokości zadania i z naprawdę piękną, poruszającą, wspólną pasją. Być może dlatego, że bohaterowie jednoczą się w ten sposób tylko w trudnych chwilach. Być może dlatego, że emocje sięgały zenitu.
Po rozpatrzeniu lawiny nienawiści i ognia (czasem nadmiernej lub wyrwanej z kontekstu, jak to zwykle bywa w mediach społecznościowych dla zysku), a przede wszystkim formalnych skarg, organizatorzy powinni zwrócić uwagę na to, aby druga edycja - SDCCM 2026, której daty nie zostały jeszcze ogłoszone - była wzorcowa w aspektach, które się nie powiodły. Więcej i lepszych dojazdów i wyjazdów, inteligentniejszy przepływ osób, minimalny dostęp do usług, takich jak woda i żywność, a przede wszystkim szerszy i bardziej rozproszony rozkład działań. Poczucie porządku, kontroli i bezpieczeństwa.
Idea "wioski" (teren zewnętrzny przekształcony w plac zabaw) nie może być postrzegana wyłącznie jako sposób na zwiększenie tego samego celu. Duży centralny pawilon (Hala Wystawców) był dobrze przemyślany, ale była to tylko jedna hala (stoisk i stoisk, jeśli wyjmiesz Halę Kolekcjonerów), a na innych konwencjach i targach posiadanie kilku hal, które dzielą najważniejsze atrakcje, zapewnia płynniejszy przepływ.
Nikt nie powie, że oryginalne SDCC czy 25. COMICON Napoli są zwolnione z wiecznych kolejek (te ostatnie, na których byliśmy w maju, miały podobne momenty "nie mogę chodzić"), a bycie blisko najbardziej lubianego talentu zawsze będzie wymagało co najmniej godziny i zmiany oczekiwania - na Super Nintendo World nie masz nawet gwarantowanego wejścia z zakupionym wcześniej biletem! Ale w Maladze było jasne, że brakuje środków odstraszających, a działania w wiosce są niewystarczające. Czy uda się wybudować drugi pawilon jako namiot imprezowy i przyciągnąć większą uwagę z zewnątrz? Zapewne jedno i drugie, wraz ze zwielokrotnieniem dostępów, sprawi, że FYCMA i jej okolice staną się bardziej odpowiednim miejscem. Ponieważ ani organizacja, ani uczestnicy nie będą chcieli, aby pojemność została zmniejszona.

Kolejny klucz został nam skomentowany przez kilka talentów i jest to ten sam, który można zobaczyć w innych pokazach, takich jak Festiwal w Lucce we Włoszech czy sam Festiwal w Cannes we Francji, o którym również pisaliśmy w tym roku. Wydarzenie powinno wykraczać poza przestrzeń targów i rozprzestrzeniać się na całe miasto Malaga. Taki, który, nawiasem mówiąc, niektórzy goście nie byli nawet w stanie pobieżnie odwiedzić i poznać, ponieważ byli ograniczeni do głównego miejsca. "Malaga ma bardzo wyjątkową scenerię dla Comic-Con i ma o wiele większy potencjał, ponieważ możesz rozprzestrzenić się na miasto, jak San Diego w Kalifornii - przejmuje całe miasto. Aktywacje odbywają się w całym centrum i nie chodzi tylko o centrum kongresowe" – powiedziała weteranka cosplayu Yaya Han w wywiadzie dla Gamereactor.
"Więc już widzę, że mają ten duży teren na świeżym powietrzu z zajęciami, ale chciałbym zobaczyć więcej. Chciałbym, żebyś skorzystał z tego liczącego 2800 lat miasta i tych miejsc, na przykład, gdzie odbywa się impreza cosplayowa przy katedrze! Prawy? Sprowadź Comic-Con do Malagi, bo to jest coś, z czym San Diego w Kalifornii nie może konkurować!" - Yaya Han
Królowa cosplayu ma jeden z kluczy do tego, aby w przyszłym roku wszystko działało lepiej, a także do nadania wydarzeniu znacznie bardziej malaskiego, andaluzyjskiego i hiszpańskiego charakteru w kontekście historyczno-kulturowym. A organizacja ma już szereg skarg, aby wiedzieć, co musi naprawić w pierwszej kolejności.

