Jesteśmy w pełni świadomi, że dla niektórych fanów herezją będzie stwierdzenie, że wolimy grać w Diablo za pomocą kontrolera, ale taka jest prawda. Wraz z premierą Diablo III na konsolach Blizzard w pełni zdał sobie sprawę z potencjału padów. Zmienił nie tylko zachowania postaci i mechaniki, ale także dodał nowe animacje, by tytuł stał się świetną grą akcji w pełni działającą na kontrolerze.
Chociaż Diablo II: Resurrected nie osiąga w pełni tego poziomu, to obsługuje rozgrywkę z kontrolerem nie tylko na konsolach, ale również na PC - i działa świetnie. Granie na padzie było najważniejszą częścią naszego doświadczenia z wersją alfa Resurrected, ale nie jedyną, która przypadła nam do gustu. Chociaż Diablo II jest już w wielu miejscach przestarzałe, nie da się mu odmówić pewnej wyjątkowości. Jesteśmy pewni, że po premierze remaster nas uzależni, nawet jeśli dużą zasługę będzie w tym miała nostalgia.
Podkreślić należy, że Diablo II: Resurrected to stuprocentowy remaster, żaden tam remake. Czuć, że mamy do czynienia z grą sprzed dwudziestu lat; z tą samą liczbą klatek animacji, tą samą sztuczną inteligencją i tymi samymi systemami rozgrywki. Zmiany, oprócz obsługi kontrolera, dotyczą głównie usprawnień graficznych i dźwiękowych.
Nowa wersja Diablo II obsługuje rozdzielczości do 4K, a jest to możliwe dzięki nowym modelom postaci, teksturom o wyższej rozdzielczości i znacznie ładniejszym efektom zaklęć i umiejętności. Animacje zostały przerobione, chociaż, jak wspomniano powyżej, klatki na sekundę wciąż pozostają bardzo ograniczone, co uniemożliwia bardziej płynną prezentację gry. Mimo to wizualnie Resurrected jest bliskie współczesnym standardom. Gdy mieliśmy co do tego wątpliwości, przełączyliśmy grafikę na tryb Legacy, przywracając jej oryginalną oprawę - i przeraziliśmy się, jak źle wyglądała.
Interfejs również został zmieniony i dopracowany, zbliżając się do nowoczesnego projektu. Łatwiej porządkuje się ekwipunek, zmienia elementy wyposażenia i bada różne umiejętności i atrybuty postaci. Co więcej, interfejs różni się w zależności od tego, czy gramy za pomocą myszy i klawiatury, czy kontrolera.
W wersji alfa dostępne były tylko trzy postacie - Czarodziejka, Amazonka i Barbarzyńca - oraz dwa akty kampanii. Ale to wystarczyło, by zrozumieć obecny stan produkcji i cel Blizzarda. To jest naprawdę „wskrzeszone" Diablo II; oryginalne doświadczenie dostosowane do obecnych platform, a nie nowa gra, a co najważniejsze - nie jest to nowoczesna gra. Na dobre lub na złe, to nadal Diablo II, które zapamiętaliśmy.
To prawda, że w ciągu ostatnich dwóch dekad gatunek ARPG przeszedł ogromną ewolucję, ale niesprawiedliwie byłoby żądać tego samego od Diablo II: Resurrected. Jeśli oczekujecie zmian na skalę remake'u, tu ich nie uświadczycie. Choć nieco już archaiczna, Diablo II to wspaniała gra z fenomenalną gotycką atmosferą i niezapomnianą ścieżką dźwiękową. To prawdziwy klasyk, który, jak wszystkie wielkie klasyki, śmiało można nazwać ponadczasowym. Chociaż nostalgia odgrywa niezaprzeczalną rolę w naszych odczuciach, z niecierpliwością czekamy na premierę Diablo II: Resurrected.