Jednak sama Yaya Han, wielu innych gości specjalnych i duża liczba fanów zgodzili się co do czegoś bardzo pozytywnego. "Duch jest w rzeczywistości bardzo podobny" – powiedziała do naszego mikrofonu o wspaniałych chwilach ludzi i ludzkiej jakości. "Entuzjazm, pasja i poświęcenie, z jakimi spotykają się ludzie przyjeżdżający do San Diego i Malagi, są bardzo podobne". Było oczywiste, a z Gamereactora widzieliśmy to na twarzach wielu uczestników i w scenach zbiorowej miłości wśród pierwszorzędnej publiczności, że ten pierwszy SDCCM również dostarczył im niezapomnianych wrażeń.
I w tym duchu, w tym, co zadziałało, musimy przyznać, że sama treść, choć trudno było do niej dotrzeć, była na poziomie pierwszego wydania, pomimo początkowych wątpliwości i celowego opóźnienia w ostatniej prostej ogłoszeń. Arnold Schwarzenegger, który dla młodszego pokolenia może wydawać się nieco staroświecki lub obcy, zdobył ponad 3000 entuzjastycznych fanów w całym przedziale wiekowym, zarówno ze względu na cenne wspomnienia filmograficzne, chemię z sąsiadem i przyjacielem Antonio Banderasem, jak i wyraźny ukłon w stronę najbardziej pomocnej, życzliwej i proaktywnej polityki niezależnie od partii, opowiadając się za ochroną środowiska i krytykując nienawiść do rywali.
Inne hollywoodzkie postacie również wypadły dobrze, od bardzo odpowiedniego Normana Reedusa teraz, gdy mierzy się z hordami zombie w hiszpańskich miastach w TWD: Daryl Dixon, po Jareda Leto, który oprócz swojej przesadnej ekscentryczności wiedział, jak oczarować publiczność w przededniu Tron: Ares.

Szkoda jednak, że jeden z najlepszych paneli całego programu, ten z udziałem Gwendoline Christie, Natalii Dyer i Dafne Keen, dobitnie broniący tego, że dziewczyny to prawdziwe wojowniczki, dzielący się mocnym przesłaniem o trzech najlepszych przykładach energicznych, wszechstronnych i wzorowych kobiet w różnych rolach, uniwersach i gatunkach, pozostał właśnie tym, ich czasem na scenie. Nie nadając się do rozpowszechniania informacji i informowania prasy o jeszcze więcej. Niezależnie od tego, czy były to ich ścisłe kontrakty, czy krótkowzroczność innych, w końcu wydaje się to zmarnowaną szansą i to właśnie dzięki weteranom superbohaterskiego feminizmu, takim jak słynna i zawsze chętna scenarzystka Kelly Sue Deconnick, wywarła ona bardziej reprezentatywny wpływ.
Na uwagę zasługuje również zawartość gier wideo oraz gier fabularnych i planszowych, a wszystko to ujęte w bardziej gamingowym aspekcie SDCCM. W rzeczywistości ten filar spełnił swoją obietnicę przekształcenia sceny w Maladze w największą w historii poświęconą interaktywnej stronie rozrywki, biorąc pod uwagę, że tradycyjna wersja skupiała się głównie na komiksach i kinie. Nazwiska takie jak Nobuo Uematsu, John Romero, Brendan Greene, Ian Livingstone, Josef Fares, czy Jeremy Crawford, a także panele równie rozchwytywane, co fascynujące, udowodniły, że gracze również powinni zaznaczyć to wydarzenie w swoich kalendarzach, bo nie jest to już dla nich za mało.

Animacje, VFX, cosplay, figurki, przedmioty kolekcjonerskie... Każdy znalazł coś dla siebie. A komiksy, od których pierwotnie wzięła się nazwa konwentu? Nie sposób krytykować składu, który łączy Jima Lee, C. B. Cebulskiego, Jepha Loeba, Jorge Jiméneza, Pepe Larraza i wielu innych, ale będąc wybrednym, a raczej prosząc o otwarcie spektrum na kolejne edycje, pozytywnie byłoby dostrzec więcej multiwersów, które istnieją poza Marvelem i DC. To oczywiście fantastyczne, że prace Belén Ortegi, Álvaro Martíneza Bueno czy Davida Rubína, podobnie jak coraz większej liczby hiszpańskich rysowników, są publikowane przez dwa najbardziej rozpoznawalne wydawnictwa na świecie, tak jak miło było mieć podpisy Matta Fractiona czy Joe Kelly'ego po stronie narracyjnej, aby wiedzieć więcej o przeszłości Batmana. Superman, Spider-Man, Avengers czy X-Men. Chciałbym jednak, aby Europejski Comic-Con, ponownie jako przyszłe żądanie, patrzył bardziej na północ i wschód, a nie tak bardzo na zachód, jeśli chodzi o wyjście poza granice Hiszpanii. Więcej komiksów francusko-belgijskich czy europejskich, więcej mangi i manhwy. Więcej anime, teraz, gdy Demon Slayer jest większy niż Superman w kinie.
Podsumowując, można śmiało powiedzieć, że cały pakiet treści ze wszystkimi polami i gośćmi był dopełniony i satysfakcjonujący, a to, wraz ze wszystkimi dodatkowymi lub "w drodze" doświadczeniami, z pewnością sprawiło, że warto było wziąć udział i ustawić się w kolejce dla sporej części uczestników. Jednak dla tych, których dzień został prawie zrujnowany, teraz potrzeba więcej odpowiedzi i działań.